Daniel Bovet

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Daniel Bovet
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 23 marca 1907
Neuchâtel
Data i miejsce śmierci 8 kwietnia 1992
Rzym
Zawód, zajęcie farmakolog
Alma Mater Uniwersytet Genewski
Uczelnia Uniwersytet Rzymski „La Sapienza”
Rodzice Pierre Bovet
Amy Babut

Daniel Bovet (ur. 23 marca 1907 w Neuchâtel, zm. 8 kwietnia 1992 w Rzymie) – włoski farmakolog i fizjolog pochodzenia szwajcarskiego, noblista.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Był synem Pierre'a Bovet, szwajcarskiego pedagoga, profesora Uniwersytetu w Genewie i jego żony Amy Babut[1]. Daniel Bovet uczęszczał do genewskiej szkoły średniej, następnie studiował na tamtejszym uniwersytecie. W 1929 roku uzyskał stopień doktora na Uniwersytecie Genewskim, po czym wyjechał do Paryża, gdzie podjął pracę w Instytucie Pasteura[2].

Od 1939 roku kierował Laboratorium Chemii Terapeutycznej w Instytucie Pasteura. Współpracował tam z Ernestem Fourneau. W 1947 roku został zaproszony przez Domenico Marottę, dyrektora Istituto Superiore di Sanità w Rzymie do zorganizowania tam Laboratorium Chemioterapii. We Włoszech osiadł na stałe i przyjął włoskie obywatelstwo [2]. Ożenił się ze swoją współpracowniczką Nicoletą Nitti, córką Francesca Nitti [1][3]. . W 1964 roku został profesorem farmakologii na Uniwersytecie w Sassari na Sardynii. W latach 1969-1971 kierował laboratorium psychobiologii i psychofarmakologii Consiglio Nazionale delle Ricerche (Narodowej Rady Badawczej). W 1971 roku objął stanowisko profesora psychobiologii na Uniwersytecie Rzymskim „La Sapienza” [2].

Praca naukowa[edytuj | edytuj kod]

W 1937 roku, podczas pracy w Instytucie Pasteura, Bovet odkrył pierwszą substancję, działającą jak lek przeciwhistaminowy w leczeniu reakcji alergicznych. Pracując w Istituto Superiore di Sanità interesował się kurarą jako środkiem powodującym wiotczenie mięśni, wykorzystywanym podczas zabiegów chirurgicznych. Kurara była substancją drogą, a ponadto jej działanie nie było w pełni przewidywalne. Bovet zsyntetyzował liczne substancje o działaniu zbliżonym do kurary, dwie z nich: gallamina oraz sukcynylochinolina weszły do szerokiego zastosowania [2]. Jego prace dotyczyły także modyfikacji równowagi hormonalnej oraz różnych aspektów farmakologii ośrodkowego układu nerwowego (m.in leków przeciw chorobie Parkinsona, środków uspokajających) [1].

W roku 1957 otrzymał Nagrodę Nobla w dziedzinie fizjologii lub medycyny za odkrycia dotyczące syntetycznych związków, które hamują działanie pewnych substancji w organizmie i szczególnie do ich działania na system krwionośny i mięśnie szkieletowe [1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d Daniel Bovet. Biographical (ang.). W: nobelprize.org [on-line]. [dostęp 2020-06-11].
  2. a b c d Daniel Bovet.ITALIAN PHARMACOLOGIST (ang.). W: Encyclopaedia Britannica [on-line]. [dostęp 2020-06-11].
  3. Daniele Bovet, 85, the Discoverer of First Antihistamines, Is Dead (ang.). W: New York Times [on-line]. 1992-04-11. [dostęp 2020-06-13].