Czernihów

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Czernihów
Чернігів
Ilustracja
Herb Flaga
Herb Flaga
Państwo  Ukraina
Obwód czernihowski
Burmistrz Ołeksandr Sokołow
Powierzchnia 79 km²
Populacja (2015)
• liczba ludności
• gęstość

294 727
3750 os./km²
Nr kierunkowy +380 46(2)
Kod pocztowy 14000
Położenie na mapie obwodu czernihowskiego
Mapa lokalizacyjna obwodu czernihowskiego
Czernihów
Czernihów
Położenie na mapie Ukrainy
Mapa lokalizacyjna Ukrainy
Czernihów
Czernihów
Położenie na mapie świata
Mapa lokalizacyjna świata
Czernihów
Czernihów
Ziemia 51°30′N 31°18′E/51,500000 31,300000
Strona internetowa
Portal Portal Ukraina

Czernihów (ukr. Чернігів, ros. Чернигов) – miasto w północnej części Ukrainy, nad Desną. Stolica obwodu czernihowskiego. Ma 301,4 tys. mieszkańców.

Historia[edytuj]

Ślady archeologiczne[edytuj]

Archeolodzy odkryli w rejonie Czernihowa datowane na VII wiek cztery gródki rodowe[1] otoczone zabudowaniami. Przypuszcza się, że pierwsza osada o rozszerzonym charakterze została założona w IX w. przez księcia Czerniga, co dało początek współczesnej nazwie[2].

Ruś Kijowska i Księstwo Czernihowskie[edytuj]

Klasztor Świętej Trójcy

Jedno z najstarszych miast Rusi, pierwsza wzmianka historyczna z 907 w staroruskim latopisie Powieść minionych lat. W 992 roku gród stał się siedzibą biskupstwa. Pierwotnie część Księstwa Siewierskiego. W latach 1024-1036 i 1054-1239 stolica Księstwa Czernihowskiego, ustanowiona przez Mścisława I[3] na mocy pokoju zawartego po zwycięstwie nad bratem Jarosławem, wielkim księciem Rusi Kijowskiej.

Zależność od Mongołów i Złotej Ordy[edytuj]

W 1239 roku gród został zdobyty przez Mongołów podczas podbijania przez nich ziem ruskich, w zależności od których pozostał do 1357 roku.

Wielkie Księstwo Litewskie i Wielkie Księstwo Moskiewskie[edytuj]

Po zwycięstwie wojsk litewskich Olgierda w bitwie nad Sinymi Wodami, od 1357 roku do 1503 roku Czernihów znajdował się w granicach Wielkiego Księstwa Litewskiego. W czasie wojny litewsko-moskiewskiej zdobyty został w 1503 roku przez Wielkie Księstwo Moskiewskie.

Rzeczpospolita Obojga Narodów[edytuj]

Miejsce popisów szlachty województwa czernihowskiego I Rzeczypospolitej[4]

Po wojnie polsko-rosyjskiej 1609-1618 i rozejmie w Dywilinie w latach 1618-1648 Czernihów został zniszczony przez polskie wojsko i wszedł w skład Korony Królestwa Polskiego. W następstwie rozpoczął się rozwój miasta, które w 1623 otrzymało prawa miejskie magdeburskie, a w 1635 zostało stolicą województwa czernihowskiego. Uchwałą z roku 1633 Sejm ustanowił gród (starostwo grodowe) i sąd ziemski w Czernihowie, a także godność kasztelana czernihowskiego oraz urzędy ziemskie. W 1634 roku pokój w Polanowie ostatecznie pozostawił Czernihów przy Rzeczypospolitej. Rzeczpospolita utraciła faktyczną kontrolę nad miastem w czasie powstania Chmielnickiego oraz po rozpoczęciu wojny z Moskwą w 1654 roku.

Carstwo Rosyjskie, Imperium Rosyjskie, Ukraińska Republika Ludowa i ZSRR[edytuj]

Miasto przyłączono do Rosji w 1667 na podstawie postanowień rozejmu andruszowskiego potwierdzonego w traktacie Grzymułtowskiego w 1686 roku. Do 1764 roku znajdował się na terenie Hetmanatu.

Od 1801 stolica guberni czernihowskiej. W latach 1917-1919 w Ukraińskiej Republice Ludowej i Państwie Ukraińskim. Od 1919 pod władzą bolszewików w ramach Ukraińskiej Socjalistycznej Republiki Radzieckiej (od 1922 w składzie ZSRR, w 1932 został stolicą obwodu. W okresie 1941-1943 zajęte przez Niemców.

Ukraina[edytuj]

Od 1991 r. należy do Ukrainy. Jest ośrodkiem administracyjnym obwodu czernihowskiego.

W mieście znajduje się stacja kolejowa Czernihów.

Miasta partnerskie[edytuj]

Galeria[edytuj]

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. Zdeněk Váňa: Świat dawnych Słowian. Antoni Kroh (tłum.). Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy, 1985, s. 139. ISBN 83-06-01126-0.
  2. Chernihiv travel guide: How old is Chernihiv?.
  3. Praca zbiorowa pod redakcją naukową Macieja Salamona: Wielka Historia Świata Tom 4 Kształtowanie średniowiecza. T. 4. Oficyna Wydawnicza FOGRA, 2005, s. 514. ISBN 83-85719-85-7.
  4. Antoni Sozański, Wykład politycznej geografii, rządu i administracyi dawnej Polski przy końcu istnienia całego państwa (1648-1772), Kraków 1889, s. 6.

Linki zewnętrzne[edytuj]