Daniel Cormier

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
MMA pictogram.svg Daniel Cormier
Cormier w 2016
Cormier w 2016
Data i miejsce urodzenia 20 marca 1979
Lafayette (Luizjana)
Obywatelstwo  Stany Zjednoczone
Wzrost 180 cm
Masa ciała 93 kg
Styl walki zapasy
Kategoria wagowa półciężka, ciężka (do 2014)
Klub American Kickboxing Academy
Bilans walk zawodowych[a]
Liczba walk 20
Zwycięstwa 19
Przez nokauty 6
Przez poddania 7
Przez decyzje 7
Porażki 1
  1. Bilans walk aktualny na 08.04.2017.

Daniel Cormier (ur. 20 marca 1979 w Lafayette) − amerykański zapaśnik stylu wolnego, pięciokrotny mistrz USA, medalista igrzysk panamerykańskich i mistrzostw świata oraz dwukrotny olimpijczyk. Od 2009 roku zawodnik mieszanych sztuk walki (MMA), Zwycięzca turnieju Strikeforce Heavyweight Grand Prix z 2012 oraz od 2015 mistrz UFC w wadze półciężkiej.

Sportowa kariera[edytuj]

Zapasy[edytuj]

W 2001 roku, reprezentując Oklahoma State University, został wicemistrzem NCAA Division I w swojej kategorii wagowej. W tym samym roku został włączony do seniorskiej kadry narodowej w stylu wolnym (startował w wadze do 96 kg). Rok później odniósł swój pierwszy sukces na arenie międzynarodowej, gdy został w w Maracaibo mistrzem panamerykańskim. W 2003 roku wywalczył tytuł mistrza kraju (pierwszy z sześciu z rzędu), zdobył złoty medal igrzysk panamerykańskich w Santo Domingo oraz uplasował się na 5. miejscu podczas mistrzostw świata w Nowym Jorku.

W 2004 roku wygrał krajowe kwalifikacje olimpijskie i wystartował na igrzyskach w Atenach. Wygrał tam swoją grupę eliminacyjną, pokonując wysoko na punkty Radovana Valacha oraz Bartłomieja Bartnickiego, i awansował do półfinału, w którym jednak przegrał z późniejszym złotym medalistą, Chadżymuratem Gacałowem. Następnie, w walce o brązowy medal, Cormier uległ jednym punktem Irańczykowi Alirezie Heidariemu i ostatecznie zajął w turnieju olimpijskim 4. miejsce[1] .

W kolejnych dwóch latach bez powodzenia startował w mistrzostwach świata, zajmując odległe miejsca. Zajął drugie miejsce w Pucharze Świata w 2005 roku. Rok 2007 przyniósł mu dwa poważne międzynarodowe sukcesy. Najpierw w lipcu zdobył brązowy medal na igrzyskach panamerykańskich w Rio de Janeiro, a następnie we wrześniu zajął również trzecie miejsce podczas mistrzostw świata w Baku.

Będąc jednym z najbardziej doświadczonych zapaśników w amerykańskiej kadrze, w 2008 roku dostąpił honoru bycia kapitanem reprezentacji na igrzyska olimpijskie w Pekinie. Ostatecznie jednak w stolicy Chin nie stoczył ani jednej walki, gdyż na kilkadziesiąt minut przed swoim pierwszym pojedynkiem został odwieziony do szpitala. Zdiagnozowano u niego ostrą niewydolność nerek, która była spowodowana nagłym odwodnieniem organizmu, będącym z kolei rezultatem zrzucania wagi przed oficjalnym ważeniem[2][3].

Mieszane sztuki walki[edytuj]

Po igrzyskach zakończył karierę zapaśniczą i rozpoczął trenować MMA z zamiarem przejścia na zawodowstwo. Początkowo przymierzany był do kategorii półciężkiej (93 kg)[4], jednak obawy przed negatywnymi dla jego nerek skutkami ścinania wagi skłoniły go do startów w ciężkiej (120 kg). Profesjonalny debiut zanotował we wrześniu 2009 roku. W ciągu kilkunastu miesięcy, walcząc dla organizacji Strikeforce, KOTC i XMMA, wygrał 7 pojedynków z rzędu. W 2011 roku wystartował w turnieju World Grand Prix wagi ciężkiej Strikeforce w roli zawodnika rezerwowego. Po pokonaniu Jeffa Monsona zajął miejsce Alistaira Overeema w półfinale. Zmierzył się w nim z Antônio Silvą. Cormier znokautował faworyzowanego Brazylijczyka w 1. rundzie ciosami pięściami. W rozegranym 19 maja 2012 rok finale wystąpił przeciwko Joshowi Barnettowi. Cormier dominował nad znacznie bardziej doświadczonym rywalem, prezentując lepsze umiejętności zapaśnicze i bokserskie. Ostatecznie wygrał pojedynek przez jednogłośną decyzję, zostając mistrzem całego turnieju[5].

Pod koniec roku w grudniu podpisał kontrakt z UFC który miał obowiązywać po jego ostatniej walce w Strikeforce czyli 12 stycznia (Cormier bez większych problemów wygrał przez TKO w 2. rundzie z Holendrem Dionem Staringiem). Po tej gali Strikeforce zostało rozwiązane, a większość zawodników mających kontrakt ze Strikeforce przeszło do UFC, również Cormier.

Ultimate Fighting Championship[edytuj]

W UFC zadebiutował 2013 pokonując Franka Mira jednogłośnie na punkty[6]. Na początku 2014 zszedł kategorię niżej. Po dwóch zwycięstwach w wadze półciężkiej m.in. nad Danem Hendersonem 3 stycznia 2015 zmierzył się o mistrzostwo wagi półciężkiej z Jon Jonesem lecz przegrał na punkty notując pierwszą porażkę w karierze[7].

23 maja 2015 ponownie stanął do walki o pas (który został odebrany Jonesowi w kwietniu tego samego roku[8]) z Anthonym Johnsonem. Cormier pokonał rywala dusząc go w 3. rundzie[9]. 3 października 2015 na gali UFC 192 obronił tytuł w walce ze Szwedem Alexandrem Gustafssonem, pokonując go niejednogłośnie na punkty[10].

9 lipca 2016 na jubileuszowej gali UFC 200 miał zmierzyć się w swojej drugiej obronie pasa z Jon Jonesem jednak do rewanżu nie doszło z powodu wpadki dopingowej Jonesa na dwa dni przed zaplanowanym pojedynkiem[11]. Jego miejsce zajął były wieloletni mistrz wagi średniej Brazylijczyk Anderson Silva którego Cormier ostatecznie pokonał wyraźnie na punkty. Walka nie miała statusu mistrzowskiego[12].

8 kwietnia 2017 na UFC 210 pokonał w rewanżowej walce Anthonego Johnsona przez poddanie w drugiej rundzie, broniąc tym samym drugi raz mistrzostwo wagi półciężkiej[13].

Osiągnięcia[edytuj]

Mieszane sztuki walki:

  • 2010-2011: mistrz Xtreme MMA w wadze ciężkiej
  • 2010-2011: mistrz King of the Cage w wadze ciężkiej
  • 2012: Strikeforce Heavyweight Grand Prix - 1. miejsce w turnieju wagi ciężkiej
  • od 2015: mistrz UFC w wadze półciężkiej

Zapasy:

Akademickie zapasy:

Lista walk w MMA[edytuj]

Wynik Bilans Przeciwnik Rozstrzygnięcie Runda Czas Rozgrywki Data Miejsce Uwagi
Wygrana 19-1 Stany Zjednoczone Anthony Johnson Poddanie (duszenie zza pleców) 2 3:37 UFC 210 08.04.2017 Stany Zjednoczone Buffalo obronił pas mistrzowski UFC w wadze półciężkiej
Wygrana 18-1 Brazylia Anderson Silva Decyzja (jednogłośna) 3 5:00 UFC 200 09.07.2016 Stany Zjednoczone Las Vegas
Wygrana 17-1 Szwecja Alexander Gustafsson Decyzja (niejednogłośna) 5 5:00 UFC 192 03.10.2015 Stany Zjednoczone Houston obronił pas mistrzowski UFC w wadze półciężkiej, walka wieczoru
Wygrana 16-1 Stany Zjednoczone Anthony Johnson Poddanie (duszenie zza pleców) 3 2:39 UFC 187 23.05.2015 Stany Zjednoczone Las Vegas zdobył pas mistrzowski UFC w wadze półciężkiej, występ wieczoru
Przegrana 15-1 Stany Zjednoczone Jon Jones Decyzja (jednogłośna) 5 5:00 UFC 182 03.01.2015 Stany Zjednoczone Las Vegas walka o pas mistrzowski UFC w wadze półciężkiej
Wygrana 15-0 Stany Zjednoczone Dan Henderson Poddanie (duszenie zza pleców) 3 3:53 UFC 173 - Barao vs. Dillashaw 24.05.2014 Stany Zjednoczone Las Vegas
Wygrana 14-0 Stany Zjednoczone Pat Cummins TKO (ciosy pięściami) 1 1:19 UFC 170: Rousey vs. McMann 22.02.2014 Stany Zjednoczone Las Vegas pierwsza walka po przejściu do kategorii półciężkiej
Wygrana 13-0 Stany Zjednoczone Roy Nelson Decyzja (jednogłośna) 3 5:00 UFC 166: Velasquez vs. Dos Santos 3 19.10.2013 Stany Zjednoczone Houston
Wygrana 12-0 Stany Zjednoczone Frank Mir Decyzja (jednogłośna) 3 5:00 UFC on Fox: Henderson vs. Melendez 20.04.2013 Stany Zjednoczone San Jose
Wygrana 11-0 Holandia Dion Staring TKO (ciosy pięściami) 2 4:02 Strikeforce: Marquardt vs Saffiedine 12.01.2013 Stany Zjednoczone Oklahoma City
Wygrana 10-0 Stany Zjednoczone Josh Barnett Decyzja (jednogłośna) 5 5:00 Strikeforce: Barnett vs Cormier 19.05.2012 Stany Zjednoczone San Jose zwyciężył w turnieju Strikeforce World Grand Prix wagi ciężkiej
Wygrana 9-0 Brazylia Antônio Silva KO (ciosy pięściami) 1 3:56 Strikeforce: Barnett vs Kharitonov 18.06.2011 Stany Zjednoczone Cincinnati półfinał turnieju Strikeforce World Grand Prix wagi ciężkiej
Wygrana 8-0 Stany Zjednoczone Jeff Monson Decyzja (jednogłośna) 3 5:00 Strikeforce: Overeem vs Werdum 18.06.2011 Stany Zjednoczone Dallas pojedynek rezerwowy turnieju Strikeforce World Grand Prix wagi ciężkiej
Wygrana 7-0 Stany Zjednoczone Devin Cole Decyzja (jednogłośna) 3 5:00 Strikeforce Challengers: Woodley vs Saffiedine 07.01.2011 Stany Zjednoczone Nashville
Wygrana 6-0 Australia Soa Palelei Poddanie (ciosy pięściami) 1 Xtreme MMA 3 05.11.2010 Australia Sydney obronił mistrzostwo Xtreme MMA w wadze ciężkiej
Wygrana 5-0 Stany Zjednoczone Jason Riley Poddanie (ciosy pięściami) 1 1:02 Strikeforce: Houston 21.08.2010 Stany Zjednoczone Houston
Wygrana 4-0 Stany Zjednoczone Tony Johnson Poddanie (duszenie zza pleców) 1 2:27 KOTC: Imminent Danger 13.08.2010 Stany Zjednoczone Mescalero zdobył mistrzostwo King of The Cage w wadze ciężkiej
Wygrana 3-0 Australia Lucas Browne KO (cios pięścią) 1 4:35 Xtreme MMA 2 31.07.2010 Australia Sydney zdobył mistrzostwo Xtreme MMA w wadze ciężkiej
Wygrana 2-0 Stany Zjednoczone John Devine KO (cios pięścią) 1 1:19 Strikeforce Challengers: Johnson vs Mahe 26.03.2010 Stany Zjednoczone Fresno
Wygrana 1-0 Stany Zjednoczone Gary Frazier TKO (ciosy pięściami) 2 3:39 Strikeforce Challengers: Kennedy vs Cummings 25.09.2009 Stany Zjednoczone Bixby

Przypisy

  1. Daniel Cormier (ang.). sports-reference.com. [dostęp 2012-02-22].
  2. Maggie Hendricks: American wrestler Daniel Cormier will not compete due to kidney failure (ang.). sports.yahoo.com, 20 sierpnia 2008. [dostęp 2012-02-22].
  3. Nate Wilcox: Weight Cutting: The Phantom Menace of MMA (ang.). sbnation.com, 12 sierpnia 2011. [dostęp 2012-02-22].
  4. U.S. Olympic wrestling team captain Daniel Cormier announces move to MMA (ang.). mmajunkie.com, 12 sierpnia 2009. [dostęp 2012-02-22]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-07-10)].
  5. Steve Jennum: 'Strikeforce: Heavyweight Grand Prix Final' results: Cormier downs Barnett for tourney win (ang.). mmajunkie.com, 20 maja 2012. [dostęp 2012-05-20]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-07-11)].
  6. Tomasz Chmura: UFC on FOX: Henderson vs Melendez – wyniki i relacja (pol.). mmarocks.pl, 2013-04-20. [dostęp 2017-01-28].
  7. Jakub Bijan: UFC 182 – wyniki i relacja (pol.). mmarocks.pl, 2015-01-04. [dostęp 2017-01-28].
  8. Jon Jones pozbawiony pasa UFC! Cormier kontra Johnson o tytuł! (pol.). mmarocks.pl, 2015-04-29. [dostęp 2017-01-28].
  9. Karol Dąbrowski: UFC 187: Johnson vs. Cormier – relacja i wyniki (pol.). mmarocks.pl, 2015-05-24. [dostęp 2017-01-28].
  10. Jakub Bijan: UFC 192: Cormier vs. Gustafsson – wyniki i relacja (pol.). mmarocks.pl, 2015-10-03. [dostęp 2017-01-28].
  11. W. Mrozowski: Anderson Silva nowym rywalem Daniela Cormiera na UFC 200 w walce bez pasa (pol.). mmanews.pl, 2016-07-08. [dostęp 2017-01-28].
  12. Jakub Bijan: Historyczne UFC 200 – wyniki (pol.). mmarocks.pl, 2016-07-09. [dostęp 2017-01-28].
  13. K. Witek: Wyniki UFC 210: Cormier obronił pas, Mousasi pokonał Weidmana, Błachowicz przegrał decyzją (pol.). mmanews.pl, 2017-04-08. [dostęp 2017-04-09].

Linki zewnętrzne[edytuj]


Poprzednik
Jon Jones
Mistrz UFC wagi półciężkiej
23 maja 2015 – nadal
Następca