Czesław Sielicki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Czesław Sielicki
Data i miejsce urodzenia 27 listopada 1933
Baranowicze, Białoruś
Data i miejsce śmierci 25 listopada 1996
Włocławek
Miejsce spoczynku Michelin (Włocławek)
Zawód, zajęcie leśnik, nauczyciel, działacz łowiecki
Narodowość Polak
Uczelnia Wyższa Szkoła Rolnicza w Poznaniu
Uniwersytet Wrocławski
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi Złoty Medal Za Zasługi dla Łowiectwa

Czesław Sielicki (ur. 1933 w Baranowiczach, zm. 1996 we Włocławku)[1] – polski leśnik, nauczyciel, sokolnik, działacz ochrony przyrody, myśliwy i działacz łowiecki, kynolog, członek Związku Sybiraków, odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski i Złotym Krzyżem Zasługi. Znany propagator tradycji łowieckich, szczególnie sokolnictwa, sygnalistyki myśliwskiej, tradycji pokotu złomu. Członek władz łowieckich różnego szczebla, za zasługi dla łowiectwa odznaczony m.in. Medalem św. Huberta i Złomem – najwyższymi odznaczeniami PZŁ.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Urodzony na wschodzie Rzeczypospolitej, rodzinę deportowano na wschód po zajęciu tych ziem przez ZSRR w czasie następującej po tym fali represji. Po wojnie i przymusowym wysiedleniu z Kresów Wschodnich rodzice zamieszkali we Wrocławiu. Absolwent Wydziału Leśnego Akademii Rolniczej w Poznaniu. W czasie studiów zainteresował się tradycjami łowieckimi, w tym sokolnictwem i sygnalistyką myśliwską.

Pracował jako leśnik w Nadleśnictwie Rzepin, po czym jako nauczyciel w technikach leśnych w Goraju i Tucholi, następnie prowadził ośrodek łowiecki koło Pelplina, pełnił funkcję Łowczego Wojewódzkiego we Włocławku, a następnie Wojewódzkiego Konserwatora Przyrody we Włocławku oraz Wicedyrektora Gostynińsko-Włocławskiego Parku Krajobrazowego.

W Technikum Leśnym w Goraju pod koniec lat 60. założył zespół sygnalistów myśliwskich, pierwszy taki zespół w Polsce. W 1972 roku w Technikum Leśnym w Tucholi założył kolejny zespół sygnalistów myśliwskich, działający po dziś dzień.

W latach 60. i 70. propagował kynologię łowiecką, m.in. w ramach Związku Kynologicznego w Polsce i Komisji Kynologicznej Polskiego Związku Łowieckiego. Zorganizował wiele konkursów i prób polowych psów ras myśliwskich.

Twórca współczesnego polskiego sokolnictwa. W 1971 roku w Tucholi założył Szkolne Koło Sokolników „Raróg”, istniejące do dziś. W 1972 roku wspólnie z kilkoma działaczami łowieckimi i kynologami założył Gniazdo Sokolników przy Zarządzie Głównym PZŁ. Nauczyciel i wychowawca pokoleń sokolników, wieloletni członek władz Gniazda Sokolników, organizator kolejnych Ogólnopolskich Łowów z Sokołami.

W połowie lat 70. prowadził w Borach Tucholskich unikatowy projekt hodowli zamkniętej cietrzewia.

W latach 80. stworzył Ośrodek Hodowli i Rehabilitacji Ptaków Chronionych we Włocławku, zajmujący się m.in. hodowlą sokoła wędrownego. Współtwórca Programu Restytucji Populacji Sokoła Wędrownego w Polsce. W 1991 roku rozpoczął reintrodukcje sokołów wędrownych. Rozpoczął także prace nad hodowlą głuszca. Współtwórca Fundacji Aktywnej Ochrony Ptaków Ginących we Włocławku, której prace kontynuuje obecnie Stowarzyszenie na rzecz Dzikich Zwierząt „Sokół”.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Biografia Czesława Sielickiego. [dostęp 2013-12-22].