Czesław Cempel

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Czesław Cempel
Data i miejsce urodzenia 22 lipca 1938
Biskupice Zabaryczne
Profesor nauk technicznych
Specjalność: mechanika, budowa i eksploatacja maszyn
Alma Mater Uniwersytet im. Adama Mickiewicza
Doktorat 1968 – mechanika
Politechnika Poznańska
Habilitacja 1971
Profesura 1977
Polska Akademia Nauk
Status członek korespondent
Doktor honoris causa
(Politechnika Szczecińska – 1996)
(Akademia Górniczo-Hutnicza – 2005)
Nauczyciel akademicki
Uczelnia Politechnika Poznańska
Dziekan
Wydział Budowy Maszyn i Zarządzania
Okres spraw. 1993–1999
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Medal Komisji Edukacji Narodowej

Czesław Cempel (ur. 22 lipca 1938 w Biskupicach Zabarycznych) – polski przedstawiciel nauk technicznych, specjalizujący się w wibroakustyce.

Studia wyższe ukończył w 1962 roku na Wydziale Matematyki, Fizyki i Chemii Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Po dwóch latach pracy w Katedrze Akustyki i Teorii Drgań Uniwersytetu, przeniósł się na Politechnikę Poznańską. Stopień doktora uzyskał w 1968 roku (tematem jego pracy były Drgania układów prętowych z nieliniowymi warunkami brzegowymi), a doktora habilitowanego w 1971, na podstawie rozprawy Okresowe drgania z uderzeniami w dyskretnych układach mechanicznych. Tytuł profesora nauk technicznych otrzymał w 1977 roku. W latach 1974-1987 był wicedyrektorem, a w latach 1987-1990 dyrektorem Instytutu Mechaniki Stosowanej. Przez dwie kadencje (1993–1999) był dziekanem Wydziału Budowy Maszyn i Zarządzania. Jest członkiem Senatu uczelni od 1980.

W 1996 roku Politechnika Szczecińska[1], a w 2005 Akademia Górniczo-Hutnicza[2] przyznały mu tytuły doktora honoris causa. Jest członkiem Akademii Inżynierskiej w Polsce[3].

Wybrane publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Wibroakustyka stosowana (1978, ​ISBN 83-01-09034-0​)
  • Diagnostyka łożysk tocznych (1980, redakcja pracy zbiorowej, ​ISBN 83-04-00694-4​)
  • Podstawy wibroakustycznej diagnostyki maszyn (1982, ​ISBN 83-204-0378-2​)
  • Wnioskowanie diagnostyczne (1985, redakcja, ​ISBN 83-00-02230-9​)
  • Diagnostyka wibroakustyczna maszyn (1989, ​ISBN 83-01-09696-9​)
  • Wibroakustyka Stosowana, PWN Warszawa, 1989,s279.
  • Vibroacoustic Condition Monitoring, Ellis Horwood, New York, London 1991, p212.
  • Vibroacoustic condition monitoring – NASA-1991, C Cempel, NASA STI/Recon Technical Report A 93 (1), 17525
  • Diagnostyka Maszyn, zasady ogólne, przykłady zastosowań, MCNEMT Radom 1992 (redakcja pracy zbiorowej i autor, wspólnie z F. Tomaszewski),s411.
  • Diagnostyka maszyn: zasady ogólne: przykłady zastosowań (1992, redakcja, ​ISBN 83-85064-81-8​)
  • Model-aided diagnosis of mechanical systems: fundamentals, detection, localization, assessment (1997, wspólnie z H.G. Natke, ​ISBN 3-540-61065-0​)
  • Inżynieria Diagnostyki Maszyn, Biblioteka Problemów Eksploatacji, Radom 2004,(praca zbiorowa, autor i redaktor wspólnie z B. Żółtowski), s1111.
  • Nowoczesne zagadnienia metodologii i filozofii badań: wybrane zagadnienia dla studiów magisterskich, podyplomowych i doktoranckich (2003, ​ISBN 83-7204-324-8​)
  • Teoria i inżynieria systemów: zasady i zastosowania myślenia systemowego: dla studentów wydziałów politechnicznych (2006, ​ISBN 83-7204-560-7​)
  • Teoria i Inżynieria Systemów; zasady i zastosowania myślenia systemowego, Wyd.2, Radom 2008,s291.
  • Inżynieria kreatywności w projektowaniu innowacji, Politechnika Poznańska, Instytut Technologii Eksploatacji, 2013, ​ISBN 978-83-7789-179-7​.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Doktorzy honoris causa Politechniki Szczecińskiej. ps.pl. [dostęp 23 lutego 2011].
  2. Doktoraty honoris causa nadane przez AGH. agh.edu.pl. [dostęp 23 lutego 2011].
  3. Lista członków Akademii Inżynierskiej w Polsce. Akademia Inżynierska w Polsce. [dostęp 2015-05-12].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]