Czerwony Sztandar (Wilno)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Czerwony Sztandar
Państwo  ZSRR
Pierwsze wydanie 1953
Ostatnie wydanie 1990
Średni nakład 52.000 egz.

Czerwony Sztandar – polskojęzyczny dziennik wydawany w Wilnie w latach 195390, jedyne w tym okresie pismo o tej częstotliwości wydawane w języku polskim na terenie Związku Radzieckiego. Organ Komunistycznej Partii Litwy.

Pierwszy numer gazety ukazał się 1 lipca 1953 roku jako kontynuacja wcześniejszej "Czerwonej gwiazdy". Na czele redakcji stanął Anton Fiedorkiewicz (195362), później kierowali nią Leonid Romanowicz (196284), Stanisław Jakutis (198488) i Zbigniew Balcewicz (198890). Siedziba pisma mieściła się przy ul. Tilto 14, a pod koniec lat 80. przy al. Kosmonautów 60 (obecnie Laisvės prospektas). Co ciekawe, w gazecie w miejsce nazwy Wilno stosowano słowo "Wilnius". Cena pisma w ostatnim okresie jego wydawania wynosiła 3 kopiejki, a ukazywało się codziennie oprócz poniedziałków (rocznie 300 numerów). Można było je nabyć także w Polsce w salonach Klubu Międzynarodowej Prasy i Książki. Gazeta była odznaczona radzieckim Orderem Przyjaźni Narodów.

9 lutego 1990 pismo przekształciło się w Kurier Wileński, nawiązując do nazwy przedwojennego czasopisma polskiego. "Kurier..." był wówczas oficjalnym organem Rady Najwyższej Litewskiej SRR. W 1989 roku gazeta drukowana była w 52 tys. egzemplarzy.