Czesław Fiedorowicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Czesław Fiedorowicz
Data i miejsce urodzenia 21 lutego 1958
Gubin
Zawód, zajęcie polityk, samorządowiec
Alma Mater Wyższa Szkoła Inżynierska w Zielonej Górze
Stanowisko burmistrz Gubina (1990–1998), poseł na Sejm II, III i V kadencji (1993–2001, 2005–2007), przewodniczący sejmiku lubuskiego (2014–2015, 2016–2018)
Partia UD, UW, PO, PSL
Odznaczenia
Złoty Krzyż Zasługi

Czesław Fiedorowicz (ur. 21 lutego 1958 w Gubinie) – polski polityk, z wykształcenia inżynier organizacji przemysłu, samorządowiec, poseł na Sejm II, III i V kadencji.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Ukończył w 1986 studia na Wydziale Organizacji i Zarządzania Wyższej Szkoły Inżynierskiej w Zielonej Górze. W latach 80. pracował w urzędzie wojewódzkim. Od 1990 do 1998 pełnił funkcję burmistrza Gubina. W 1993 zainicjował powstanie Euroregionu Sprewa-Nysa-Bóbr, w którym objął stanowisko prezesa konwentu. W latach 1993–2001 sprawował mandat posła II kadencji z listy Unii Demokratycznej i III kadencji z listy Unii Wolności. W 2001 nie uzyskał ponownie mandatu, później pracował w administracji samorządowej. Przez 9 lat był szefem UW w regionie zielonogórskim. Od 27 października 2001 przez pewien okres zasiadał w zarządzie partii, a do końca jej działalności (w maju 2005) zasiadał w radzie krajowej UW. Nie przystąpił do Partii Demokratycznej ze względu na otwarcie partii na lewicę[1].

W tym samym roku przystąpił do Platformy Obywatelskiej, po czym z listy tej partii został posłem V kadencji z okręgu lubuskiego. W 2006 odszedł z partii i klubu parlamentarnego, pozostając do końca kadencji posłem niezrzeszonym. W przedterminowych wyborach parlamentarnych w 2007 bez powodzenia ubiegał się o mandat senatora z własnego komitetu. W 2010 z ramienia Polskiego Stronnictwa Ludowego uzyskał mandat radnego sejmiku lubuskiego[2]. W 2011 ponownie ubiegał się o mandat senatora jako bezpartyjny kandydat, reprezentując PSL w jednomandatowym okręgu zielonogórskim. Zajął 2. miejsce spośród 4 kandydatów[3]. Następnie wstąpił do PSL. W 2014 bezskutecznie kandydował z jego listy do Parlamentu Europejskiego[4]. W tym samym roku utrzymał mandat radnego sejmiku na kolejną kadencję i został przewodniczącym sejmiku województwa V kadencji (w 2015 zastąpił go na tej funkcji Mirosław Marcinkiewicz). W wyborach w 2015 był natomiast kandydatem PSL do Sejmu[5], nie uzyskując mandatu. W maju 2016 ponownie został przewodniczącym sejmiku lubuskiego, pełniąc tę funkcję do końca V kadencji w 2018. W tym samym roku nie uzyskał reelekcji w wyborach wojewódzkich[6].

W 2009 otrzymał Złoty Krzyż Zasługi[7].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Paweł Krysiak, Lubuscy weterani Unii Wolności odrzucają Demokratów, „Gazeta Wyborcza” z 9 maja 2005.
  2. Serwis PKW – Wybory 2010. [dostęp 2015-08-30].
  3. Serwis PKW – Wybory 2011. [dostęp 2015-08-30].
  4. Serwis PKW – Wybory 2014. [dostęp 2015-08-30].
  5. Serwis PKW – Wybory 2015. [dostęp 2015-10-25].
  6. Serwis PKW – Wybory 2018. [dostęp 2018-11-13].
  7. M.P. z 2010 r. nr 27, poz. 277

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]