Dąbrówka (powiat jasielski)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy wsi w powiecie jasielskim. Zobacz też: inne znaczenia tej nazwy.
Dąbrówka
Państwo  Polska
Województwo podkarpackie
Powiat jasielski
Gmina Brzyska
Liczba ludności (2011) 561[1][2]
Strefa numeracyjna 13
Kod pocztowy 38-211
Tablice rejestracyjne RJS
SIMC 0346454
Położenie na mapie Jasła
Mapa lokalizacyjna Jasła
Dąbrówka
Dąbrówka
Położenie na mapie powiatu jasielskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu jasielskiego
Dąbrówka
Dąbrówka
Położenie na mapie województwa podkarpackiego
Mapa lokalizacyjna województwa podkarpackiego
Dąbrówka
Dąbrówka
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Dąbrówka
Dąbrówka
Ziemia49°46′30″N 21°24′28″E/49,775000 21,407778

Dąbrówkawieś w Polsce położona w województwie podkarpackim, w powiecie jasielskim, w gminie Brzyska[3][4].

Położona jest na Pogórzu Ciężkowickim na lewym brzegu rzeki Wisłoki. Rzeka ta stanowi wschodnią granicę wsi. W skład miejscowości wchodzą: Ispiny, Wilcoki, Zagórze (w tym Poręby). Najwyżej położone miejsce w Dąbrówce znajduje się na wysokości 289 m n.p.m. a najniżej na wysokości 215 m n.p.m. Od północy miejscowość graniczy z Wróblową, od północnego zachodu z Lipnicą Dolną, od zachodu z Bączalem Dolnym, od południa z Opaciem, od południowego wschodu z Jasłem a od wschodu z Krajowicami. Północno-wschodni fragment miejscowości został objęty ochroną w ramach programu Natura 2000 jako część większego obszaru "Wisłoka z dopływami".

W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa krośnieńskiego.

W przestrzenno – urbanistycznym układzie w miejscowości Dąbrówka można wyodrębnić centralny obszar zaczynający się od skrzyżowaniu drogi gminnej „Zagórze” z drogą powiatową 1313 po kościół parafialny. Znajdują się tu wszystkie najważniejsze instytucje społeczne i publiczne działające na terenie Dąbrówki tj.: Ochotnicza Straż Pożarna, park podworski, liczne sklepy, hurtownie, Spółdzielnia Produkcyjno-Handlowa oraz Dom Ludowy w którym znajduje się siedziba Rady Sołeckiej oraz Centrum Kształcenia na odległość - „Wioska Internetowa”, które skupia dzieci i młodzież z pobliskich wsi. W Centrum Kształcenia mieszkańcy codziennie mogą korzystać z bezpłatnych szkoleń e-learningowych i internetu. Na terenie wsi działają liczne stowarzyszenia.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pierwsza wzmianka o miejscowości Dąbrówka pochodzi z 1378 roku i mówi o jej przynależności do opactwa tynieckiego[5]. Była lokowana na prawie niemieckim, dlatego znajdowało się tutaj sołectwo. Wieś wymieniana jest w dokumentach z 1486 roku, (pierwszy autentyczny dokument pochodzi z akt sądu leńskiego, który podaje że w 1486 r. Marcin Dąbrowski sprzedał sołectwo w Dąbrówce swoim siostrzeńcom Mikołajowi i Pawłowi Wolnym. Z czasem Dąbrówka powtórnie staje się własnością rodziny Dąbrowskich) następnie w 1511 r. i 1536 r.. W dokumencie mówiącym o tym, że Jan, opat Tyniecki sprzedał sołectwo w Dąbrówce Janowi Markowiczowi jest zapisane, że były tu młyn i karczma. W 1581 roku należała podobnie jak okoliczne miejscowości do Krzysztofa Pieniążka. W XVII wieku do rodziny Płockich , a następnie Rylskich herbu Ostoja. Pod koniec XIX wieku Emil Rylski zbudował w Dąbrówce obszerny dwór i obiekty gospodarcze.

Dekretem Kurii Biskupiej w Przemyślu z dnia 28 maja 1975 roku w Dąbrówce została utworzona parafia pod wezwaniem Świętego Judy Tadeusza. Parafia została włączona do dekanatu Brzostek, diecezji rzeszowskiej. Pierwszym proboszczem parafii był ks. Stanisław Ulaszek, RM[6].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Portal polskawliczbach.pl
  2. GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.. [dostęp 2018-03-13].
  3. GUS. Wyszukiwarka TERYT
  4. Rozporządzenie w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)
  5. Dąbrówka, Jan Konieczny, Nakład własny, Łańcut 2004, ​ISBN 83-917320-0-2
  6. Parafia Dąbrówka-Gamrat, Zdzisław Świstak, Poligrafia Wyższego Seminarium Duchownego w Rzeszowie, Rzeszów 1995, ​ISBN 83-904328-5-4

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]