Przejdź do zawartości

Dąbrówka (województwo opolskie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Dąbrówka
Dąbrówka Dolna
Dombrowka
wieś
Ilustracja
Kaplica we wsi
Państwo

 Polska

Województwo

 opolskie

Powiat

krapkowicki

Gmina

Gogolin

Liczba ludności (2022)

169[2]

Strefa numeracyjna

77

Kod pocztowy

47-330[3]

Tablice rejestracyjne

OKR

SIMC

0494924

Położenie na mapie gminy Gogolin
Mapa konturowa gminy Gogolin, po prawej znajduje się punkt z opisem „Dąbrówka”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, na dole znajduje się punkt z opisem „Dąbrówka”
Położenie na mapie województwa opolskiego
Mapa konturowa województwa opolskiego, blisko centrum na prawo znajduje się punkt z opisem „Dąbrówka”
Położenie na mapie powiatu krapkowickiego
Mapa konturowa powiatu krapkowickiego, po prawej nieco u góry znajduje się punkt z opisem „Dąbrówka”
Ziemia50°29′26″N 18°05′03″E/50,490556 18,084167[1]

Dąbrówka (nazwa oboczna: Dąbrówka Dolna[1], dodatkowa nazwa w j. niem. Dombrowka) – wieś w Polsce położona w województwie opolskim, w powiecie krapkowickim, w gminie Gogolin, przy drodze wojewódzkiej nr 409.

Od 1950 miejscowość administracyjnie należy do województwa opolskiego.

Nazwa wioski pochodzi od polskiej nazwy drzewa dąb (Quercus)[4]. Niemiecki językoznawca Heinrich Adamy w swoim dziele o nazwach miejscowości na Śląsku wydanym w 1888 roku we Wrocławiu jako najstarszą zanotowaną nazwę wsi podaje Dąbrowka notując jej znaczenie "Eichholz" czyli "dębowe drewno"[4].

W księdze łacińskiej Liber fundationis episcopatus Vratislaviensis (pol. Księga uposażeń biskupstwa wrocławskiego) spisanej za czasów biskupa Henryka z Wierzbna w latach 1295–1305 miejscowość wymieniona jest wraz z Miedarami w zlatynizowanej formie Dambrowa we fragmencie Dambrowa et in Modar solvitur decima more polonico[5][6].

W okresie hitlerowskiego reżimu w latach 1936–1945 administracja III Rzeszy zmieniła nazwę miejscowości na całkowicie niemiecką Klein Eichen[7].

Historia

[edytuj | edytuj kod]

W 1910 r. wieś posiadała 187 mieszkańców - 179 mówiących j. polskim, 8 j. niemieckim. Głównym źródłem utrzymania ludności było rolnictwo. W wyborach komunalnych z listopada 1919 r. oddano wszystkie 55 głosów na listę polską, zdobywając komplet 9 mandatów. Podczas plebiscytu 103 uprawnionych do głosowania (w tym 12 emigrantów). Głosowało za Polską 70, za Niemcami - 33 wotantów.[8] W III powstaniu śląskim zajął Dąbrówkę 7 maja 1921 r. batalion tarnogórski Romana Koźlika z Podgrupy „Bogdan”. 14 maja w okolicy wsi rozegrała się bitwa tegoż batalionu z siłami Selbstschutz Oberschlesien, usiłującymi poszerzyć przedmoście gogolińskie zakończona niepowodzeniem Niemców[9]. Podczas bitwy o Górę św. Anny, 21 maja, oddziały wydzielone z batalionu Alojzego Kurtoka pod dowództwem kpt. Jana Kellera przeprowadziły przy wsparciu oddziału szturmowego Karola Walerusa kontratak z rejonu Dąbrówki, zadając duże straty maszerującej bez ubezpieczenia szosą Gogolin-Strzelce Opolskie kompanii Freikorps Oberland i zmuszając ją do panicznej ucieczki. Był to sukces przejściowy oddziałów powstańczych i wkrótce batalion Kurtoka musiał wycofać się w kierunku Żyrowy[10]. Jeszcze tego samego dnia wieś została zajęta przez oddziały Oberlandu. Kontratak polski podjęty 23 maja od. płn.-wsch. na Dąbrówkę i Gogolin przez batalion kpt. Janeckiego nie uzyskał powodzenia[9].

Mieszkaniec Dąbrówki Jan Szymała zginął zamordowany podczas masakry dokonanej przez Selbstschutz Oberschlesien w Strzebniowie[9].

Miejsce pamięci mieszkańców Gogolina i Strzebniowa pomordowanych w 1921 r. przez Selbstschutz Oberschlesien - las w Dąbrówce.
Leśna droga prowadząca z Zakrzowa do miejsca pamięci pomordowanych przez Selbstschutz Oberschlesien w 1921 r. mieszkańców Gogolina i Strzebniowa.

Zabytki

[edytuj | edytuj kod]

Do wojewódzkiego rejestru zabytków wpisana jest[11]:

  • mogiła zbiorowa mieszkańców Gogolina, zamordowanych w 1921 r. przez Selbstschutz Oberschlesien, znajduje się przy drodze do Zakrzowa.

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. a b Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – miejscowości – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 5 listopada 2023, identyfikator PRNG: 22356.
  2. NSP 2021: Ludność w miejscowościach statystycznych [online], Bank Danych Lokalnych GUS, 19 września 2022 [dostęp 2022-10-05].
  3. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2022, s. 220 [zarchiwizowane 2022-10-26].
  4. a b Heinrich Adamy, Die schlesischen Ortsnamen, ihre Entstehung und Bedeutung. Ein Bild aus der Vorzeit, wyd. 2, Breslau: Verlag von Priebatsch’s Buchhandlung, 1888, s. 46, OCLC 456751858 (niem.).
  5. Liber fundationis episcopatus Vratislaviensis online
  6. H. Markgraf, J.W. Schulte, "Codex Diplomaticus Silesiae T.14 Liber Fundationis Episcopatus Vratislaviensis", Breslau 1889
  7. M. Choroś, Ł. Jarczak, S. Sochacka, Słownik nazw miejscowych Górnego Śląska, Opole-Kluczbork 1997, s. 36.
  8. Wyniki plebiscytu z powiatu Strzelce Opolskie. home.arcor.de. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-04-02)].
  9. a b c Franciszek Hawranek (red.), Encyklopedia powstań śląskich, Opole: Instytut Śląski w Opolu, 1982, s. 88.
  10. Witold Iwaszkiewicz, Bitwa o Górę św. Anny [w]: Słownik Powstań Śląskich. Tom 3. III powstanie śląskie maj-lipiec 1921, Katowice: Wydawnictwo Naukowe FNCE, 2021, s. 41.
  11. Rejestr zabytków nieruchomych – województwo opolskie [online], Narodowy Instytut Dziedzictwa, 31 grudnia 2025, s. 49.