Dąb Poganin

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Dąb Poganin
pomnik przyrody ustanowiony w 1953 roku
Ilustracja
Pień wiekowego dębu.
Państwo  Polska
Nazwa systematyczna Quercus robur
Obwód 892 cm
Położenie na mapie gminy Korczyna
Mapa lokalizacyjna gminy Korczyna
Dąb Poganin
Dąb Poganin
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Dąb Poganin
Dąb Poganin
Położenie na mapie województwa podkarpackiego
Mapa lokalizacyjna województwa podkarpackiego
Dąb Poganin
Dąb Poganin
Położenie na mapie powiatu krośnieńskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu krośnieńskiego
Dąb Poganin
Dąb Poganin
Ziemia49°46′32,84″N 21°46′51,59″E/49,775789 21,780997

Dąb Poganinpomnikowy dąb szypułkowy, rosnący w Węglówce, w województwie podkarpackim. To drugi najgrubszy dąb na Podkarpaciu[1].

Wiek i rozmiary[edytuj | edytuj kod]

Poganin ma około 640 lat, zgodnie z badaniami dendrochronologicznymi, przeprowadzonymi przez dra Pacyniaka. Posiada potężny, regularnie walcowaty pień, o obwodzie 892 cm (w 2014)[2] i 25,5 – 28 m wysokości (pomiary z 2009 i 2013 roku). Obwód tuż nad gruntem wynosi 1120 cm[3]. Korona ma szerokość 20,5 x 18 m[1][3].

Poganin to jeden z najstarszych i największych dębów w Polsce[1].

Stan zdrowotny[edytuj | edytuj kod]

Pień posiada liczne ślady po wyłamanych konarach, a wewnątrz jest całkowicie wypróchniały (posiada ubytek kominowy), co wraz ze stosunkowo wąska koroną świadczy o tym, że dąb powoli zamiera[1].

Lokalizacja i otoczenie[edytuj | edytuj kod]

Dąb rośnie na niewielkiej skarpie, w pobliżu zabytkowej cerkwi z 1898 roku, obecnie kościoła. Atrakcją tego miejsca jest grób admirała Nelsona Keitha, kierującego pracami poszukiwawczymi ropy naftowej w tym rejonie[1].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Dąb Chrześcijanin

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e Krzysztof Borkowski, Robert Tomusiak, Paweł Zarzyński. Drzewa Polski. 2016. s.180-181
  2. Rejestr Polskich Drzew Pomnikowych (RPDP): Dąb Poganin (pol.). [dostęp 2016-02-18].
  3. a b Robert Tomusiak, Paweł Zarzyński. 90 drzew. Okazy niezwykłe. Centrum Informacyjne Lasów Państwowych. s.82-83

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]