Damallsvenskan
| Państwo | |
|---|---|
| Dyscyplina | |
| Organizator rozgrywek |
Elitfotboll Dam |
| Data założenia |
1988 |
| Założyciel | |
| Poprzednia nazwa |
Division 1 (1978–1987) |
| Rozgrywki | |
| Liczba drużyn |
14 |
| Zwycięzca |
mistrz Szwecji |
| Niższy poziom ligowy | |
| Puchary | |
| Zwycięzcy | |
| Pierwszy zwycięzca |
Öxabäcks IF (1988) |
| Obecny zwycięzca |
BK Häcken (2025) |
| Najwięcej zwycięstw |
FC Rosengård (14) |
| Strona internetowa | |
Damallsvenskan (marketingowa nazwa OBOS Damallsvenskan) – najwyższa w hierarchii klasa kobiecych ligowych rozgrywek piłkarskich w Szwecji, będąca jednocześnie najwyższym szczeblem centralnym (I poziom ligowy), utworzona w 1988 r. jako liga zawodowa, zarządzana przez spółkę Elitfotboll Dam, a wcześniej - jako półprofesjonalna Division 1 - przez Svenska Fotbollförbundet (SFF). Zmagania w jej ramach toczą się cyklicznie (co sezon systemem „wiosna–jesień”) i przeznaczone są dla 14 najlepszych klubowych drużyn piłkarskich. Jej triumfator zostaje mistrzem Szwecji, zaś dwa najsłabsze zespoły są relegowane do Elitettan (II ligi szwedzkiej). Od sezonu 2020 trzy najlepsze ekipy kwalifikują się do Lidze Mistrzyń UEFA.
Historia
[edytuj | edytuj kod]Pierwsze piłkarskie mistrzostwa Szwecji kobiet rozegrano w 1973 r.[1]. Chociaż już w październiku 1972 r. Öxabäcks IF zdobył także mistrzostwo Szwecji[2]. W latach 1973–1977 mistrzostwa Szwecji były rozgrywane systemem pucharowym w turnieju Svenska mästerskapet. W latach 1978–1992, po fazie zasadniczej najlepsze drużyny Division 1, a następnie od 1988 r. Damallsvenskan w barażach rozstrzygały tytuł mistrza Szwecji. Od sezonu 1993 mistrzem Szwecji zostaje zwycięzca fazy zasadniczej, z wyjątkiem sezonów 1998 i 1999, gdy najlepsze drużyny ponownie w barażach walczyły o tytuł mistrzowski. 25 lipca 2018 liga uzyskała sponsora tytularnego – firmę OBOS[3]. W sezonie 2021 padł rekord frekwencji na ligowym meczu kobiet w Szwecji – 18 537 widzów z trybun Tele 2 Areny oglądało derby Sztokholmu, w których Hammarby IF 4:1 zwyciężyło AIK Solna[4].
System rozgrywek
[edytuj | edytuj kod]Rozgrywki składają się z kolejek spotkań rozgrywanych pomiędzy drużynami systemem kołowym. Każda para drużyn rozgrywa ze sobą dwa mecze - jeden w roli gospodarza, drugi jako goście. Zajęcie pierwszego miejsca po ostatniej kolejce spotkań oznacza zdobycie tytułu Mistrzów Szwecji w piłce nożnej kobiet. Zajęcie 2 ostatnich miejsc wiąże się ze spadkiem drużyn do Elitettan. Trzeci zespół z dołu tabeli walczy w barażach z drużyną z 3. miejsca w Elitettan o promocję do Damallsvenskan.
Drużyny w sezonie 2026
[edytuj | edytuj kod]Medalistki
[edytuj | edytuj kod]
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Statystyki
[edytuj | edytuj kod]Klasyfikacja według klubów
[edytuj | edytuj kod]W dotychczasowej historii oficjalnych mistrzostw Szwecji (od sezonu 1973) medal wywalczyły 23 drużyny. Liderem klasyfikacji jest FC Rosengård, zdobywca 14 tytułów mistrzowskich.
Stan na 31.12.2025.
| Lp. | Klub | Miejsca na podium | Zwycięskie sezony | ||
|---|---|---|---|---|---|
| 1. | FC Rosengård (Malmö FF, LdB FC Malmö) | 14 | 13 | 9 | 1986, 1990, 1991, 1993, 1994, 2010, 2011, 2013, 2014, 2015, 2019, 2021, 2022, 2024 |
| 2. | Umeå IK | 7 | 4 | 1 | 2000, 2001, 2002, 2005, 2006, 2007, 2008 |
| 3. | Jitex BK (Jitex BK/JG93) | 6 | 3 | 1 | 1974, 1976, 1979, 1981, 1984, 1989 |
| 4. | Öxabäcks IF | 6 | 3 | 0 | 1973, 1975, 1978, 1983, 1987, 1988 |
| 5. | Älvsjö AIK | 5 | 0 | 2 | 1995, 1996, 1997, 1998, 1999 |
| 6. | Linköpings FC | 3 | 1 | 5 | 2009, 2016, 2017 |
| 7. | Djurgårdens IF (Djurgården/Älvsjö) | 2 | 3 | 1 | 2003, 2004 |
| 8. | Sunnanå SK | 2 | 2 | 0 | 1980, 1982 |
| 9. | BK Häcken (Kopparbergs/Göteborg) | 2 | 6 | 2 | 2020, 2025 |
| 10. | Hammarby IF | 2 | 6 | 1 | 1985, 2023 |
| 11. | Gideonsbergs IF | 1 | 3 | 2 | 1992 |
| 12. | Jakobsbergs GoIF | 1 | 1 | 0 | 1977 |
| Tyresö FF | 1 | 1 | 0 | 2012 | |
| 14. | Piteå IF | 1 | 0 | 1 | 2018 |
| 15. | Eskilstuna United DFF | 0 | 1 | 2 | |
| 16. | GAIS | 0 | 1 | 0 | |
| IFK Rättvik | 0 | 1 | 0 | ||
| KIF Örebro DFF | 0 | 1 | 0 | ||
| Ope IF | 0 | 1 | 0 | ||
| Trollhättans IF | 0 | 1 | 0 | ||
| 21. | Kristianstads DFF | 0 | 0 | 2 | |
| 22. | Bälinge IF | 0 | 0 | 1 | |
| Vittsjö GIK | 0 | 0 | 1 | ||
Klasyfikacja według miast
[edytuj | edytuj kod]Siedziby klubów według stanu na 31.12.2025.
| Miasto | Liczba tytułów | Drużyny |
|---|---|---|
| Malmö | 14 | FC Rosengård (14) |
| Sztokholm | 9 | Älvsjö AIK (5), Djurgårdens IF (2), Hammarby IF (2) |
| Umeå | 7 | Umeå IK (7) |
| Mölndal | 6 | Jitex BK (6) |
| Öxabäck | Öxabäcks IF (6) | |
| Linköping | 3 | Linköpings FC (3) |
| Skellefteå | 4 | Sunnanå SK (2) |
| Göteborg | 2 | BK Häcken (2) |
| Jakobsberg | 1 | Jakobsbergs GoIF (1) |
| Piteå | Piteå IF (1) | |
| Tyresö | Tyresö FF (1) | |
| Västerås | Gideonsbergs IF (1) |
Uczestnicy
[edytuj | edytuj kod]Od sezonu 1988, w 38 ligowych edycjach mistrzostw Szwecji wzięło udział 54 drużyny. Jedynie FC Rosengård wziął udział w każdej z nich. Pogrubiono zespoły biorące udział w sezonie 2025.
- 38 razy: FC Rosengård
- 32 razy: Hammarby IF
- 30 razy: Djurgårdens IF, BK Häcken FF
- 27 razy: Kristianstads DFF
- 25 razy: Linköpings FC (BK Kenty)
- 22 razy: Sunnanå SK, Umeå IK
- 21 razy: KIF Örebro DFF
- 16 razy: Piteå IF, Jitex BK
- 15 razy: AIK Fotboll
- 14 razy: Vittsjö GIK, Mallbackens IF
- 13 razy: Bälinge IF
- 11 razy: Älvsjö AIK, Gideonsbergs IF, Öxabäck/Mark IF
- 9 razy: Eskilstuna United DFF, Tyresö FF
- 7 razy: Växjö DFF, Östers IF
- 5 razy: GAIS
- 4 razy: IF Brommapojkarna
- 3 razy: IFK Norrköping, IF Limhamn Bunkeflo, IFK Kalmar, Mariestads BoIS, Strömsbro IF, QBIK, Stattena IF
- 2 razy: IK Uppsala, BK Astrio, IF Trion, IK Brage, Kvarnsvedens IK, Lindsdals IF, Själevads IK, Sundsvalls DFF, Trollhättans IF
- 1 raz: Malmö FF, Alviks IK, Dalhem IF, Dalsjöfor, Falköpings KIK, Holmalunds IF Alingsås, IFK Lidingö, Kungsbacka DFF, Lotorps IF, Ornäs BK, Sundbybergs IK, Umeå Södra, Västerås BK 30
Zobacz też
[edytuj | edytuj kod]Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ History. Swedish Football. [dostęp 2023-05-27]. (szw.).
- ↑ Johan Rydén: Öxabäcks IF:s damlags historia. Borås tidning, 2008-10-05. [dostęp 2023-05-27]. (szw.).
- ↑ OBOS Damallsvenskan - ett samarbete som bryter ny mark. obos.se, 2018-06-29. [dostęp 2023-05-27]. (szw.).
- ↑ Kross i rekordderbyt: ”Vi skriver historia”. expressen.se, 2021-10-10. [dostęp 2025-12-25]. (szw.).
- ↑ wygrana Jitexu
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Oficjalna strona internetowa (szw.)
- Mistrzostwa w piłce nożnej kobiet na stronie Szwedzkiego Związku Piłki Nożnej (szw.)
- Damallsvenskan, [w:] baza Soccerway (liga) [dostęp 2023-05-27].
- Damallsvenskan w bazie FootballDatabase.eu (ang. • fr. • hiszp.)
- Damallsvenskan w bazie PlayMakerStats (ang. • fr. • hiszp. • niem. • port. • wł.)
- Damallsvenskan w bazie WorldFootball.net (ang.)
- Damallsvenskan, [w:] baza Soccerdonna (rozgrywki) [dostęp 2023-05-27].
- Rozgrywki na stronie RSSSF (ang.)