Dáin II Żelazna Stopa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy Dáina II, postaci z Hobbita i Władcy Pierścieni. Zobacz też: Dáin I, jego przodek.
Dáin Żelazna Stopa
Dáin Ironfoot
Lata życia 2767 TE – 17 marca 3019 TE[1]
Rasa i kultura krasnolud, plemię Durina
Kraina Żelazne Wzgórza, Erebor
Inne imiona Dáin II
Tytuły lub przydomki Żelazna Stopa
władca Żelaznych Wzgórz
Król Plemienia Durina
Król pod Górą
Rodzice Náin
Potomstwo Thorin III
Polskie tłumaczenia imienia
P. Braiter-Ziemkiewicz Dain
M. i C. Frąców Dáin II Żelazna Stopa
J. Łozińskiego Dáin II Żelaznostopy
M. Skibniewskiej Dáin II Żelazna Stopa
Dain
Wystąpienia w literaturze i aktorzy
Literatura przedmiotu Hobbit, czyli tam i z powrotem, Dodatki do Władcy Pierścieni
Hobbit Billy Connolly

Dáin II Żelazna Stopa (ur. w 2767 roku Trzeciej Ery, zm. w 17 marca 3019 roku Trzeciej Ery[1]) – fikcyjna postać ze stworzonej przez J. R. R. Tolkiena mitologii Śródziemia.

Był władca krasnoludów, władca Żelaznych Wzgórz, od 2941 do 3019 roku król Plemienia Durina i szósty Król pod Górą. Syn Náina i krewny Thorina Dębowej Tarczy. Po jego śmierci objął rządy w odrodzonym królestwie Ereboru. Panowanie Dáina było pomyślne i długie, lecz pod koniec życia monarcha musiał zmierzyć się jeszcze z atakiem sił Saurona.

Pojawia się w Hobbicie. Wspominają o nim także bohaterowie Władcy Pierścieni, a dalsze informacje na jego temat znajdują się w Dodatkach do trzeciego tomu tej powieści.

Opis postaci[edytuj | edytuj kod]

Młodość[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w Żelaznych Wzgórzach. Mimo młodego (jak na krasnoluda) wieku wziął udział w wojnie z orkami (2793–2799). Walczył w decydującej bitwie w dolinie Azanulbizar, gdzie zginął jego ojciec. Natomiast Dáin zdołał zabić wodza przeciwników, Azoga. Czyn ten przyniósł mu wielką sławę.

Powrót do Ereboru[edytuj | edytuj kod]

W 2805 roku, po śmierci dziadka Gróra, Dáin został władcą Żelaznych Wzgórz. Spokojnie władał tam aż do 2941 roku. Wtedy to, na wieść o odnowieniu przez Thorina Dębową Tarczę Królestwa pod Górą, pośpieszył do Ereboru, gotów zbrojnie wspomóc krewniaka w konflikcie z ludźmi i elfami o bogactwa smoka Smauga. Jednak w obliczu niespodziewanego ataku orków przyłączył się do wcześniejszych przeciwników i walczył w Bitwie Pięciu Armii. Po śmierci Thorina, który zginął w boju, Dáin został nowym Królem pod Górą, jako że był prawowitym spadkobiercą Durina. Sprawiedliwie podzielił się bogactwami smoka z ludźmi i elfami. Poznał przy tej okazji hobbita Bilba Bagginsa, jednego z kompanów Thorina.

Król pod Górą[edytuj | edytuj kod]

Dáin okazał się znakomitym i mądrym monarchą. Za jego rządów nastąpił ponowny rozkwit Ereboru, a krasnoludowie żyli w wielkim dostatku. Utrzymywał on przyjaźń z królami Dale, następcami Barda I Łucznika. W 2989 roku niechętnie zezwolił Balinowi na wyprawę do Morii, starożytnej siedziby plemienia Durina.

Wojna o Pierścień i śmierć[edytuj | edytuj kod]

Podczas Wojny o Pierścień Dáin nie ugiął się przed groźbami wysłanników Saurona. Po ich odprawieniu wysłał z ostrzeżeniem do Rivendell Glóina i Gimliego, którzy wzięli udział w naradzie, pod przewodnictwem Elronda.

W 3019 roku, gdy Dale zaatakowała północna armia Mordoru, Dáin wsparł króla Branda. Mimo sędziwego wieku, niezwykle bohatersko walczył w bitwie o Dale, lecz poległ w tej batalii u boku sojusznika.

Jego synem i następcą był Thorin III Kamienny Hełm.

Przydomek i imię[edytuj | edytuj kod]

Monarcha nosił przydomek Żelazna Stopa. Zapewne nadano mu go z powodu wielkiej wytrzymałości fizycznej.

Imię Dáin (dainn) pochodzi ze staronordyckiego, znaczy w tym języku jak śmierć[2]. Tolkien zaczerpnął je z listy karłów, fragmentu Völuspy, pieśni zawartej w Eddzie poetyckiej[3].

Ekranizacja P. Jacksona[edytuj | edytuj kod]

W ekranizacji Hobbita w reżyserii Petera Jacksona Dáina Żelazną Stopę zagrał Billy Connolly .

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Data narodzin podana za: Dodatek C Rodowody. W: J. R. R. Tolkien: Władca Pierścieni. przeł. M. Skibniewska. T. 3: Powrót Króla. Warszawa: 2002, s. 501. Data śmierci podana za: Dodatek B Kronika Lat (Kronika Królestw Zachodnich). W: J. R. R. Tolkien: Władca Pierścieni. przeł. M. Skibniewska. T. 3: Powrót Króla. Warszawa: 2002, s. 488.
    Według Kalendarza Namiestników miesiąc ten zwał się Súlimë. Dokładne informacje o kalendarzach Śródziemia zawarte są w Dodatku D Kalendarz Shire’u.
    Pozostałe daty roczne w tym artykule podano za: Dodatek B Kronika Lat (Kronika Królestw Zachodnich). W: J. R. R. Tolkien: Władca Pierścieni. przeł. M. Skibniewska. T. 3: Powrót Króla. Warszawa: 2002, s. 478-479, 481.
  2. R. Derdziński: Indeks. W: J. R. R. Tolkien: Władca Pierścieni. przeł. M. i C. Frąc. T. 3: Powrót Króla. Warszawa: 2002, s. 386.
  3. Patrz: Edda poetycka. przeł. i opr. A. Załuska-Strömberg. Ossolineum, 1986, s. 6.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • John Ronald Reuel Tolkien: Hobbit, czyli tam i z powrotem. przeł. Maria Skibniewska. Warszawa: Wydawnictwo ISKRY, 1997. ISBN 83-207-1681-0.
  • John Ronald Reuel Tolkien: Władca Pierścieni. przeł. Maria Skibniewska. T. 1: Drużyna Pierścienia. Warszawa: Warszawskie Wydawnictwo Literackie MUZA SA, 2002. ISBN 83-7319-172-0.
  • Edda poetycka. przeł. i opr. Apolonia Załuska-Strömberg. Wrocław-Warszawa-Kraków-Gdańsk-Łódź: Zakład Narodowy im. Ossolińskich - Wydawnictwo, 1986, seria: Biblioteka Narodowa, seria II, nr 214. ISBN 83-04-01852-7.
  • Ryszard Derdziński: Indeks. W: John Ronald Reuel Tolkien: Władca Pierścieni. przeł. Maria i Cezary Frąc. T. 3: Powrót Króla. Warszawa: Wydawnictwo Amber, 2002, s. 383-397. ISBN 83-7245-884-7.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]