Czesław Cyraniak

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Czesław Cyraniak
Pseudonim Kajnar
Data i miejsce urodzenia 1 czerwca 1914
Poznań
Data i miejsce śmierci 11 września 1939
okolice Mąkolic
Obywatelstwo  Polska
Kategoria wagowa lekka
Czesław Cyraniak (trzeci z lewej w dolnym rzędzie) z kolegami i trenerem Feliksem Stammem jako członek polskiej reprezentacji bokserskiej na Pięściarski Puchar Europy Środkowej w Essen, 1934

Czesław Cyraniak, pseudonim Kajnar (ur. 1 czerwca 1914 w Poznaniu, zm. 11 września 1939[1] w okolicy Mąkolic) – polski bokser, olimpijczyk.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Uprawianie boksu rozpoczął w klubie Warta Poznań i pozostał wierny temu klubowi w ciągu całej kariery sportowej trwającej w latach 1929–1938. Był uczestnikiem w 1936 igrzysk olimpijskich w Berlinie. Startując w kategorii lekkiej w I rundzie pokonał Aupetita z Francji, a w II pojedynku nie zasłużenie został uznany za pokonanego przez Filipińczyka Padillę[2]. Startując w mistrzostwach Polski, był mistrzem w 1935 w kategorii lekkiej i brązowym medalistą w 1934 w kategorii piórkowej. W tym samym roku zajął 5 miejsce w plebiscycie Przeglądu Sportowego na 10 najpopularniejszych sportowców[2]. W drużynowych mistrzostwach Polski w boksie, zdobył sześciokrotnie tytuł mistrzowski w latach 1933–1938. Wystąpił 10 razy w reprezentacji Polski, wygrywając 4 pojedynki, 1 remisując i 5 przegrywając w latach 1934–1938[3]. Przez cały okres kariery używał pseudonimu „Kajnar”[2] .

Losy wojenne[edytuj | edytuj kod]

Zmobilizowany w 1939 roku jako podporucznik rezerwy, był dowódcą II plutonu 5 kompanii II batalionu 57 Pułku Piechoty[4]. Zginął w bitwie nad Bzurą, podczas niemieckiej nawały ogniowej na wieś Mąkolice (powiat zgierski) w nocy z 11 na 12 września. Pochowany na cmentarzu parafialnym w zbiorowej mogile żołnierzy WP[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. W albumie A. Kunerta pod datą 16 września, por przypis niżej.
  2. a b c d Wryk 2015 ↓, s. 180.
  3. Wryk 2015 ↓, s. 179-180.
  4. A. K. Kunert, Z. Walkowski, Kronika kampanii wrześniowej 1939, Wydawnictwo Edipresse Polska, Warszawa 2005, ​ISBN 83-60160-99-6​, s. 71.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]