Długie Pobrzeże

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
POL Gdańsk COA.svg
Gdańsk
ulica Długie Pobrzeże
Główne Miasto
Długość: 480 m
Main Town of Gdańsk and Motława River.jpg
Przebieg
Ikona - początek deptaku w postaci skrzyżowania T z deptakiem.svg 0 Długi Targ / Zielony Most
Ikona deptak z lewej ulica.svg 70 ul. Chlebnicka
Ikona deptak z lewej deptak.svg 170 ul. Mariacka
Ikona deptak z lewej ulica.svg 220 ul. Świętego Ducha
Ikona deptak z lewej ulica.svg 300 ul. Szeroka
Ikona deptak z lewej ulica.svg 400 ul. Świętojańska
Ikona deptak z lewej ulica.svg 480 ul. Straganiarska
Deptak.svg Rybackie Pobrzeże
Położenie na mapie Gdańska
Mapa lokalizacyjna Gdańska
ulica  Długie Pobrzeże
ulica Długie Pobrzeże
Położenie na mapie województwa pomorskiego
Mapa lokalizacyjna województwa pomorskiego
ulica  Długie Pobrzeże
ulica Długie Pobrzeże
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
ulica  Długie Pobrzeże
ulica Długie Pobrzeże
Ziemia54°20′57,6″N 18°39′24,5″E/54,349320 18,656800

Długie Pobrzeże (niem. Lange Brücke, kaszb. Dłudżé Mòstë[1]) – deptak nadwodny w Gdańsku na Głównym Mieście, ciągnący się wzdłuż zachodniego brzegu Motławy.

Wzdłuż ulicy znajdują się charakterystyczne dla architektury Gdańska bramy wodne. Ulica była niegdyś nazywana Długi Most.[2]

Historia[edytuj]

Pierwsze wzmianki na temat przystani na tym brzegu Motławy pochodzą z XIV wieku. Przez wieki w miejscu dzisiejszego deptaku znajdowały się nie połączone ze sobą drewniane platformy różnej wysokości, służące do wyładunku i rozładunku statków. W XVII wieku doszło do ich połączenia w jeden pomost.[2]

W 1858 podczas wizyty w Gdańsku, Jadwiga Łuszczewska tak opisała Długie Pobrzeże:

Quote-alpha.png
most nie rzucony przez rzekę, ale wzdłuż niej biegnący [...] wybudowany na palach pomost szeroki, tworzący po jednej stronie jakby ogromny chodnik zawsze pełen gwaru, obstawiony kramami, przy nim ciągle się mija statki i berlinki, tak na Motławie natłoczone, że z trudnością można wodę dojrzeć[3]

Długie Pobrzeże było także miejscem bówków - gdańskich rzezimieszków portowych.[4]

Po II wojnie światowej ulica została odbudowana z betonowych elementów i wyłożona płytami z szlifowanego marmuru[5]

Zabytki[edytuj]

Obiekty[edytuj]

Galeria[edytuj]

Przypisy

  1. Dr. Florjan Cenôva, Skôrb Kaszébskosłovjnskjè mòvè, str. 83, Svjecè, 1866
  2. a b Samp s. 158
  3. Samp s. 158-159
  4. Samp s. 159
  5. Samp s. 160

Bibliografia[edytuj]

Jerzy Samp: Miasto czterdziestu bram. Gdańsk: marpress, 2000. ISBN 83-85349-71-5.