Czesław Kahl

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Maria Polikarp
Czesław Maria Polikarp Kahl
Czesław Kahl
Kapłan
Kraj działania

Królestwo Polskie

Data urodzenia

8 lipca 1878

Data i miejsce śmierci

24 lutego 1914
Zgierz

Wyznanie

mariawityzm

Kościół

Kościół Katolicki Mariawitów

Inkardynacja

Zgromadzenie Kapłanów Mariawitów

Prezbiterat

1903

Czesław Maria Polikarp Kahl (ur. 8 lipca 1878, zm. 24 lutego 1914) – polski duchowny starokatolicki, kapłan Kościoła Katolickiego Mariawitów.

Pochodził z rodziny przybyłej do Rzeczypospolitej w XVIII wieku z Turyngii. Jego przodkowie osiedliwszy się na ziemiach polskich za zasługi dla dworu saskiego otrzymali polskie szlachectwo oraz prawo do pieczętowania się herbem Pobóg. Pierwotnie byli ewangelikami i trudnili się głównie piwowarstwem. Posiadali w dzierżawie m.in. browar w Międzyrzecu Podlaskim[1]. Czesław Kahl był synem Stanisława Marcelego i Róży z Żelazowskich. Jego bliskim krewnym był kapucyn i organizator bezhabitowych zgromadzeń zakonnych, Honorat Koźmiński.

Po ukończeniu wyższego seminarium duchownego Czesław Kahl został księdzem rzymskokatolickim inkardynowanym do archidiecezji warszawskiej. Pracował jako wikary na parafiach w: Przybyszewie, Krośniewicach, Piątku, Tarczynie i Raszynie.

W 1906 roku jako pierwszy duchowny z archidiecezji warszawskiej został suspendowany przez metropolitę Wincentego Popiela za przynależność do Zgromadzenia Kapłanów Mariawitów i szerzenie wśród wiernych mariawityzmu[2]. Za niepodporządkowanie się decyzjom Świętego Oficjum został ekskomunikowany.

Od lutego 1906 roku pracował jako proboszcz mariawicki w parafii Sobótka, gdzie przystąpił do budowy domu parafialnego. Jeszcze w tym samym roku został skierowany do pracy w parafii mariawickiej w Piątku, skąd opiekował się też mariawitami z Małachowic, Anusina i Ozorkowa. Przez pewien czas wspierał misję mariawicką w Mińsku Mazowieckim. Dzięki jego działalności powstała parafia mariawicka w Kajewie.

W 1913 roku poważnie zachorował i zmuszony był zrezygnować z pracy duszpasterskiej. Przeprowadził się z Piątku do Zgierza, gdzie do końca życia pozostał rezydentem przy miejscowej parafii mariawickiej. Opiekę nad nim sprawował w tym czasie jego przyjaciel, Józef Maria Wawrzyniec Pągowski.

Pochowany na cmentarzu mariawickim w Zgierzu[3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Łukasz Netczuk: Międzyrzecki browar, rodzina Kahlówi bł. ojciec Honorat Koźmiński (pol.). netczuk.org. [dostęp 2020-11-19].
  2. Pelagia Jaworska: Mariawityzm sto lat temu (pol.). mariawita.pl. [dostęp 2020-11-19].
  3. Grzegorz Leśniewicz: Cmetarz mariawicki z Zgierzu (pol.). mariawita.pl. [dostęp 2020-11-19].