Dąb kasztanolistny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Dąb kasztanolistny
Ilustracja
Pokrój
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad Euphyllophyta
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Klad różowe
Rząd bukowce
Rodzina bukowate
Rodzaj dąb
Gatunek dąb kasztanolistny
Nazwa systematyczna
Quercus castaneifolia C.A.Mey.
Verz. Pfl. Casp. Meer. 44 1831[2]
Synonimy
  • Quercus aegilops var. castaneifolia (C.A.Mey.) K.Koch
  • Quercus aitchisoniana A.Camus
  • Quercus castaneifolia subsp. aitchisoniana A.Camus
  • Quercus castaneifolia var. glabriuscula A.DC.
  • Quercus castaneifolia subsp. incurvata Djav.-Khoie
  • Quercus castaneifolia var. obtusiloba Freyn
  • Quercus castaneifolia subsp. subrotundata Djav.-Khoie
  • Quercus castaneifolia subsp. triangularis Djav.-Khoie
  • Quercus castaneifolia subsp. undulata Djav.-Khoie
  • Quercus sintenisiana O.Schwarz[2]

Dąb kasztanolistny (Quercus castaneifolia C.A.Mey.) – gatunek roślin z rodziny bukowatych (Fagaceae Dumort.). Występuje naturalnie na południowym i południowo-zachodnim wybrzeżu Morza Kaspijskiego – w Iranie oraz na Kaukazie[3][4][5].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Kora
Pokrój
Zrzucające liście drzewo dorastające do 30 m wysokości. Korona drzewa jest szeroko stożkowa. Gałęzie są proste, tęgie, nieco zgrubiałe w pobliżu pnia. Kora początkowo ma czarną barwę i jest gładka, z wiekiem staje się szara z pomarańczowymi rowkami. Gałązki mają ciemnobrązową barwę z białymi przetchlinkami. Pąki na szczytach gałęzi osiągają 1 cm długości, natomiast boczne 0,5 cm długości[4].
Liście
Blaszka liściowa ma podługowato eliptyczny kształt. Mierzy 8–20 cm długości oraz 5–9 cm szerokości, ma nasadę od sercowatej do klinowej i ostry wierzchołek. Jej górna powierzchnia jest błyszcząca, naga i ma ciemnozieloną barwę, natomiast od spodu początkowo jest śniado owłosiona, lecz z czasem łysieje. Ma 9–14 par żółtych żyłek drugorzędnych, kończących się na trójkątnych, tępo lub ostro zakończonych klapach. Ogonek liściowy jest jasnozielony, owłosiony i ma 2–4 cm długości[4].
Owoce
Orzechy zwane żołędziami o jajowatym lub elipsoidalnym kształcie, dorastają do 20 mm długości. Osadzone są pojedynczo w miseczkach o półkulistym kształcie, z podłużnymi i zakrzywionymi łuskami. Orzechy otulone są w miseczkach do połowy ich długości[4].
Gatunki podobne
Blaszka liściowa o trójkątnych, nieco tępych klapach na brzegu odróżnia go od gatunku Q. libani, którego klapy są spiczaste[4]. Roślina podobna jest także do dębu burgundzkiego (Q. cerris), ale różni się od niego dłuższymi liśćmi[5] – może z nim tworzyć mieszańce[4].

Biologia i ekologia[edytuj | edytuj kod]

Jest gatunkiem wytrzymałym na mróz. Dobrze rośnie na wszystkich typach gleb. Charakteryzuje się bardzo szybkim tempem wzrostu[4].

Zmienność[edytuj | edytuj kod]

W uprawie znany jest kultywar[2]:

  • 'Green Spire' – pokrój kolumnowy i zwarty. Dorasta do 18 m wysokości. Charakteryzuje się szybkim tempem wzrostu. W uprawie od 1948 roku[4].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Peter F. Stevens, Angiosperm Phylogeny Website, Missouri Botanical Garden, 2001– [dostęp 2017-03-11] (ang.).
  2. a b c Quercus castaneifolia C.A.Mey. (ang.). The Plant List. [dostęp 11 marca 2017].
  3. Discover Life: Point Map of Quercus castaneifolia (ang.). Encyclopedia of Life. [dostęp 11 marca 2017].
  4. a b c d e f g h Quercus castaneifolia (ang.). Oaks of the World. [dostęp 11 marca 2017].
  5. a b Quercus castaneifolia (fr.). Plantes & botanique. [dostęp 11 marca 2017].