Czok

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy części broni palnej. Zobacz też: inne znaczenia.

Czok (ang. choke – ‘dławić’), dławik – część broni palnej śrutowej montowana u wylotu lufy. Ma on za zadanie zmniejszyć rozrzut śrutu, a także poprawić celność i zasięg śrutu. Czoki mogą być wymienne lub stałe.

Wielkość czoku (stopień przewężenia lufy) może wynosić:

Silny czok = 0,84 - 1,40 mm

Pełny czok - 1/1 = 0,75 - 1,00 mm

Średni czok - 3/4 = 0,55 - 0,87 mm

Półczok - 1/2 = 0,38 – 0,50 mm

Słaby czok - 1/4 = 0,25 mm