DEL (2011/2012)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
DEL 2011/2012
2011 2013
Sezon zasadniczy
Termin 16 września 2011 - 11 marca 2012
Liczba drużyn 14
Liczba kolejek 52
Mecze 364
Strzelone gole 2099 (5,77 na mecz)
Król strzelców Niemcy Kai Hospelt
Najskuteczniejszy zawodnik Kanada Norman Milley
Mistrz regularny Eisbären Berlin
Playoff
Mistrz Niemiec Eisbären Berlin

18. sezon Deutsche Eishockey Liga rozegrany został na przełomie 2011 i 2012 roku. Był to 54. sezon rozgrywek o Mistrzostwo Niemiec w hokeju na lodzie. W rozgrywkach wzięło udział 14 zespołów.

Obrońcą tytułu była drużyna Eisbären Berlin, która w finale poprzedniej edycji pokonała Grizzly Adams Wolfsburg 3:0. Drużyna z Berlina powtórzyła ten sukces w tym sezonie. Zdołała wygrać w finale, mimo że przegrywała już w meczach 1:3 i w czwartym spotkaniu ulegała drużynie z Mannheim 2:5 w 47. minucie spotkania (następnie Berlińczycy strzeli 3 gole w ciągu siedmiu minut, doprowadzili do dogrywki i wygrali w dogrywce[1], zaś w piątym decydującym meczu zwyciężyli ostatecznie w serii finałowe).

Sezon zasadniczy[edytuj | edytuj kod]

Sezon zasadniczy zaczął się 16 września 2011, a zakończył 11 marca 2012. Uczestniczyło w nim 14 drużyn, które rozegrały po 52 spotkań. Sześć najlepszych drużyn zapewniło sobie awans do rundy play-off, w której walczyły o mistrzostwo Niemiec. Kolejne cztery drużyny awansowały do rundy kwalifikacyjnej play-off. Zwycięzcy tej rundy dołączyli do sześciu najlepszych drużyn sezonu zasadniczego i razem z nimi przystąpiły do ćwierćfinałów. Cztery najgorsze drużyny zakończyły sezon 11 marca 2012 po ostatniej kolejce sezonu zasadniczego.

Tabela
Lp. Zespół M Pkt W WpD PpD P G + G - +/-
1 Eisbären Berlin 52 95 26 7 3 16 171 140 +31
2 ERC Ingolstadt 52 93 26 5 5 16 168 150 +18
3 Grizzly Adams Wolfsburg 52 91 25 6 4 17 174 122 +52
4 Adler Mannheim 52 90 23 7 7 15 171 148 +23
5 Hamburg Freezers 52 83 22 6 5 19 149 149 0
6 Straubing Tigers 52 80 20 8 4 20 161 151 +10
7 DEG Metro Stars 52 80 19 7 9 17 162 167 -5
8 Augsburger Panther 52 79 20 6 7 19 135 131 +4
9 Kölner Haie 52 78 21 4 7 20 135 145 -10
10 Iserlohn Roosters 52 77 19 6 8 19 150 150 0
11 EHC Monachium 52 72 17 6 8 21 124 135 -11
12 Krefeld Pinguine 52 69 18 4 7 23 126 153 -27
13 Nürnberg Ice Tigers 52 55 13 5 6 28 122 165 -43
14 Hannover Scorpions 52 41 12 6 3 31 151 213 -62

Legenda:

  •     = drużyny zapewniające sobie awans do playoff,     = drużyny zapewniające sobie awans do baraży playoff,     = drużyny kończące sezon
  • L = lokata, M = liczba rozegranych spotkań, Pkt = Liczba zdobytych punktów, W = Wygrane, WpD = Wygrane po dogrywce lub karnych, PpD = Porażki po dogrywce lub karnych, P = Porażki (ogółem), G+ = Gole strzelone, G- = Gole stracone, +/- Różnica bramek

Faza play-off[edytuj | edytuj kod]

Rywalizacje ćwierćfinałowe toczyły się do czterech zwycięstw, zaś półfinały i finał ligi do trzech wygranych.

 Ćwierćfinały Runda półfinałowa Runda finałowa
 Nr Nazwa zespołuStan M1M2M3M4M5M6M7    Nr Nazwa zespołuStan M1M2M3M4M5    Nr Nazwa zespołuStan M1M2M3M4M5
 
 1 Eisbären Berlin4 5433     
 9 Kölner Haie0 1210        Mecze 1. pary o miejsca 1-4
     1 Eisbären Berlin3 4414   
     6 Straubing Tigers1 1132     
 3 Grizzly Adams Wolfsburg0 1013           
 6 Straubing Tigers4 2737          Mecze o mistrzostwo
       1 Eisbären Berlin3 21163
       4 Adler Mannheim2 04251
 2 ERC Ingolstadt4 51364        
 7 DEG Metro Stars1 35213       Mecze 2. pary o miejsca 1-4    
     2 ERC Ingolstadt1 1332     
     4 Adler Mannheim3 4406   
 4 Adler Mannheim4 48133      
 5 Hamburg Freezers1 01211    

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]