Dąb szkarłatny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Dąb szkarłatny
Ilustracja
Systematyka[1][2]
Domena

eukarionty

Królestwo

rośliny

Podkrólestwo

rośliny zielone

Nadgromada

rośliny telomowe

Gromada

rośliny naczyniowe

Podgromada

rośliny nasienne

Nadklasa

okrytonasienne

Klasa

Magnoliopsida

Nadrząd

różopodobne

Rząd

bukowce

Rodzina

bukowate

Rodzaj

dąb

Gatunek

dąb szkarłatny

Nazwa systematyczna
Quercus coccinea Münchh.
Hausvater 5:254. 1770
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[3]
Status iucn3.1 LC pl.svg
Zasięg
Mapa zasięgu

Dąb szkarłatny (Quercus coccinea) – gatunek drzewa liściastego należący do rodziny bukowatych. Występuje we wschodniej części Ameryki Północnej. W Europie rzadko sadzony.

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Pokrój
Dorasta do około 25 m wysokości. Korona u młodszych drzew stożkowata, z dość gęsto rozmieszczonymi gałęziami, u starszych – sklepiona, w dolnym odcinku tylko z kilkoma konarami.
Pień
Smukły i nieco pogięty. Kora początkowo gładka i jasnoszara, dzięki licznym przetchlinkom pokryta wyraźnym punktowym i liniowym deseniem, później szara, ale zawsze tylko delikatnie spękana. Pędy żółtawobrunatne z wierzchu. Pączki podłużnie jajowate, na szczycie zaostrzone, w przedniej części owłosione, z licznymi łuskami.
Liście
Długości 8-12 cm i prawie tak samo szerokie, eliptyczne, po każdej stronie podzielone na trzy nierównej długości klapy z licznymi spiczastymi zakończeniami. Zatoki między klapami sięgają prawie do grubego nerwu środkowego. Klapy liścia odstają niemal pod kątem prostym. Liście są po obu stronach błyszczące, z wierzchu ciemnozielone, od spodu jaśniejsze z pęczkami włosków w kącikach nerwów. Jesienią przebarwiają się na kolor szkarłatno-czerwony.
Kwiaty
Niepozorne zwisające, zielonkawe kotki męskie, w gęstych wiązkach[4]. Pojawiają się od maja do czerwca.
Owoce
Żołądź ma 1-2 cm szerokości, prawie do połowy tkwi w miseczce z grubymi łuskami.

Zmienność[edytuj | edytuj kod]

Tworzy mieszańce z dębem czerwonym (Quercus × benderi Baenitz)[5].

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

W Europie już od dawna jest sadzony w parkach jako drzewo ozdobne. Także do obsadzania placów i ulic.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Michael A. Ruggiero i inni, A Higher Level Classification of All Living Organisms, „PLOS One”, 10 (4), 2015, art. nr e0119248, DOI10.1371/journal.pone.0119248, PMID25923521, PMCIDPMC4418965 [dostęp 2020-02-20] (ang.).
  2. Peter F. Stevens, Angiosperm Phylogeny Website, Missouri Botanical Garden, 2001– [dostęp 2010-01-05] (ang.).
  3. Quercus coccinea, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species [online] (ang.).
  4. Bruno T. Kremer: Drzewa. Warszawa: Świat Książki, 1996, s. 124. ISBN 83-7129-141-8.
  5. Lucjan Rutkowski: Klucz do oznaczania roślin naczyniowych Polski niżowej. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14342-8.