Dębnik (herb szlachecki)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy herbu szlacheckiego. Zobacz też: inne znaczenia słowa „Dębnik”.
Herb Dębnik

Dębnikpolski herb szlachecki z nobilitacji, nadany w Królestwie Kongresowym.

Opis herbu[edytuj | edytuj kod]

Opis zgodnie z klasycznymi regułami blazonowania: W polu błękitnym trzy złote gałązki dębowe: dwie i jedna, o dwóch listkach i jednej żołędzi, ułożone gałązkami do góry, ukośnie w lewo. Nad hełmem w koronie między dwiema złotymi kopiami, rycerz w zbroi, prawą ręką węża trzymającego, lewą oparty o biodro, z gwiazdą sześciopromienną złotą nad szyszakiem.

Najwcześniejsze wzmianki[edytuj | edytuj kod]

Nadany Karolowi Ejchlerowi, właścicielowi apteki w Międzyrzecu dnia 25 marca 1845 roku przez Mikołaja I Romanowa.

Herbowni[edytuj | edytuj kod]

Jedna rodzina herbownych (herb własny): Ejchler.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Juliusz Ostrowski: Księga herbowa rodów polskich. Cz. 2. s. 58.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]