Dżamszid

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Dżemszyd)
Skocz do: nawigacja, szukaj

Dżamszid - zgodnie z mitologią perską miał być stworzonym przez Ahura Mazdę pierwszym królem ludzkości, po śmierci zaś objąć panowanie w krainie umarłych.

Syn Wiwańhanta (urodzony po długich oczekiwaniach, modłach i wypiciu soku haomy), po urodzeniu nazwany Jima. Z zachwytu ludzie nadali mu przydomek Chszaeta - Jaśniejący. Późnopahlawijskie i nowoperskie źródła okreslają go jako Dżam a przydomek Chszaeta przybrał formę szid skąd pochodzi określenie Dżamszid[1].

Przepołowienie Dżamszida

Pierwszy władca w Arianem Waedżo, jego rządy to czas szczęśliwości i powodzenia. Był budowniczym wielkiego Waru, pozbawiony królewskiej chwały (chwareny) po zabiciu krowy, opuścił królestwo, został pokonany przez Ażi Dahaka. Na rozkaz Ażi Dahaki brat Dżamszida, Spitura, odszukał go aż na chińskim morzu. Mimo iż Dżamszid ukrył się w pniu drzewa został wraz z nim przecięty na dwie połowy.

Z jego osobą wiążą się liczne legendy, np. o jego kielichu - zwierciadle Boga lub o cudownym sztylecie. Był legendarnym protoplastą dynastii Saffarydów i bohaterem dzieł literackich, np. Omara Chajjama.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Kolebka Ariów. W: Maria Składankowa: Bohaterowie, bogowie i demony dawnego Iranu. Warszawa: Iskry, 1984. ISBN 83-207-0380-8.