Dębogórze (wieś)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Dębogórze
wieś
Ilustracja
Leśniczówka Zaklęty Zamek
Państwo

 Polska

Województwo

 pomorskie

Powiat

pucki

Gmina

Kosakowo

Liczba ludności (2022)

2456[2]

Strefa numeracyjna

58

Kod pocztowy

81-198, 84-230 (Dębogórze-Wybudowanie)[3]

Tablice rejestracyjne

GPU

SIMC

0164115

Położenie na mapie gminy Kosakowo
Mapa konturowa gminy Kosakowo, blisko centrum na lewo znajduje się punkt z opisem „Dębogórze”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, blisko górnej krawiędzi znajduje się punkt z opisem „Dębogórze”
Położenie na mapie województwa pomorskiego
Mapa konturowa województwa pomorskiego, u góry znajduje się punkt z opisem „Dębogórze”
Położenie na mapie powiatu puckiego
Mapa konturowa powiatu puckiego, na dole znajduje się punkt z opisem „Dębogórze”
Ziemia54°35′28″N 18°27′30″E/54,591111 18,458333[1]
Strona internetowa

Dębogórze (kaszb. Dãbògòrzé) – wieś kaszubska w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie puckim, w gminie Kosakowo. Wieś założona w 1224 roku.

Około 2 km na południowy zachód od głównej części wsi leży jej część Dębogórze-Wybudowanie.

W Dębogórzu urodził się Jan Radtke.

Wieś Opactwa Cystersów w Oliwie w powiecie puckim województwa pomorskiego w II połowie XVI wieku[4].

W latach 1954–1961 wieś należała i była siedzibą władz gromady Dębogórze, po jej zniesieniu w gromadzie Kosakowo. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa gdańskiego.

Nazwa miejscowości[edytuj | edytuj kod]

Do 1867 roku jako Dembogorsz i Dębowa Góra[5]. W 1868 pruska administracja dokonała zniemczenia nazwy wprowadzając formę sztuczną ahistoryczną niem. Eichenberg, choć jeszcze na początku XX wieku na mapach znaleźć można było także nazwę w wersjach Dembogorze czy Dembogorsch (w istocie dotyczyła ona Suchego Dworu). Tę drugą formę w czasie niemieckiej okupacji hitlerowskiej zastąpiono nazwą Gotenhof, czyli Dziedziniec Gotów.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – miejscowości – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 5 listopada 2023, identyfikator PRNG: 23501
  2. NSP 2021: Ludność w miejscowościach statystycznych, Bank Danych Lokalnych GUS, 19 września 2022 [dostęp 2022-10-06].
  3. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2022, s. 224, 225 [zarchiwizowane 2022-10-26].
  4. Mapy województwa pomorskiego w drugiej połowie XVI w.: rozmieszczenie własności ziemskiej, sieć parafialna / Marian Biskup, Andrzej Tomczak. Toruń 1955, s. 103.
  5. Westpreußisches Ortsverzeichnis. [dostęp 2020-02-01]. (niem.).