Dźwig okrężny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
animated scheme of a paternoster
Winda paternoster
Centrum medyczne przy ul. Kartouzské w Pradze
Federalne Ministerstwo Finansów w Berlinie
Ratusz w Wuppertalu
Izba Przemysłowa w Wiedniu
Uniwersytet w Wiedniu
Używana w budynku Stasi
Fleming Hotel we Frankfurcie nad Menem
Budynek het HaKa-gebouw w Rotterdamie.

Paternoster lub dźwig okrężny jest dźwigiem, który pracuje jak przenośnik kubełkowy: składa się z szeregu otwartych kabin (zwykle dwuosobowych) połączonych w łańcuch, poruszających się z niewielką prędkością (0,30 – 0,45 m/s) w zamkniętej pętli w ruchu ciągłym (bez zatrzymywania się), gdy jedna strona porusza się w kierunku do góry, to druga – do dołu.

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

Dźwigi typu paternoster były popularne w pierwszej połowie XX wieku, kiedy mogły przewozić więcej pasażerów niż standardowe dźwigi. W kontynentalnej Europie były stosowane szczególnie w budynkach użyteczności publicznej.

Urządzenia takie znajdowały się np. w Gliwicach na terenie zakładów Bumar Łabędy, w Zabrzu w budynku Urzędu Miejskiego, w Katowicach w tzw. "Drapaczu chmur" oraz w budynku Dyrekcji Północnej DOKP w Gdańsku. Funkcjonują jeszcze:

Współczesność[edytuj | edytuj kod]

W wielu krajach zabronione jest stosowanie takich urządzeń, ze względu na wysoką wypadkowość. Także[potrzebny przypis] ze względu na dostęp dla osób niepełnosprawnych[3] takie urządzenia wychodzą z użycia, chociaż w ocenie Urządu Dozoru Technicznego są one bezpieczne[3]. Eksploatuje się tylko stare urządzenia, których liczba ciągle maleje.

Nazwa paternoster (w języku łacińskim „Ojcze Nasz”) została zapożyczona poprzez analogię do sznura modlitewnego paternoster.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Lubuski Wojewódzki Konserwator Zabytków - Iłowa - dźwig okrężny zw. paternoster, lwkz.pl [dostęp 2017-11-23] (ang.).
  2. Działanie windy typu paciorkowego we wrocławskim budynku
  3. a b A. Kołodziejska: 35 tysięcy wind w Polsce stanowią zagrożenie. W: Informacyjna Agencja Radiowa [on-line]. 2012-02-04. [dostęp 2014-02-20].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]