Czesław Michałowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Czesław Michałowski
Czesław Michałowski.jpg
Data i miejsce urodzenia 15 stycznia 1885
Płock, Królestwo Polskie
Data i miejsce śmierci 1941
Mińsk, BSRR, ZSRR
Minister sprawiedliwości, naczelny prokurator
Okres od 4 grudnia 1930
do 15 maja 1936
Poprzednik Stanisław Car
Następca Witold Grabowski
Odznaczenia
Wstęga Wielka Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski

Czesław Paweł Michałowski (ur. 15 stycznia 1885 w Płocku, zm. 1941 w Mińsku[1]) – polski polityk i prawnik, minister sprawiedliwości i naczelny prokurator Rzeczypospolitej Polskiej.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w rodzinie inteligenckiej. Absolwent uniwersytetu w Moskwie. Po odzyskaniu niepodległości w 1918 wiceprokurator przy Sądzie Okręgowym w Warszawie, od 1927 podprokurator w Sądzie Apelacyjnym i prokurator przy Sądzie Okręgowym w Warszawie. Od 4 grudnia 1930 do 15 maja 1936 (w sześciu kolejnych rządach) minister sprawiedliwości i naczelny prokurator. W latach 1935–1936 senator RP IV kadencji (zrzekł się mandatu[2]).

Aresztowany przez NKWD w Pińsku podczas agresji ZSRR na Polskę w 1939, najprawdopodobniej zamordowany w więzieniu w Mińsku w 1941[1].

Ordery i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Kto był kim w II RP, s. 54
  2. P. Zdzisław Wierzbicki senatorem. „Gazeta Lwowska”, s. 1, Nr 139 z 20 czerwca 1936. 
  3. 22 maja 1936 „za wybitne zasługi dla Państwa” M.P. z 1936 r. Nr 121, poz. 219
  4. Odznaczenie b. ministra Michałowskiego. „Ilustrowana Republika”, s. 1, Nr 144 z 26 maja 1936. 
  5. 8 listopada 1930 „za zasługi na polu organizacji i administracji sądownictwa polskiego” M.P. z 1930 r. Nr 260, poz. 351