Dąbrówka Mała (powiat węgorzewski)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Dąbrówka Mała
Dwór w Dąbrówce Małej
Dwór w Dąbrówce Małej
Rodzaj miejscowości osada
Państwo  Polska
Województwo warmińsko-mazurskie
Powiat węgorzewski
Gmina Węgorzewo
Liczba ludności 180
Strefa numeracyjna 87
Kod pocztowy 11-600
Tablice rejestracyjne NWE
SIMC 0770956
Położenie na mapie województwa warmińsko-mazurskiego
Mapa lokalizacyjna województwa warmińsko-mazurskiego
Dąbrówka Mała
Dąbrówka Mała
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Dąbrówka Mała
Dąbrówka Mała
Ziemia54°15′38″N 21°37′21″E/54,260556 21,622500

Dąbrówka Mała (niem. Dammfelde, do 1938 Klein Dombrowken[1]) – osada w Polsce, w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie węgorzewskim, w gminie Węgorzewo.

W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa suwalskiego.

Nazwa[edytuj | edytuj kod]

W 1938 r. w miejsce zwyczajowej niemieckiej nazwy Klein Dombrowken wprowadzono nazwę Dammfelde.

28 marca 1949 r. ustalono urzędową polską nazwę miejscowości – Dąbrówka Mała, określając drugi przypadek jako Dąbrówki Małej, a przymiotnik – dąbrówecki[1].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Miejscowość została założona w roku 1552. Pod koniec XIX wieku majątek ziemski w Dąbrówce Małej o powierzchni 199 ha należał do rodziny Leitnerów. W pierwszych latach XX wieku majątek ten był w posiadaniu rodziny Labesius. W latach dwudziestych powierzchnia majątku wzrosła do 306 ha.

W czasach reformacji Dąbrówka Mała należała do parafii w Węgielsztynie, razem z miejscowościami: Biedaszki, Brzozowo, Guja, Klimki, Perły, Przystań, Rydzówka, Stawki i Wesołowo.

Po II wojnie światowej na bazie dawnego majątku ziemskiego funkcjonował PGR.

Pałac[edytuj | edytuj kod]

Zabudowania gospodarcze w zespole dworskim w Dąbrówce Małej

Pałac w Dąbrówce Małej wybudowany został w latach 19141917. Piętrowa budowla wzniesiona została na planie prostokąta, z przylegającym parterowym skrzydłem od strony zachodniej. Skrzydło to jest przypuszczalnie starsze od piętrowej części dworu. Obiekt przykryty jest wysokim dachem czterospadowym. Elewacje wzdłużne budowli zdobione są ryzalitami. Ryzalit od strony parku poprzedzony jest drewnianą werandą. Ryzalit od strony wschodniej jest półkolisty na poziomie parteru z tarasem na poziomie pierwszego piętra. Od strony południowej znacznie większy taras wsparty na kolumnach osłania podjazd do dworu.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Rozporządzenie Ministra Administracji Publicznej z dnia 11 lutego 1949 r. o przywróceniu i ustaleniu nazw miejscowości. M.P. z 1949 r. nr 17, poz. 225.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Małgorzata Jackiewicz-Garniec, Mirosław Garniec, Pałace i dwory dawnych Prus Wschodnich, (Wydanie III poszerzone i uzupełnione) Studio ARTA, Olsztyn, 2001, ​ISBN 83-912840-2-6​ (str. 211 dwór).
  • Andrzej Wakar, Bohdan Wilamowski, Węgorzewo. Z dziejów miasta i powiatu. Pojezierze, Olsztyn 1968, 313 str.