Dżereń

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Dżereń
Procapra[1]
Hodgson, 1846[2]
Ilustracja
Przedstawiciel rodzaju – dżereń tybetański (P. picticaudata)
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Gromada ssaki
Podgromada żyworodne
Infragromada łożyskowce
Rząd Cetartiodactyla
Podrząd przeżuwacze
Infrarząd Pecora
Rodzina wołowate
Podrodzina antylopy
Plemię Antilopini
Rodzaj dżereń
Typ nomenklatoryczny

Procapra picticaudata Hodgson, 1846

Synonimy
Gatunki

zobacz opis w tekście

Dżereń[4] (Procapra) – rodzaj ssaka z podrodziny antylop (Antilopinae) w obrębie rodziny wołowatych (Bovidae).

Zasięg występowania[edytuj | edytuj kod]

Rodzaj obejmuje gatunki występujące w południowej i centralnej Azji[5][6][7].

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Długość ciała 91–160 cm, długość ogona 5–12 cm, wysokość w kłębie 50–84 cm; masa ciała 13–39 kg[6]. U samców występują rogi o długości 20,5–27,6 cm[6] z poprzecznymi zgrubieniami. Samice z tego rodzaju nie mają rogów.

Systematyka[edytuj | edytuj kod]

Etymologia[edytuj | edytuj kod]

  • Procapra: gr. προ pro „blisko, w pobliżu”; rodzaj Capra Linnaeus, 1758 (koziorożec)[8].
  • Prodorcas: gr. προ pro „blisko, w pobliżu”; rodzaj Dorcas J.E. Gray, 1837 (gazela)[9][3]. Gatunek typowy: Antilope gutturosa Pallas, 1777.

Podział systematyczny[edytuj | edytuj kod]

Do rodzaju należą następujące gatunki[5][4]:

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Procapra, [w:] Integrated Taxonomic Information System [online] (ang.).
  2. B.H. Hodgson. Description of a new species of Tibetan Antelope, with plates. „The Journal of the Asiatic Society of Bengal”. 15, s. 334, 1846 (ang.). 
  3. a b R.I. Pocock. On some External Characters of Ruminant Artiodactyla. — Part II. The Antilopinæ, Rupicaprinæ, and Caprinæ, with a Note on the Penis of the Cephalophinæ and Neotraginæ. „The Annals and Magazine of Natural History”. Ninth series. 2, s. 130, 1918 (ang.). 
  4. a b Nazwy zwyczajowe za: W. Cichocki, A. Ważna, J. Cichocki, E. Rajska-Jurgiel, A. Jasiński & W. Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 179. ISBN 978-83-88147-15-9. (pol. • ang.)
  5. a b C.J. Burgin, D.E. Wilson, R.A. Mittermeier, A.B. Rylands, T.E. Lacher & W. Sechrest: Illustrated Checklist of the Mammals of the World. Cz. 2: Eulipotyphla to Carnivora. Barcelona: Lynx Edicions, 2020, s. 344. ISBN 978-84-16728-35-0. (ang.)
  6. a b c C. Groves, D. Leslie, B. Huffman, R. Valdez, K. Habibi, P. Weinberg, J. Burton, P. Jarman & W. Robichaud: Family Bovidae (Hollow-horned Ruminants). W: D.E. Wilson & R.A. Mittermeier (red. red.): Handbook of the Mammals of the World. Cz. 2: Hoofed Mammals. Barcelona: Lynx Edicions, 2011, s. 660–662. ISBN 978-84-96553-77-4. (ang.)
  7. D.E. Wilson & D.M. Reeder (red. red.): Genus Procapra (ang.). W: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. [dostęp 2021-04-30].
  8. T.S. Palmer. Index Generum Mammalium: a List of the Genera and Families of Mammals. „North American Fauna”. 23, s. 565, 1904 (ang.). 
  9. E.C. Jaeger: Source-book of biological names and terms. Wyd. 1. Springfield: Charles C. Thomas, 1944, s. 184. (ang.)