Czesław Nowicki (prezenter)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Czesław Nowicki
Wicherek
Data i miejsce urodzenia 24 marca 1928
Wilno
Data i miejsce śmierci 29 lutego 1992
Warszawa
Zawód, zajęcie prezenter telewizyjny, dziennikarz
Pracodawca Telewizja Polska

Czesław Nowicki, pseudonim „Wicherek” (ur. 24 marca 1928 w Wilnie, zm. 29 lutego 1992 w Warszawie) – polski prezenter i dziennikarz, wieloletni prezenter prognozy pogody w Programie I Telewizji Polskiej.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Absolwent I Liceum Ogólnokształcącego im. J.I. Kraszewskiego w Białej Podlaskiej. W 1949 roku rozpoczął pracę we wrocławskim dzienniku „Słowo Polskie”, następnie był dziennikarzem w „Życiu Warszawy”. Do telewizji trafił w 1957 roku, a 2 stycznia 1958 roku rozpoczął prezentować prognozę pogody w ramach Dziennika Telewizyjnego.

Prognozę prezentował w niekonwencjonalny sposób, tworząc w ten sposób swego rodzaju show. Telewidzom pokazywał ponad miarę wyrośnięte grzyby i inne przyrodnicze ciekawostki. Kwartet Warszawski śpiewał piosenkę Kochajmy Wicherka, w której podkreślał popularność i oryginalność prezentera. Został zwolniony z TVP w 1972 roku[1].

Publikował także w Słowie Polskim, Życiu Warszawy i Gazecie Wyborczej[2].

Zagrał siebie samego w serialach Wojna domowa (1966) i Dom (1982) oraz filmach Wielka, większa i największa (1962), Kłopotliwy gość (1971) i Nie lubię poniedziałku (1971).

Od 1963 roku prezentował pogodę w duecie z Elżbietą Sommer[1] (Chmurka), która po odejściu Nowickiego prowadziła prognozę pogody do 2004 roku.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Emilia Padoł: Pogoda na Wicherka. Onet.pl, 29 maja 2018. [dostęp 2018-05-31]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-05-31)].
  2. Juliusz Rawicz. Czesław Nowicki (Wicherek) nie żyje. „Gazeta Wyborcza”, s. 1, 1 marca 1992.