Dżizja

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Dżizja (arab. جزية, ang. Jizya) – to nakładany dawniej na innowierców w krajach muzułmańskich podatek pogłówny, ściągany w pieniądzu.

Dżizja została usankcjonowana przez Koran[1]

Quote-alpha.png
Zwalczaj tych, którzy nie wierzą w Allaha ani w Dzień Ostateczny, ani nie uznają za zabronione tego, co zostało zabronione przez Allaha i Jego Proroka, ani nie uznają religii Prawdy, (nawet jeśli są) Ludem Księgi [2], dopóki nie zapłacą dżizję z wolą podporządkowania się i sami nie poczują się poddanymi /Koran 9:29/.

Istnienie dżizji było usprawiedliwiane w islamie tłumaczeniem, że jest to opłata w zamian za opiekę ze strony muzułmanów i przywilej życia na terytorium muzułmańskim. Niewierni byli obywatelami drugiej kategorii, nie mogli służyć w wojsku, ani zajmować wysokich pozycji państwowych[3][4][5].

Podatek ten był wprowadzany na terenach podbitych przez Kalifów muzułmańskich. Na przykład w trakcie arabskich podbojów Iranu, za czasu kalifatu Ummajadów dżizja była na tyle źródłem dochodów dla islamskich władców, że bynajmniej nie zależało im by ludność miejscowa, tzw. zimmi, przechodziła na islam[6].

Dżizję stosuje na terenach opanowanych przez siebie organizacja Państwo Islamskie.

Przypisy

  1. Por. Niall Christie: Muslims and Crusaders: Christianity’s Wars in the Middle East. Routledge, 2014, s. 11. ISBN 978-1138022744.
  2. Chodzi o Żydów i chrześcijan
  3. John Louis Esposito, Islam the Straight Path, Oxford University Press 1998, s. 34.
  4. Por. Anver M. Emon: Religious Pluralism and Islamic Law: Dhimmis and Others in the Empire of Law. Oxford University Press, s. 99-109. ISBN 978-0199661633.
  5. Khaled Abou El Fadl: The Great Theft: Wrestling Islam from the Extremists. Harper One, 2007, s. 204. ISBN 978-0061189036.
  6. Por. artykuł M. Th. Houtsma w: E.J. Brill, Encyclopaedia of Islam 1913–1936 (pierwsze wydanie), s.100

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]