Dżafar Chan

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Dżafar Chan
Szach Persji
Ilustracja
Okres

od 18 lutego 1785
do 23 stycznia 1789

Poprzednik

Ali Morad Chan / Bagher Chan Chorasachani (11-18 lutego)[1]

Następca

Sejd Morad Chan

Dane biograficzne
Dynastia

Zandowie

Data urodzenia

przed 1766 (narodziny syna)

Data i miejsce śmierci

23 stycznia 1789
Sziraz

Ojciec

Sadegh Chan

Dżafar Chan Zand (pers. جعفر خان زند; zm. 23 stycznia 1789 roku w Szirazie) - szach Persji od 17 lutego 1785 roku aż do swojej śmierci[1], siódmy i trzeci od końca władca z dynastii Zandów. Przyrodnim bratem jego ojca był Karim Chan, pierwszy i najsilniejszy władca z dynastii. Jego ojciec, Sadegh Chan - nieślubny syn Inagh Chan Zanda - sprawował władzę w latach 1779-1781. Synem Dżafara był z kolei Lotf Ali Chan, panujący w latach 1789-1794.

Po śmierci ojca, zamordowanego na polecenie następcy Alego Morada Chana, poprzysiągł zabić Alego, czego dokonał po czterech latach i sam przejął władzę. Był zdolnym dowódcą wojskowym i kilkukrotnie pokonał Agha Mohammada Chana Kadżara, stale wszczynającego rebelie wobec zmieszania w dynastii Zandów. Zginął otruty przez niewolnicę (potem dobity mieczem), przekupioną przez innego członka klanu Zandów, Sejd Morada Chana Zanda. Dowodził on spiskowi i na kilka miesięcy został kolejnym szachem.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Rulers.org > Iran. [dostęp 2014-10-31]. (ang.).