Czworobok Winslowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Czworobok Winslowa (Rhombus of Winslow, Rhombus WInslow, Rhombus Tendinae Winslow) - struktura anatomiczna, złożona ze ścięgien mięśni dłoni[1]. Po raz pierwszy opisał ją duński anatom Jacob Benignus Winslow w 1732 roku[2].

Struktura i lokalizacja[edytuj | edytuj kod]

Na czworobok Winslowa składają się ścięgna mięśni:

Położony jest na paliczkach, głównie bliższym i środkowym. Czworobok Winslowa przykrywa całkowicie dwa bliższe stawy paliczkowe, w obrębie palca wskaziciela[3].

Funkcja[edytuj | edytuj kod]

Czworobok Winslowa jest elementem mechanizmu prostującego palec wskaziciel. Jego zadaniem jest rozłożyć siłę potrzebną do wykonania ruchu na trzy mięśnie, rozmieszczone równolegle i symetrycznie na tylnej stronie przedramienia. W wyniku tego mięśnie, wymienione w pierwszym rozdziale artykułu, wspólnie układają w jednej osi wszystkie trzy paliczki palca wskaziciela. Jest więc strukturą działającą antagonistycznie do zginaczy palców (powierzchownego, głębokiego), a konkretnie ich ścięgien do palca wskaziciela[4].

Chirurgia[edytuj | edytuj kod]

Jest to bardzo istotna struktura przy wszelakich operacjach dłoni. Uszkodzenie czworoboku Winslowa może upośledzić, lub nawet uniemożliwić prawidłowe prostowanie palca wskaziciela[4].

Trwają pracę nad wprowadzaniem sztucznych substytutów ścięgien prostujących palce, z obiecującymi wynikami na robotach imitujących ruchy palców[5].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Signal in Human Motor Unsteadiness: Determining the Action and Activity of Muscles, ProQuest, 2008, ISBN 978-0-549-81773-4 [dostęp 2016-12-20] (ang.).1 stycznia
  2. Anupam Saxena, Hod Lipson, Francisco J. Valero-Cuevas, Functional Inference of Complex Anatomical Tendinous Networks at a Macroscopic Scale via Sparse Experimentation, „PLOS Computational Biology”, 11, 2012, e1002751, DOI10.1371/journal.pcbi.1002751, ISSN 1553-7358, PMID23144601, PMCIDPMC3493461 [dostęp 2016-12-20].
  3. Anand Vaz, Kanwalpreet Singh, A Bond Graph Model for the Extensor Mechanism of Human Finger, „ResearchGate” [dostęp 2016-12-20].
  4. a b F.J. Valero-Cuevas, F.E. Zajac, C.G. Burgar, Large index-fingertip forces are produced by subject-independent patterns of muscle excitation, „Journal of Biomechanics”, 8, 1998, s. 693–703, ISSN 0021-9290, PMID9796669 [dostęp 2016-12-20].
  5. N.J. Rake i inni, Modeling and implementation of a simplified human tendon structure in a robotic finger, 2016 6th IEEE International Conference on Biomedical Robotics and Biomechatronics (BioRob), 1 czerwca 2016, s. 120–125, DOI10.1109/BIOROB.2016.7523608 [dostęp 2016-12-20].