Czas środkowoeuropejski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Czas środkowoeuropejski, CET (od ang. Central European Time) – strefa czasowa odpowiadająca czasowi słonecznemu południka 15°E, który różni się o 1 godzinę od uniwersalnego czasu koordynowanego (UTC+1:00).

W Polsce czas środkowoeuropejski obowiązuje od ostatniej niedzieli października do ostatniej niedzieli marca[1] (w pozostałym okresie roku obowiązuje czas środkowoeuropejski letni, UTC+2)[2]. W przeszłości uchwałą Rady Ministrów z 2 października 1947 wprowadzono stosowanie na obszarze Polski czasu letniego i czasu zimowego, zaś uchwałą Rady Ministrów z 21 września 1949 uchylono tę decyzję i wprowadzono stosowani czasz środkowoeuropejskiego bez zmian w ciągu roku[3].

Czas środkowoeuropejski jest najszerzej stosowanym w krajach Unii Europejskiej. Pierwotnie był on używany tylko w krajach środkowej Europy, między innymi Niemczech i Polsce. W 1940 roku został wprowadzony przez niemieckie władze okupacyjne (czas berliński) we Francji i Holandii, gdzie zachowano go po zakończeniu wojny. W Hiszpanii wprowadzono go w roku 1946. Czas ten był wprowadzany także w Wielkiej Brytanii i Irlandii (w czasie II wojny światowej i w latach 1968–71) oraz w Portugalii (w latach 1966–76 i 1992–96), ale wrócono do czasu zachodnioeuropejskiego.[potrzebny przypis] W Anglii i Walii rozważano ponowne przejście na czas środkowoeuropejski[4], ale ostatecznie zarzucono tę koncepcję.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]