Czatoża

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Dzwonnica Loretańska w Zawoi Czatoży
Trzy piwniczki w Zawoi Czatoży

Czatoża – (Zawoja – Czatoża) osiedle w Zawoi, położone w południowo-zachodniej części miejscowości, w dolinie potoku Jałowiec, zwanego też Czatożanką[1] Stare nazwy przysiółka to: Ciatoża i Dzika Dziura[2].

Atrakcje turystyczne[edytuj]

  • Stacja narciarska Czatoża z trzema wyciągami orczykowymi (dwa długości 410 metrów, jeden długości 150 metrów);
  • Dzwonnica Loretańska – jeden z symboli Zawoi, charakterystyczny element krajobrazu Beskidów Zachodnich, według wierzeń górali, dźwięk dzwona chronił od szkód wywoływanych przez burze; dzwoniono również ostrzegając przed pożarem[3]. Dzwonnica ma konstrukcję słupową, z niewielkim daszkiem ochraniającym mały dzwonek z przymocowaną liną (wprawiającą w ruch). Codziennie o godzinie 12, dzwonniczka odzywa się, dzwoniąc na Anioł Pański;
  • Trzy piwniczki – kolejny symbol Zawoi, również charakterystyczny element krajobrazu okolic Babiej Góry; niegdyś obecne w każdym gospodarstwie jako magazyn do przechowywania płodów rolnych (ziemniaków buraków i innych warzyw); ściany wykonywane z kamiennych głazów; piwniczki zagłębiano w zbocza niewielkich wzniesień (ziemia stanowiła dodatkową warstwę izolacyjną); piwniczki zachowane w Czatoży są fragmentem całej ulicy tego typu magazynów;
  • Szlaki turystyczne w Zawoi – Czatoży:
szlak turystyczny niebieski – na Przełęcz Krowiarki przez Ośrodek Edukacyjny Babiogórskiego Parku Narodowego i Policzne;
szlak turystyczny żółty – na Babią Górę przez Markowe Szczawiny;
Przez Czatożę przebiegają również niektóre Ścieżki edukacyjne Babiogórskiego Parku Narodowego;

Ciekawostka[edytuj]

Zanim Czatożę zabudowano, była ona halą. Zbójnicy ugotowali tutaj podobno w żentycy bacę, który jakoby ukrywał przed nimi ser[4].

Znane osoby[edytuj]

W Czatoży żył na przełomie XIX i XX w. i zmarł Wawrzyniec Szkolnik – przewodnik babiogórski i gawędziarz[4].

Przypisy

  1. Stanisław Figiel, Piotr Krzywda: Beskid Żywiecki. Oficyna Wydawnicza „Rewasz”, 2006. ISBN 83-89188-59-7.
  2. Praca zbiorowa, Mała Encyklopedia Babiogórska, wyd. Rewasz, Pruszków, 1992, s.21, ​ISBN 83-85557-04-0
  3. Michał Zalewski: Dzwonki loretańskie (pol.). Kapliczki, krzyże i figury przydrożne, 2017. [dostęp 2017-07-04].
  4. a b tamże