Długomiłowice

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Artykuł

50°17′7″N 18°8′59″E

- błąd

39 m

WD

50°17'N, 18°9'E, 50°20'N, 18°8'E

- błąd

2324 m

Odległość

229 m

Długomiłowice
wieś
Ilustracja
Kościół pw. św. Marii Magdaleny
Państwo

 Polska

Województwo

 opolskie

Powiat

kędzierzyńsko-kozielski

Gmina

Reńska Wieś

Liczba ludności (2006)

1600

Strefa numeracyjna

77

Kod pocztowy

47-208

Tablice rejestracyjne

OK

SIMC

0502799

Położenie na mapie gminy Reńska Wieś
Mapa konturowa gminy Reńska Wieś, na dole po prawej znajduje się punkt z opisem „Długomiłowice”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, na dole znajduje się punkt z opisem „Długomiłowice”
Położenie na mapie województwa opolskiego
Mapa konturowa województwa opolskiego, na dole nieco na prawo znajduje się punkt z opisem „Długomiłowice”
Położenie na mapie powiatu kędzierzyńsko-kozielskiego
Mapa konturowa powiatu kędzierzyńsko-kozielskiego, w centrum znajduje się punkt z opisem „Długomiłowice”
Ziemia50°17′07″N 18°08′59″E/50,285278 18,149722
Strona internetowa

Długomiłowice (dodatkowa nazwa w j. niem. Langlieben[1]) – wieś w Polsce położona w województwie opolskim, w powiecie kędzierzyńsko-kozielskim, w gminie Reńska Wieś.

Częściami wsi są: Pierzchowice i Żabnik.

W latach 1954–1968 wieś należała i była siedzibą władz gromady Długomiłowice, po jej zniesieniu w gromadzie Reńska Wieś.

Nazwa[edytuj | edytuj kod]

Nazwa jest prawdopodobnie nazwą patronimiczną i wywodzi się od staropolskiego imienia męskiego Długomiła[2] złożonego z członów Długo- („długi – rozciągnięty w przestrzeni”) oraz -mił („miły”) oznaczającego „miły ludziom wszędzie na dużym obszarze”.

Według niemieckiego geografa oraz językoznawcy Heinricha Adamy’ego pierwotna była polska nazwa, która później została zgermanizowana[3]. W swoim dziele o nazwach miejscowości na Śląsku wydanym w 1888 roku we Wrocławiu Adamy wymienia jako najstarszą zanotowaną nazwę miejscowości Dlugo milowice, podając jej znaczenie „wurde ubesetz in Langlieben”, czyli po polsku „zostało przetłumaczone na Langlieben”[3].

Podobny wywód prezentuje śląski pisarz Konstanty Damrot w swojej pracy o śląskim nazewnictwie z 1896 roku wydanej w Bytomiu. Wymienia on dwie nazwy - obecnie funkcjonującą, polską „Długomiłowice” oraz niemiecką „Langliebau”. W dokumencie z 1217 roku wydanym przez biskupa wrocławskiego Lorenza wymieniona jest w zlatynizowanej staropolskiej formie Dlugomilovici[4][2].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Kościół pw. św. Marii Magdaleny

Do wojewódzkiego rejestru zabytków wpisany jest[5]:

  • park, z drugiej poł. XVIII-XIX w.

inne zabytki:

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Rozporządzenie Ministrów: Administracji Publicznej i Ziem Odzyskanych z dnia 12 listopada 1946 r. o przywróceniu i ustaleniu urzędowych nazw miejscowości (M.P. z 1946 r. nr 142, poz. 262)
  2. a b Konstanty Damrot: Die älteren Ortsnamen Schlesiens, ihre Entstehung und Bedeutung: mit einem Anhange über die schlesisch-polnischen Personennamen: Beiträge zur schlesischen Geschichte und Volkskunde. Beuthen: Verlag von Felix Kasprzyk, 1896, s. 59.
  3. a b Heinrich Adamy, Die schlesischen Ortsnamen, ihre Entstehung und Bedeutung. Ein Bild aus der Vorzeit, wyd. 2, Breslau: Verlag von Priebatsch’s Buchhandlung, 1888, s. 3, OCLC 456751858 (niem.).
  4. Colmar Grünhagen 1866 ↓, s. 84.
  5. Rejestr zabytków nieruchomych woj. opolskiego. Narodowy Instytut Dziedzictwa. s. 35. [dostęp 2012-12-02].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Colmar Grünhagen: Regesten zur Schleisischen Geschichte. Breslau: Josef Max & COMP., 1866.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]