Dławigad indyjski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Dławigad indyjski
Mycteria leucocephala[1]
Pennant, 1769
Dławigad indyjski
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Infragromada ptaki neognatyczne
Rząd bocianowe
Rodzina bociany
Rodzaj Mycteria
Gatunek dławigad indyjski
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 NT pl.svg

Dławigad indyjski (Mycteria leucocephala) – gatunek ptaka z rodziny bocianów (Ciconiidae) występujący w południowej i południowo-wschodniej Azji. Bliski zagrożenia wyginięciem.

Dławigad indyjski
Ilustracja z książki Thomasa Pennanta pt. "Indian Zoology" (1790 r.)
Upierzenie dławigada indyjskiego
Dławigad indyjski w locie
Dławigad indyjski z młodymi w gnieździe w koronie drzew
Cechy gatunku

Upierzenie tułowia łącznie z szyją jest w przeważającej części białe. Czarne pióra widoczne są na skrzydłach, ogonie, oraz na piersi, tworząc na niej charakterystyczny pas. Głowa dorosłego osobnika jest w kolorze pomarańczowym i pozbawiona piór. Dziób jest lekko zakrzywiony ku dołowi i ma intensywną ciemnożółtą barwę. Charakterystyczne dla tego gatunku dławigadów jest różowe zabarwienie piór na ogonie i skrzydłach. Samice i samce wyglądają podobnie.

Wymiary
  • Wysokość stojącego ptaka: 93–100 cm[3].
Masa ciała
2-3,5 kg[3].

W parach samce są przeważnie większe od samic[4].

Biotop

Bagna, tereny podmokłe, okolice rzek, jezior, zalane pola, rzadko również wybrzeża i solniska[3].

Pożywienie

Żywi się niemal wyłącznie rybami, przeważnie liczącymi od 5 do 25 cm długości. Niekiedy zjada też gady, płazy bezogonowe, skorupiaki i owady[3].

Rozmnażanie

Samica składa od 2-5 jaj w gnieździe na drzewie. Obserwowano długość wysiadywania od 27 do 32 dni. Młode do wieku około trzech tygodni są niemal cały czas pod opieką dorosłych. Zaczynają ćwiczyć używanie skrzydeł mając około 25–30 dni, jednak zdolność lotu uzyskują dopiero po 60–70 dniach życia[3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Mycteria leucocephala, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. Mycteria leucocephala. Czerwona księga gatunków zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.).
  3. a b c d e James A. Hancock, James A. Kushan, M. Philip Kahl: Storks, Ibises and Spoonbills of the World. Princeton University Press, 1992, s. 53–57, 287. ISBN 978-0-12-322730-0.
  4. Urfi, A. J. & A. Kalam. Sexual Size Dimorphism and Mating Pattern in the Painted Stork (Mycteria leucocephala). „Waterbirds”. 29 (4), s. 489–496, 2006. DOI: [489:SSDAMP2.0.CO;2 10.1675/1524-4695(2006)29[489:SSDAMP]2.0.CO;2].