Czertezik

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Czertezik
Ilustracja
Czertezik, widok z Trzech Koron
Państwo  Polska
Pasmo Pieniny, Karpaty
Wysokość 772 m n.p.m.
Położenie na mapie Pienin
Mapa lokalizacyjna Pienin
Czertezik
Czertezik
Ziemia49°25′20,6″N 20°26′06,0″E/49,422389 20,435000
Widok na Czertezik z Drogi Pienińskiej

Czertezik (772 m n.p.m.) – szczyt w Pieninach Właściwych będący drugą co do wysokości kulminacją Pieninek. Nazwa pochodzi od dawnej polany Czertezik. Jest to długi i wąski szczyt o wierzchołkowych partiach zbudowanych z wapieni krynoidowych. Od zachodu sąsiaduje z Czerteżem (774 m), natomiast od południowego wschodu przełęcz Sosnów (650 m) oddziela go od Sokolicy. Południowy stok jest stromy, miejscami skalisty i opada do Dunajca i głębokiej doliny Pieńskiego Potoku oddzielającej Pieninki od Masywu Trzech Koron. Poniżej wierzchołka znajduje się w nim skalne urwisko o wysokości ok. 35–40 m, niżej stromizny porośnięte są rzadkim lasem sosnowo-bukowym. Około 50 m poniżej szczytu w stokach tych w 1953 odkryto niewielką jaskinię o długości 6 m. Stoki północne porasta las bukowo-jodłowy. Przez szczyt wiedzie Sokola Perć – fragment szlaku turystycznego z Tarnowa na Wielki Rogacz.

Czertezik zwiedzany był przez turystów już od 1900, w 1906 wyznakowano szlak turystyczny. Obecnie na szczycie znajduje się punkt widokowy, urwisko zabezpieczone jest metalową barierką. Roztacza się stąd widok na środkową część Przełomu Dunajca.

Stwierdzono tutaj występowanie kruszczyka drobnolistnego i tawuły średniej – roślin w Polsce bardzo rzadkich[1].

Szlaki turystyki pieszej[edytuj | edytuj kod]

szlak turystyczny niebieski niebieski; Sokola Perć
  • ze Szczawnicy 1:30 h (↓ 1:15 h), z Sokolicy 0:30 h (z powrotem 0:30 h)
  • z Trzech Koron 2:05 h (↑ 2:15 h)
szlak turystyczny zielony zielony Krościenko nad Dunajcem – Czertezik
  • z Krościenka 1:20 h (↓ 1:05 h)

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Zbigniew Mirek, Halina Piękoś-Mirkowa: Czerwona księga Karpat Polskich. Kraków: Instytut Botaniki PAN, 2008. ISBN 978-83-89648-71-6.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Józef Nyka: Pieniny. Przewodnik. Wyd. IX. Latchorzew: Wyd. Trawers, 2006. ISBN 83-915859-4-8.
  2. Pieniny polskie i słowackie. Mapa turystyczna 1:25 000. Piwniczna-Zdrój: Agencja Wydawnicza "WiT", 2004.
  3. Czasy przejścia: Pieniny. Panoramy widokowe, schematy szlaków turystycznych.. Piwniczna-Zdrój: Agencja Wydawnicza "WiT". ISBN 83-915737-8-8.