Dąb Abrahama

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Pień martwego dębu Abrahama w 2008 r.

Dąb Abrahama – wiekowy okaz dębu, znajdujący się w odległości 2 km od biblijnej miejscowości Mamre w Hebronie. Jest to dąb należący do gatunku dąb skalny (Quercus coccifera = Quercus calliprinos). Nazwa drzewa pochodzi od biblijnego patriarchy Abrahama. Istnieje przekonanie, że jest to ten sam dąb, o którym pisze Księga Rodzaju 13,18: „Abraham zwinął swe namioty i przybył pod Hebron, gdzie były dęby Mamre[1]. Gdyby tak było, to dąb ten musiałby mieć około 5000 lat. Czczony był przez Żydów i chrześcijan.

W 1868 teren, na którym znajduje się drzewo, został zakupiony przez Rosyjski Kościół Prawosławny z inicjatywy archimandryty Antonina, kierownika rosyjskiej misji prawosławnej w Jerozolimie[2]. Dąb stał się dla rosyjskich pielgrzymów jedną z głównych atrakcji turystycznych w tym regionie. Istniała legenda, że drzewo obumrze po przyjściu na świat Antychrysta. Po rewolucji październikowej dąb przeszedł pod kontrolę Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego poza granicami Rosji[3].

Dąb Abrahama w 1887 r.

Już pod koniec XIX wieku Dąb Abrahama zaczął obumierać. Ostatnie zielone liście pojawiły się na nim w 1996 r, po czym dąb obumarł[3]. Obok niego rośnie jednak nowy pęd, który przejmie rolę swojego słynnego przodka[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]