Czesław Michałowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Czesław Michałowski
Czesław Michałowski.jpg
Data urodzenia 15 stycznia 1885
Data i miejsce śmierci 1941
Mińsk
Minister sprawiedliwości, naczelny prokurator
Okres od 4 grudnia 1930
do 15 maja 1936
Poprzednik Stanisław Car
Następca Witold Grabowski
Odznaczenia
Wstęga Wielka Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski

Czesław Paweł Michałowski (ur. 15 stycznia 1885, zm. 1941 w Mińsku[1]) – polski polityk i prawnik, minister sprawiedliwości i naczelny prokurator Rzeczypospolitej Polskiej.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w rodzinie inteligenckiej. Absolwent uniwersytetu w Moskwie. Po odzyskaniu niepodległości w 1918 wiceprokurator przy Sądzie Okręgowym w Warszawie, od 1927 podprokurator w Sądzie Apelacyjnym i prokurator przy Sądzie Okręgowym w Warszawie. Od 4 grudnia 1930 do 15 maja 1936 (w sześciu kolejnych rządach) minister sprawiedliwości i naczelny prokurator. W latach 1935–1936 senator RP IV kadencji (zrzekł się mandatu[2]).

Aresztowany przez NKWD w Pińsku podczas agresji ZSRR na Polskę w 1939, najprawdopodobniej zamordowany w więzieniu w Mińsku w 1941[1].

Ordery i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Kto był kim w II RP, s. 54
  2. P. Zdzisław Wierzbicki senatorem. „Gazeta Lwowska”, s. 1, Nr 139 z 20 czerwca 1936. 
  3. 22 maja 1936 „za wybitne zasługi dla Państwa” M.P. z 1936 r. Nr 121, poz. 219
  4. Odznaczenie b. ministra Michałowskiego. „Ilustrowana Republika”, s. 1, Nr 144 z 26 maja 1936. 
  5. 8 listopada 1930 „za zasługi na polu organizacji i administracji sądownictwa polskiego” M.P. z 1930 r. Nr 260, poz. 351