Czyściec wełnisty

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Czyściec wełnisty
Ilustracja
Systematyka[1][2]
Domena

eukarionty

Królestwo

rośliny

Podkrólestwo

rośliny zielone

Nadgromada

rośliny telomowe

Gromada

rośliny naczyniowe

Podgromada

rośliny nasienne

Nadklasa

okrytonasienne

Klasa

Magnoliopsida

Nadrząd

astropodobne

Rząd

jasnotowce

Rodzina

jasnotowate

Rodzaj

czyściec

Gatunek

czyściec wełnisty

Nazwa systematyczna
Stachys byzantina K. Koch
Linnaea 21:686. 1849
Synonimy
  • Stachys olympica auct[3].
Pęd

Czyściec wełnisty (Stachys byzantina K.Koch) – gatunek wieloletniej rośliny. Pochodzi z Azji Mniejszej, Kaukazu oraz Iranu. Jest uprawiany w wielu krajach świata[3].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Pokrój
Bylina wysokości do 30–40 cm.
Łodyga
Pojedyncza, sztywna, pokryta włoskami zwróconymi do dołu. Posiada kłącze i bulwiaste rozłogi.
Liście
Ulistnienie nakrzyżległe. Liście są grube, miękkie, o kształcie podługowato – eliptycznym. Pokryte są długim, gęstym, biało-szarym kutnerem. Liście utrzymują się przez całą zimę.
Kwiaty
Małe, niepozorne, purpurowo-fioletowe, o długości do 2 cm, dwuwargowe. Zebrane w kłos.
Owoce
Rozłupnia. Nasiona ciemnobrunatne i połyskujące

Biologia i ekologia[edytuj | edytuj kod]

Bylina, hemikryptofit. Roślina miododajna. Nasiona roznoszone są przez wiatr (anemochoria) lub zwierzęta (endozoochoria).

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

Roślina ozdobna często uprawiana w ogrodach. Nadaje się do ogrodów skalnych, na obwódki ścieżek, jako roślina okrywowa. Może też być uprawiana w pojemnikach. Jej walorami ozdobnymi są srebrzyste, filcowate pędy. Doskonale kojarzy się w zestawieniu z innymi gatunkami roślin. Podczas zimnej i wilgotnej pogody staje się jednak brzydsza. Kwiaty dekoracyjne bywają jedynie w pierwszej fazie kwitnienia[4].

Uprawa[edytuj | edytuj kod]

Dobrze znosi suszę, rośnie w miejscach słonecznych jak i półcienistych. Najlepiej na glebach gliniasto-piaszczystych, kamienistych. Nie potrzebuje silnego nawożenia i podlewania, odczyn gleby nie odgrywa istotnej roli. Gatunek jest mrozoodporny (strefy mrozoodporności 5-10)[4]. Liście utrzymują się również zimą[5]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Michael A. Ruggiero i inni, A Higher Level Classification of All Living Organisms, „PLOS One”, 10 (4), 2015, art. nr e0119248, DOI10.1371/journal.pone.0119248, PMID25923521, PMCIDPMC4418965 [dostęp 2020-02-20] (ang.).
  2. Peter F. Stevens, Angiosperm Phylogeny Website, Missouri Botanical Garden, 2001– [dostęp 2010-03-31] (ang.).
  3. a b Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2010-12-27].
  4. a b Geoffrey Burnie i inni, Botanica : ilustrowana, w alfabetycznym układzie, opisuje ponad 10 000 roślin ogrodowych, Niemcy: Könemann, Tandem Verlag GmbH, 2005, ISBN 3-8331-1916-0, OCLC 271991134.
  5. Czyściec wełnisty (pol.). 2013. [dostęp 2013-04-01].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]