Czerwony Dwór (Litwa)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Czerwony Dwór
Ilustracja
Zamek Tyszkiewiczów
Herb
Herb
Państwo  Litwa
Okręg kowieński
Rejon kowieński
Populacja (2001)
• liczba ludności

4092
Kod pocztowy LT-54001
Położenie na mapie Litwy
Mapa lokalizacyjna Litwy
Czerwony Dwór
Czerwony Dwór
Ziemia 54°56′30″N 23°46′10″E/54,941667 23,769444
Portal Portal Litwa, Łotwa i Estonia

Czerwony Dwór (lit. Raudondvaris) – osiedle (lit. gyvenvietė, duża wieś) w rejonie kowieńskim położona na zachód od Kowna u zbiegu rzek Niemna i Niewiaży. 4092 mieszkańców. Siedziba starostwa. We wsi zachowany zamek z XVII wieku i dwór.

Historia[edytuj]

Kościół św. Teresy

Miasto wzmiankowane po raz pierwszy w kronikach zakonu krzyżackiego z 1392 roku.

Zamek, pałac[edytuj]

  • stary zamek krzyżacki z 1405 r.[1] został przebudowany po bitwie pod Grunwaldem i stał się własnością króla. W 1549 roku król Zygmunt II August podarował zamek swojej żonie, którą była Barbara Radziwiłłówna. Po jej śmierci zamek popadał w ruinę. Ziemie wraz z zamkiem przechodziły od XVI w przez ręce różnych rodzin (Gintowt-Dziewałtowski, ponownie Radziwiłłowie, Worłowscy, Zabiełłowie), aż w latach 20. XIX w. kupił je Benedykt Tyszkiewicz - w rękach tej rodziny były do I wojny światowej. Zamek posiadał w narożnikach wieże i miał sklepienia w salach. Po wojnie majątek został przejęty przez rząd Litwy, rozparcelowany a w zamku była szkoła i przytułek. Zamek został wybudowany przez Dziewałtowskich na przełomie XVI i XVII w.
  • po pożarze w 1831 r. Tyszkiewicz dokonał gruntownej przebudowy zamieniając go w wielką rezydencję w stylu renesansowo-neogotyckim, pałac zbudowany jest z czerwonej cegły. Pałac, zwany zamkiem jest otoczony parkiem z palmiarnią[1]. Rezydencja znana jest z niezwykłej kolekcji sztuk pięknych, zawierających obrazy Leonarda da Vinci, Caravaggia, Rubensa i Andrea del Sarto. Tyszkiewiczowie zgromadzili w nim bogatą kolekcję dzieł sztuki, którą wywieziono przed 1915 r. W zamku w okresie I wojny światowej ulokował się niemiecki sztab wojskowy. Rezydencja zachowała się w dobrym stanie do współczesnych czasów. W zamku ma siedzibę Instytut Mechanizacji Rolnictwa i szkoła rolnicza. W 2008 roku został określony jako narodowy pomnik kultury Litwy.

Inną ważną budowlą w mieście jest kościół pw. św. Teresy ufundowany przez Benedykta Tyszkiewicza według projektu Anichiniego, (odbudowany w XX wieku) z ołtarzem Andriolli i z nagrobkami rodziny Tyszkiewiczów.

Przypisy

  1. a b Antoni Urbański: Podzwonne na zgliszczach Litwy i Rusi, (II cz. książki Memento kresowe). Gdańsk: Oficyna Wydawnicza "Graf": 1991, s. 133.

Linki zewnętrzne[edytuj]