Damy i huzary

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Damy i Huzary
Ilustracja
Strona tytułowa t. 1. „Komedyi” wyd. w Wiedniu, 1826
Autor Aleksander Fredro
Typ utworu komedia
Data powstania 1825
Wydanie oryginalne
Język polski
Data wydania 1826

Damy i huzarytrzyaktowa komedia Aleksandra Fredry wystawiona po raz pierwszy we Lwowie w 1825, wydana w 1826 w Wiedniu[1].

Akcja rozgrywa się w okresie między kampaniami napoleońskimi 1809 i 1812 r.

Treść[edytuj | edytuj kod]

Plakat spektaklu „Damy i huzary” z 1917 r.

W zacisznej wiejskiej posiadłości Majora, skąd niedawno „usunięto ostatnią białogłowę”, goszczą jego koledzy pułkowi. Panowie w spokoju zamierzają oddawać się polowaniom i grze w szachy. Niespodziewanie sielankę przerywa wizyta sióstr gospodarza z gromadą służących. Jedna z sióstr, pani Orgonowa postanowiła bowiem wyswatać swoją córkę Zosię za swego majętnego brata. Mimo początkowych nieporozumień w żołnierzach budzą się męskie instynkty. Ostatecznie intryga kończy się małżeństwem Zosi z młodym Porucznikiem, któremu Major zapisuje swój majątek[2].

Postacie[edytuj | edytuj kod]

  • oficerowie pułku huzarów na urlopie
    • Major
    • Rotmistrz
    • Porucznik
    • Kapelan
  • siostry Majora
    • Pani Orgonowa
    • Pani Dyndalska
    • Panna Aniela
  • Zofia, córka pani Orgonowej
  • stare huzary
    • Grzegorz
    • Rembo
  • służące
    • Józia, Zuzia, Fruzia

Inscenizacje[edytuj | edytuj kod]

Sztuka była wyjątkowo często wystawiana na deskach teatrów. Postać Rotmistrza grali tacy aktorzy, jak: Stefan Jaracz, Jan Kurnakowicz, Jerzy Pichelski; rolę Majora odtwarzali: Mieczysław Frenkiel, Jan Kurnakowicz, Feliks Żukowski, Kazimierz Wichniarz, Tadeusz Kosudarski, Wirgiliusz Gryń; w rolę Edmunda wcielali się: Janusz Warmiński, Zbigniew Sawan, Zdzisław Mrożewski, Zygmunt Kęstowicz, Mieczysław Wojnicki, Bogusz Bilewski, Wiesław Gołas, Janusz Zakrzeński, Andrzej Żarnecki; Kapelana grali Aleksander Zelwerowicz, Kazimierz Opaliński, Józef Pilarski, Aleksander Dzwonkowski; Rembo lub Grzegorza grali: Tadeusz Kondrat, Lech Ordon, Aleksander Dzwonkowski, Janusz Paluszkiewicz, Czesław Roszkowski, Janusz Kłosiński, Adam Mularczyk, Zdzisław Leśniak; Orgonową odtwarzały m.in.: Mieczysława Ćwiklińska, Wanda Łuczycka, Jadwiga Chojnacka, a Dyndalską Lucyna Messal[3].

W 1973 Olga Lipińska zrealizowała wersję telewizyjną farsy, która została potem zaliczona do „Złotej Setki Teatru TV”. W obsadzie znaleźli się m.in.: Jan Kobuszewski, Marek Walczewski, Bronisław Pawlik, Wojciech Pokora, Danuta Szaflarska, Ryszarda Hanin, Zofia Kucówna, Bożena Dykiel, Anita Dymszówna, Czesław Roszkowski, Jerzy Turek[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Literatura polska. Przewodnik encyklopedyczny. Warszawa: PWN, 1984, s. 176. ISBN 83-01-05368-2.
  2. a b Teatr Telewizji TVP Damy i huzary, reż. O. Lipińska. TVP, 2014-01-13. [dostęp 2019-06-19].
  3. Damy i huzary, [w:] Encyklopedia teatru polskiego (sztuki). [online] [dostęp 2021-04-14].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]