Dacian Cioloș

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Dacian Cioloș
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia

27 lipca 1969
Zalău

Premier Rumunii
Okres

od 17 listopada 2015
do 4 stycznia 2017

Poprzednik

Sorin Cîmpeanu (p.o.)

Następca

Sorin Grindeanu

Komisarz UE ds. rolnictwa i rozwoju wsi
Okres

od 10 lutego 2010
do 31 października 2014

Poprzednik

Mariann Fischer Boel

Następca

Phil Hogan

Dacian Cioloș (ur. 27 lipca 1969 w Zalău) – rumuński inżynier rolnictwa i polityk, w latach 2007–2008 minister rolnictwa, od 2010 do 2014 komisarz UE ds. rolnictwa i rozwoju obszarów wiejskich w Komisji Europejskiej pod przewodnictwem José Manuela Barroso, w latach 2015–2017 premier Rumunii.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Po ukończeniu technikum rolno-przemysłowego w Șimleu Silvaniei kształcił się na wydziale ogrodniczym Uniwersytetu Nauk Rolniczych i Medycyny Weterynaryjnej w Klużu-Napoce (1989–1994). W 1997 ukończył studia w szkole rolniczej École nationale supérieure agronomique de Rennes, a w doktoryzował się 2006 uzyskał stopień doktora na Université Montpellier-I.

Na początku lat 90. zatrudniony we Francji, gdzie m.in. opracowywał projekty rozwoju regionów rolniczych. W latach 1997–1999 pracował w Dyrekcji Generalnej ds. Rolnictwa i Rozwoju Wsi Komisji Europejskiej, pomagając w opracowaniu programu SAPARD. Od 1999 do 2001 zatrudniony we francuskich agencjach rozwoju obszarów wiejskich. Po powrocie do kraju pracował jako doradca ministra rolnictwa (2005–2007). W maju 2007 uzyskał nominację na podsekretarza stanu ds. europejskich. Od października 2007 do grudnia 2008 sprawował funkcję ministra rolnictwa, leśnictwa i rozwoju wsi w rządzie Călina Popescu-Tăriceanu.

W październiku 2009 uzyskał rekomendację rządu krajowego na funkcję komisarza europejskiego. 27 listopada 2009 ogłoszono, że w nowej Komisji Europejskiej obejmie resort rolnictwa. Działalność jako komisarz rozpoczął 10 lutego 2010 (po zatwierdzeniu składu KE przez Parlament Europejski). Zakończył urzędowanie wraz z całą KE w 2014. W 2015 Jean-Claude Juncker powołał go na specjalnego doradcę przewodniczącego Komisji Europejskiej ds. bezpieczeństwa żywności[1].

10 listopada 2015, po rezygnacji złożonej przez Victora Pontę, prezydent Klaus Iohannis desygnował go na urząd premiera Rumunii, powierzając mu misję stworzenia technicznego rządu funkcjonującego do czasu wyborów parlamentarnych w 2016[2]. Jako premier Rumunii rozpoczął urzędowanie 17 listopada 2015, gdy jego rząd uzyskał wotum zaufania[3]. Stanowisko to zajmował do 4 stycznia 2017, gdy nowym premierem został Sorin Grindeanu.

W marcu 2018 powrócił do aktywności politycznej, założył wówczas ugrupowanie pod nazwą Mişcarea România Împreună[4]. Rejestracja partii napotkała jednak problemy. W międzyczasie została natomiast zarejestrowana formacja PLUS, którą w grudniu 2018 ogłoszono jako oficjalną inicjatywę byłego premiera[5].

W wyborach w 2019 jako lider koalicji PLUS i Związku Zbawienia Rumunii uzyskał mandat eurodeputowanego IX kadencji[6]. W czerwcu tegoż roku wybrany na przewodniczącego nowej liberalnej frakcji w PE pod nazwą Odnówmy Europę[7]; kierował nią do 2021[8].

W sierpniu 2020 partie USR i PLUS podjęły decyzję o połączeniu, do którego doszło ostatecznie w kwietniu 2021, gdy sąd zatwierdził fuzję i powołanie wspólnego ugrupowania USR PLUS. Dacian Cioloș został jego współprzewodniczącym[9]. W październiku 2021 wybrany na jego przewodniczącego, pokonał w drugiej turze wyborów Dana Barnę[10], a samo ugrupowanie powróciło do nazwy Związek Zbawienia Rumunii[11]. W tym samym miesiącu prezydent Klaus Iohannis w trakcie kryzysu politycznego powierzył mu misję stworzenia rządu[12]; większość ugrupowań parlamentarnych odmówiła jednak jego wsparcia. W lutym 2022 ustąpił z funkcji przewodniczącego USR, gdy władze partii odrzuciły przedstawione przez niego propozycje programowe[13]. Zrezygnował później z członkostwa w związku, a w czerwcu 2022 zainicjował powołanie nowego ugrupowania pod nazwą REPER[14].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Preşedintele Comisiei Europene, Jean Claude-Juncker, l-a numit consilier pe Dacian Cioloş (rum.). adevarul.ro, 1 lipca 2015. [dostęp 2015-01-11].
  2. Former EU commissioner Ciolos appointed Romanian prime minister (ang.). euronews.com, 10 listopada 2015. [dostęp 2015-11-11].
  3. Guvernul Cioloş a trecut de Parlament cu 389 voturi „pentru”, şi 115 „împotrivă” (rum.). gandul.info, 17 listopada 2015. [dostęp 2015-11-17].
  4. Cioloș, despre noul său partid: „De dreapta, de stânga – astea sunt cuvinte abstracte. Vom participa la toate alegerile” (rum.). hotnews.ro, 30 marca 2018. [dostęp 2018-05-20].
  5. Dacian Cioloș are, oficial, partid: PLUS. Ce s-a întâmplat cu Mișcarea România Împreună (rum.). digi24.ro, 15 grudnia 2018. [dostęp 2018-12-16].
  6. Cine sunt europarlamentarii pe care Romania ii trimite la Bruxelles (rum.). dw.com, 28 marca 2019. [dostęp 2019-05-28].
  7. Ex-Romanian prime minister to lead centrist Renew Europe group (ang.). politico.eu, 19 czerwca 2019. [dostęp 2019-06-19].
  8. Maïa de La Baume: French supremacy fears loom over Renew Europe leadership search (ang.). politico.eu, 5 października 2021. [dostęp 2021-11-10].
  9. USR și PLUS au fuzionat. Decizia Curții de Apel București, definitivă. Noul partid se pregătește de Congres (rum.). digi24.ro, 16 kwietnia 2021. [dostęp 2021-07-15].
  10. Dacian Cioloș a fost ales președintele USR PLUS (ang.). digi24.ro, 1 października 2021. [dostęp 2021-10-02].
  11. USR PLUS revine la denumirea de USR şi la vechea siglă (rum.). stirileprotv.ro, 3 października 2021. [dostęp 2021-10-09].
  12. Președintele Iohannis îl propune pe Dacian Cioloș pentru funcția de premier, după consultările cu partidele (rum.). stirileprotv.ro, 11 października 2021. [dostęp 2021-10-18].
  13. Dacian Cioloș, după demisia din fruntea USR: „Nu puterile mi-au lipsit mie, ci încrederea că putem colabora împreună” (rum.). libertatea.ro, 7 lutego 2022. [dostęp 2022-05-03].
  14. Alexandru Costea: Echipa lui Dacian Cioloș a depus cererea de înființare a partidului REPER. Copreședinți vor fi un bărbat și o femeie (rum.). digi24.ro, 2 czerwca 2022. [dostęp 2022-06-05].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]