Dalijat ar-Rauha

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Dalijat ar-Rauha
دالية الروحاء
Państwo  Mandat Palestyny
Dystrykt Dystrykt Hajfy
Wysokość 200 m n.p.m.
Populacja (1945)
• liczba ludności

600
Data zniszczenia 14 kwietnia 1948
Powód zniszczenia atak Hagany
Obecnie Dalijja
Położenie na mapie Mandatu Palestyny
Mapa lokalizacyjna Mandatu Palestyny
Dalijat ar-Rauha
Dalijat ar-Rauha
Ziemia32°35′28,15″N 35°04′41,00″E/32,591153 35,078056
Strona internetowa

Dalijat ar-Rauha (arab. دالية الروحاء) – nieistniejąca już arabska wieś, która była położona w Dystrykcie Hajfy w Mandacie Palestyny. Wieś została wyludniona i zniszczona podczas wojny domowej w Mandacie Palestyny, po ataku sił żydowskiej Hagany w dniu 14 kwietnia 1948 roku.

Położenie[edytuj | edytuj kod]

Dalijat ar-Rauha leżała w środkowej części płaskowyżu Manassesa. Wieś była położona na wysokości 200 metrów n.p.m., w odległości 25 kilometrów na południowy wschód od miasta Hajfa. Według danych z 1945 roku do wsi należały ziemie o powierzchni 1000,8 ha. We wsi mieszkało wówczas 600 osób, w tym 320 Żydów[1].

własność gruntów powierzchnia gruntów (hektary)
Arabowie 17,8
Żydzi 961,4
publiczne 21,6
Razem 1000,8
Rodzaj użytkowanych gruntów Arabowie (hektary) Żydzi (hektary)
uprawy nawadniane 9,8 -
uprawy zbóż 5,6 959,5
zabudowane 2,4 1,9
nieużytki 21,6 -

Historia[edytuj | edytuj kod]

Brak informacji o dacie założenia wioski Dalijat ar-Rauha. Wiadomo, że w 1281 roku sułtan Kalawun stoczył w jej pobliżu bitwę z wojskami krzyżowców. Według egipskiego historyka al-Maqrizi, obie strony podpisały we wsi traktat o tymczasowym pokoju (hudna)[2]. W wyniku I wojny światowej, w 1918 roku cała Palestyna przeszła pod panowanie Brytyjczyków, którzy utworzyli Mandat Palestyny. W okresie panowania Brytyjczyków Dalijat ar-Rauha była dużą wsią, której mieszkańcy utrzymywali się z upraw zbóż[1]. W latach 30. XX wieku okoliczne ziemie wykupiły od Arabów żydowskie organizacje syjonistyczne. Dzięki temu w dniu 1 maja 1939 roku został założony kibuc Dalijja. Swoją nazwę zaczerpnął on od sąsiedniej wioski Dalijat ar-Rauha.

Przyjęta 29 listopada 1947 roku Rezolucja Zgromadzenia Ogólnego ONZ nr 181 zakładała podział Palestyny na dwa państwa: żydowskie i arabskie. Plan podziału przyznawał obszar wioski Dalijat ar-Rauha państwu żydowskiemu[3]. Żydzi zaakceptowali plan podziału, jednak Arabowie doprowadzili dzień później do wybuchu wojny domowej w Mandacie Palestyny. Od samego początku wojny wieś była wykorzystywana przez arabskie milicje, które sparaliżowały żydowską komunikację w regionie. W styczniu 1948 roku syjonistyczny działacz Josef Weitz wezwał do usunięcia mieszkańców z arabskich wiosek Dalijat ar-Rauha i al-Butajmat. W dniu 1 marca 1948 roku wieś zajęły siły żydowskiej Hagany, jednak później ją opuściły. W dniu 4 kwietnia 1948 roku siły Arabskiej Armii Wyzwoleńczej zaatakowały pobliski kibuc Miszmar ha-Emek, rozpoczynając dziesięciodniową bitwę o Miszmar ha-Emek. Żydzi po odparciu napaści, zdołali przejść do kontrataku i 14 kwietnia zdobyli Dalijat ar-Rauha. Wysiedlono wówczas wszystkich jej mieszkańców, a następnie na początku czerwca wyburzono domy[4].

Miejsce obecnie[edytuj | edytuj kod]

Teren wioski Dalijat ar-Rauha został zajęty przez strefę przemysłową sąsiedniego kibucu Dalijja. Palestyński historyk Walid Chalidi, tak opisał pozostałości wioski Dalijat ar-Rauha: „Widoczny jest gruz kamiennych domów, pokryty brudem, krzewami i cierniami ... Kilka kilometrów na północ widoczne są rozrzucone kamienie ... najprawdopodobniej są to pozostałości cmentarza wioski. W wadi, na południowym skraju osady są ściany domu z kamienną posadzkę[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Welcome To Daliyat al-Rawha' (ang.). W: Palestine Remembered [on-line]. [dostęp 2012-12-31].
  2. Khalidi 1992 ↓, s. 158.
  3. Oficjalna mapa podziału Palestyny opracowana przez UNSCOP (ang.). W: United Nations [on-line]. 1948. [dostęp 2014-10-21].
  4. Morris 2004 ↓, s. 350.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Walid Khalidi: All That Remains: The Palestinian Villages Occupied and Depopulated by Israel in 1948. Washington D.C.: Institute for Palestine Studies, 1992. ISBN 0-88728-224-5.
  • Benny Morris: The Birth of the Palestinian Refugee Problem Revisited. Cambridge University Press, 2004. ISBN 0-521-00967-7.