Przejdź do zawartości

Czesław Petelski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Czesław Petelski
Data i miejsce urodzenia

5 listopada 1922
Białystok

Data i miejsce śmierci

19 września 1996
Warszawa

Współmałżonek

Ewa Petelska

Odznaczenia
Order Sztandaru Pracy I klasy Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi Brązowy Medal „Za zasługi dla obronności kraju” Brązowa Odznaka im. Janka Krasickiego
Grób Czesława Petelskiego na Powązkach; (Warszawa 2008)

Czesław Petelski (ur. 5 listopada 1922 w Białymstoku, zm. 19 września 1996 w Warszawie) – polski reżyser i scenarzysta filmowy.

Życiorys

[edytuj | edytuj kod]

Wykształcenie i kariera filmowa

[edytuj | edytuj kod]

Początkowo był studentem wydziału aktorskiego Państwowego Instytutu Sztuki Teatralnej, prowadził teatr amatorski i pracował jako krytyk. W 1955 roku ukończył Państwową Wyższą Szkołę Teatralną i Filmową w Łodzi. W latach 1963–1980 i 1982–1987 był kierownikiem artystycznym Zespołu Filmowego „Iluzjon”[1].

Petelski wyreżyserował między 1953 a 1990 rokiem ponad 20 filmów, często współpracując ze swoją żoną Ewą Petelską. Ich małżeństwo pracowało tworzyło między innymi takie filmy jak Ogniomistrz Kaleń (1961), Naganiacz (1963), Drewniany różaniec (1964), Jarzębina czerwona (1969), Bilet powrotny (1978). Wśród samodzielnych realizacji Petelskiego figuruje Baza ludzi umarłych (1958)[1].

Działalność polityczna

[edytuj | edytuj kod]

W latach 1945–1948 był członkiem PPR, od 1948 roku należał do PZPR[2]. Od 1983 roku był członkiem Narodowej Rady Kultury. W latach 1971–1979 był zastępcą członka Komitetu Wojewódzkiego PZPR w Warszawie[2]. Od 1974 był członkiem Prezydium Zarządu Głównego Towarzystwa Przyjaźni Polsko-Radzieckiej. W 1983 wybrany w skład Krajowej Rady Towarzystwa Przyjaźni Polsko-Radzieckiej.

Został pochowany w Alei Zasłużonych na cmentarzu Powązki Wojskowe w Warszawie (kwatera A30-tuje-13)[3]. Jego synem jest Janusz Petelski, również reżyser.

Odznaczenia

[edytuj | edytuj kod]

W czasach PRL był odznaczony m.in.:

W 1979 roku, wspólnie z żoną Ewą Petelską uhonorowany nagrodą Prezesa Rady Ministrów I stopnia za całokształt twórczości filmowej.

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. a b Czesław Petelski w bazie filmpolski.pl
  2. a b c d Kto jest kim w Polsce 1984. Wyd. 1. Warszawa: Wydawnictwo Interpress, 1984, s. 737. ISBN 83-223-2073-6.
  3. Wyszukiwarka cmentarna - Warszawskie cmentarze
  4. Wojskowy Przegląd Historyczny, nr 3, 1967, s. 390.
  5. "Złote odznaki" TPPR dla polskich filmowców, "Trybuna Ludu", nr 89, 1 kwietnia 1967, s. 4.
  6. Medale dla działaczy kultury, "Trybuna Ludu", nr 111, 21 kwietnia 1974, s. 2.
  7. Radzieckie dyplomy dla polskich artystów, "Trybuna Ludu", nr 267, 13 listopada 1979, s. 9.

Linki zewnętrzne

[edytuj | edytuj kod]