Czechosłowacki rząd emigracyjny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Czechosłowacki rząd emigracyjny (czes. Prozatímní státní zřízení) – pierwotnie powstały jako Czechosłowacki Komitet Narodowy w Paryżu 17 listopada 1939, po upadku Francji przeniesiony do Londynu.

Początkowo nieuznawany przez aliantów zachodnich, którzy trzymali się ustaleń układu monachijskiego licząc, że w ten sposób zjednają sobie konserwatywną opozycję antyhitlerowską w Niemczech. Po upadku Francji i zastąpieniu Chamberlaina przez Churchilla w lipcu 1940 Komitet przekształcił się w rząd czechosłowacki, który jako pierwszy został uznany przez rząd gen. Sikorskiego[1]. Ostateczne Brytyjczycy uznali rząd Benesza jako reprezentanta przedwojennej Czechosłowacji 18 lipca 1941 już po rozpoczęciu operacji Barbarossa.

Premierem był rzymskokatolicki ksiądz Jan Šrámek od 21 lipca 1940 do do 5 kwietnia 1945.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Stanisław Mackiewicz. Korespondencja Benesz – Sikorski. „Wiadomości”, 1952-04-20. Londyn (pol.). [dostęp 2021-02-17].