Daniel Nestor

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Daniel Nestor
Daniel Nestor
Państwo  Kanada
Miejsce zamieszkania Bahamy
Data i miejsce urodzenia 4 września 1972
Belgrad
Wzrost 190 cm
Masa ciała 86 kg
Gra leworęczna, oburęczny backhand
Status profesjonalny 1991
Zakończenie kariery aktywny
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 0
Najwyżej w rankingu 58 (23 sierpnia 1999)
Australian Open 3R (1998, 1999, 2001)
Roland Garros 1R (1997–1999)
Wimbledon 4R (1999)
US Open 2R (1995)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 88
Najwyżej w rankingu 1 (19 sierpnia 2002)
Australian Open W (2002)
Roland Garros W (2007, 2010, 2011, 2012)
Wimbledon W (2008, 2009)
US Open W (2004)
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Kanada
Igrzyska olimpijskie
Złoto
Sydney 2000 tenis ziemny
(gra podwójna)

Daniel Mark Nestor (ur. 4 września 1972 w Belgradzie) – kanadyjski tenisista pochodzenia jugosłowiańskiego, występujący na światowych kortach od 1991 roku, mistrz ośmiu turniejów wielkoszlemowych w grze podwójnej (2002–2012, Karierowy Wielki Szlem), mistrz Australian Open 2007, 2011, 2014 i Wimbledonu 2013 w grze mieszanej, czterokrotny zwycięzca ATP World Tour Finals w grze podwójnej (2007, 2008, 2010, 2011), mistrz olimpijski w grze podwójnej z Sydney (2000), klasyfikowany w rankingu ATP na 58. miejscu w grze pojedynczej (1999) i na 1. miejscu w grze podwójnej (2002), reprezentant Kanady w Pucharze Davisa i na letnich igrzyskach olimpijskich (1996, 2000, 2004, 2008, 2012).

Podczas French Open z 2004 roku Nestor oświadczył się swojej dziewczynie, Nataszy Gawriłowić. Para zawarła związek małżeński 24 lipca 2005 roku. Ich córka Tiana Alexis przyszła na świat 15 grudnia 2008 roku. W sierpniu 2012 roku został uhonorowany doktoratem honoris causa York University w Toronto[1].

Kariera tenisowa[edytuj | edytuj kod]

Nestor jest tenisistą leworęcznym z oburęcznym backhandem.

Karierę tenisową rozpoczął w 1991 roku, skupiając swoje umiejętności na grze podwójnej. W singlu jednym z jego najlepszych wyników jest IV runda Wimbledonu z 1999 roku. Najwyżej w klasyfikacji gry pojedynczej był na 58. miejscu pod koniec sierpnia 1999 roku.

Jako deblista Nestor w przeciągu swojej kariery wygrał (stan na sierpień 2015) 88 turniejów rangi ATP World Tour. Do jego największych osiągnięć zalicza się zwycięstwo w ośmiu turniejach wielkoszlemowych oraz czterech turniejach ATP World Tour Finals. Ponadto Kanadyjczyk doszedł do 56 finałów rozgrywek ATP World Tour, w tym ośmiu wielkoszlemowych i dwóch ATP World Tour Finals. W połowie sierpnia 2002 roku Nestor został sklasyfikowany na pozycji lidera rankingu deblowego.

W grze mieszanej Kanadyjczyk wygrał trzykrotnie rywalizację w Australian Open, wspólnie z Jeleną Lichowcewą w 2007 roku, w 2011 z Katariną Srebotnik i w 2014 roku z Kristiną Mladenovic, a także jednokrotnie odniósł triumf na kortach Wimbledonu, razem z Mladenovic w 2013 roku. Dodatkowo Nestor był finalistą pięciu turniejów wielkoszlemowych w mikście.

Daniel Nestor jest regularnym reprezentantem Kanady w Pucharze Davisa. Debiutował w styczniu 1992 roku w spotkaniu grupy światowej (najwyższej klasy rozgrywek pucharowych) ze Szwecją i pokonał Stefana Edberga. Zwycięstwo to nie wystarczyło jednak Kanadzie do pokonania Szwedów, niepowodzeniem zakończyła się także późniejsza rywalizacja o zachowanie miejsca w grupie światowej z Austrią. Inne zwycięstwo singlowe Nestora w meczach Pucharu Davisa miało miejsce we wrześniu 2003, kiedy Kanadyjczyk pokonał byłego lidera rankingu światowego, Gustavo Kuertena, przyczyniając się do odzyskania przez Kanadę miejsca w elicie zawodów. Łącznie w latach 1992-2013 Nestor wystąpił w 68 meczach międzypaństwowych, odnosząc 46 zwycięstw i ponosząc 22 porażki. Wraz z Frederikiem Niemeyerem stanowił najskuteczniejszą parę deblową w historii występów Kanady w Pucharze Davisa.

Nestor reprezentował również Kanadę na pięciu igrzyskach olimpijskich. Startował w Atlancie (1996), Sydney (2000), Atenach (2004), Pekinie (2008) i Londynie (2012). Podczas rywalizacji w Sydney Nestor doszedł do finału debla, występując w parze z Sébastienem Lareau. Pojedynek finałowy Kanadyjczycy wygrali z Australijczykami Toddem Woodbridgem i Markiem Woodfordem.

Finały w turniejach ATP World Tour[edytuj | edytuj kod]

Legenda
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
Tennis Masters Cup /
ATP World Tour Finals
ATP Masters Series /
ATP World Tour Masters 1000
ATP International Series Gold /
ATP World Tour 500
ATP International Series /
ATP World Tour 250

Gra mieszana (4–5)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partnerka Przeciwnicy Wynik finału
Finalista 1. 7 września 2003 US Open, Nowy Jork Twarda Rosja Lina Krasnorucka Słowenia Katarina Srebotnik
Stany Zjednoczone Bob Bryan
7:5, 5:7, 5–10
Finalista 2. 28 stycznia 2006 Australian Open, Melbourne Twarda Rosja Jelena Lichowcewa Szwajcaria Martina Hingis
Indie Mahesh Bhupathi
3:6, 3:6
Finalista 3. 11 czerwca 2006 French Open, Paryż Ceglana Rosja Jelena Lichowcewa Słowenia Katarina Srebotnik
Serbia i Czarnogóra Nenad Zimonjić
3:6, 4:6
Zwycięzca 1. 27 stycznia 2007 Australian Open, Melbourne Twarda Rosja Jelena Lichowcewa Białoruś Wiktoryja Azaranka
Białoruś Maks Mirny
6:4, 6:4
Zwycięzca 2. 29 stycznia 2011 Australian Open, Melbourne Twarda Słowenia Katarina Srebotnik Chińskie Tajpej Chan Yung-jan
Australia Paul Hanley
6:3, 3:6, 10–7
Finalista 4. 6 czerwca 2013 French Open, Paryż Ceglana Francja Kristina Mladenovic Czechy Lucie Hradecká
Czechy František Čermák
6:1, 4:6, 6–10
Zwycięzca 3. 7 lipca 2013 Wimbledon, Londyn Trawiasta Francja Kristina Mladenovic Stany Zjednoczone Lisa Raymond
Brazylia Bruno Soares
5:7, 6:2, 8:6
Zwycięzca 4. 26 stycznia 2014 Australian Open, Melbourne Twarda Francja Kristina Mladenovic Indie Sania Mirza
Rumunia Horia Tecău
6:3, 6:2
Finalista 5. 1 lutego 2015 Australian Open, Melbourne Twarda Francja Kristina Mladenovic Szwajcaria Martina Hingis
Indie Leander Paes
4:6, 3:6

Gra podwójna (88–56)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partner Przeciwnicy Wynik finału
Zwycięzca 1. 18 września 1994 Bogota Ceglana Bahamy Mark Knowles Stany Zjednoczone Murphy Jensen
Stany Zjednoczone Luke Jensen
6:4, 7:6
Finalista 1. 28 stycznia 1995 Australian Open, Melbourne Twarda Bahamy Mark Knowles Stany Zjednoczone Jared Palmer
Stany Zjednoczone Richey Reneberg
3:6, 6:3, 3:6, 2:6
Finalista 2. 13 sierpnia 1995 Cincinnati Twarda Bahamy Mark Knowles Australia Todd Woodbridge
Australia Mark Woodforde
2:6, 0:3 krecz
Zwycięzca 2. 21 sierpnia 1995 Indianapolis Twarda Bahamy Mark Knowles Stany Zjednoczone Scott Davis
Stany Zjednoczone Todd Martin
6:4, 6:4
Zwycięzca 3. 7 stycznia 1996 Ad-Dauha Twarda Bahamy Mark Knowles Holandia Jacco Eltingh
Holandia Paul Haarhuis
7:6, 6:3
Zwycięzca 4. 4 lutego 1996 Memphis Twarda (hala) Bahamy Mark Knowles Australia Todd Woodbridge
Australia Mark Woodforde
6:4, 7:5
Zwycięzca 5. 12 maja 1996 Hamburg Ceglana Bahamy Mark Knowles Francja Guy Forget
Szwajcaria Jakob Hlasek
6:2, 6:4
Finalista 3. 16 czerwca 1996 Rosmalen Trawiasta Szwecja Anders Järryd Australia Paul Kilderry
Czechy Pavel Vízner
5:7, 3:6
Zwycięzca 6. 11 sierpnia 1996 Cincinnati Twarda Bahamy Mark Knowles Australia Sandon Stolle
Czechy Cyril Suk
3:6, 6:3, 6:4
Finalista 4. 25 sierpnia 1996 Toronto Twarda Bahamy Mark Knowles Stany Zjednoczone Patrick Galbraith
Holandia Paul Haarhuis
6:7, 3:6
Finalista 5. 16 lutego 1997 San Jose Twarda (hala) Bahamy Mark Knowles Stany Zjednoczone Brian MacPhie
Republika Południowej Afryki Gary Muller
6:4, 6:7, 5:7
Zwycięzca 7. 16 marca 1997 Indian Wells Twarda Bahamy Mark Knowles Australia Mark Philippoussis
Australia Patrick Rafter
7:6, 4:6, 7:5
Finalista 6. 23 marca 1997 Miami Twarda Bahamy Mark Knowles Australia Todd Woodbridge
Australia Mark Woodforde
6:7, 6:7
Zwycięzca 8. 18 maja 1997 Rzym Ceglana Bahamy Mark Knowles Zimbabwe Byron Black
Stany Zjednoczone Alex O’Brien
6:3, 4:6, 7:5
Finalista 7. 18 stycznia 1998 Sydney Twarda Holandia Jacco Eltingh Australia Todd Woodbridge
Australia Mark Woodforde
3:6, 5:7
Zwycięzca 9. 19 kwietnia 1998 Tokio Twarda Kanada Sébastien Lareau Francja Olivier Delaître
Włochy Stefano Pescosolido
6:3, 6:4
Finalista 8. 6 czerwca 1998 French Open, Paryż Ceglana Bahamy Mark Knowles Holandia Jacco Eltingh
Holandia Paul Haarhuis
3:6, 6:3, 3:6
Finalista 9. 21 czerwca 1998 Nottingham Trawiasta Kanada Sébastien Lareau Stany Zjednoczone Justin Gimelstob
Republika Południowej Afryki Byron Talbot
5:7, 7:6, 4:6
Zwycięzca 10. 17 sierpnia 1998 Cincinnati Twarda Bahamy Mark Knowles Francja Olivier Delaître
Francja Fabrice Santoro
6:1, 2:1 krecz
Finalista 10. 23 sierpnia 1998 Indianapolis Twarda Bahamy Mark Knowles Czechy Jiří Novák
Czechy David Rikl
2:6, 6:7
Finalista 11. 11 września 1998 US Open, Nowy Jork Twarda Bahamy Mark Knowles Australia Sandon Stolle
Czechy Cyril Suk
6:4, 6:7, 2:6
Finalista 12. 22 listopada 1998 Hartford Dywanowa (hala) Bahamy Mark Knowles Holandia Jacco Eltingh
Holandia Paul Haarhuis
4:6, 2:6, 5:7
Zwycięzca 11. 17 stycznia 1999 Sydney Twarda Kanada Sébastien Lareau Stany Zjednoczone Patrick Galbraith
Holandia Paul Haarhuis
6:3, 6:4
Zwycięzca 12. 10 października 1999 Szanghaj Twarda Kanada Sébastien Lareau Australia Todd Woodbridge
Australia Mark Woodforde
7:5, 6:3
Zwycięzca 13. 6 sierpnia 2000 Toronto Twarda Kanada Sébastien Lareau Australia Joshua Eagle
Australia Andrew Florent
6:3, 7:6(3)
Zwycięzca 14. 1 października 2000 Sydney Twarda Kanada Sébastien Lareau Australia Todd Woodbridge
Australia Mark Woodforde
5:7, 6:3, 6:4, 7:6(2)
Zwycięzca 15. 12 listopada 2000 Petersburg Twarda (hala) Zimbabwe Kevin Ullyett Japonia Thomas Shimada
Republika Południowej Afryki Myles Wakefield
7:6(5), 7:5
Finalista 13. 19 listopada 2000 Paryż Dywanowa (hala) Holandia Paul Haarhuis Szwecja Nicklas Kulti
Białoruś Maks Mirny
4:6, 5:7
Zwycięzca 16. 26 listopada 2000 Sztokholm Twarda (hala) Bahamy Mark Knowles Czechy Petr Pála
Czechy Pavel Vízner
6:3, 6:2
Zwycięzca 17. 7 stycznia 2001 Ad-Dauha Twarda Bahamy Mark Knowles Hiszpania Juan Balcells
Rosja Andriej Olchowski
6:3, 6:1
Zwycięzca 18. 14 stycznia 2001 Sydney Twarda Australia Sandon Stolle Szwecja Jonas Björkman
Australia Todd Woodbridge
2:6, 7:6(4), 7:6(5)
Finalista 14. 4 marca 2001 Dubaj Twarda Jugosławia Nenad Zimonjić Australia Joshua Eagle
Australia Sandon Stolle
4:6, 4:6
Finalista 15. 13 maja 2001 Rzym Ceglana Australia Sandon Stolle Republika Południowej Afryki Wayne Ferreira
Rosja Jewgienij Kafielnikow
4:6, 6:7(6)
Finalista 16. 20 maja 2001 Hamburg Ceglana Australia Sandon Stolle Szwecja Jonas Björkman
Australia Todd Woodbridge
6:7(2), 6:3, 3:6
Zwycięzca 19. 17 czerwca 2001 Halle Trawiasta Australia Sandon Stolle Białoruś Maks Mirny
Australia Patrick Rafter
6:4, 6:7(5), 6:1
Zwycięzca 20. 14 października 2001 Lyon Dywanowa (hala) Jugosławia Nenad Zimonjić Francja Arnaud Clément
Francja Sébastien Grosjean
6:1, 6:2
Zwycięzca 21. 26 stycznia 2002 Australian Open, Melbourne Twarda Bahamy Mark Knowles Francja Michaël Llodra
Francja Fabrice Santoro
7:6(4), 6:3
Finalista 17. 24 lutego 2002 Rotterdam Twarda (hala) Bahamy Mark Knowles Szwajcaria Roger Federer
Białoruś Maks Mirny
6:4, 3:6, 4–10
Zwycięzca 22. 3 marca 2002 Dubaj Twarda Bahamy Mark Knowles Australia Joshua Eagle
Australia Sandon Stolle
3:6, 6:3, 13–11
Finalista 18. 10 marca 2002 Scottsdale Twarda Bahamy Mark Knowles Stany Zjednoczone Bob Bryan
Stany Zjednoczone Mike Bryan
5:7, 6:7(6)
Zwycięzca 23. 17 marca 2002 Indian Wells Twarda Bahamy Mark Knowles Szwajcaria Roger Federer
Białoruś Maks Mirny
6:4, 6:4
Zwycięzca 24. 31 marca 2002 Miami Twarda Bahamy Mark Knowles Stany Zjednoczone Donald Johnson
Stany Zjednoczone Jared Palmer
6:3, 3:6, 6:1
Finalista 19. 8 czerwca 2002 French Open, Paryż Ceglana Bahamy Mark Knowles Holandia Paul Haarhuis
Rosja Jewgienij Kafielnikow
5:7, 4:6
Finalista 20. 6 lipca 2002 Wimbledon, Londyn Trawiasta Bahamy Mark Knowles Szwecja Jonas Björkman
Australia Todd Woodbridge
1:6, 2:6, 7:6(7), 5:7
Finalista 21. 4 sierpnia 2002 Toronto Twarda Bahamy Mark Knowles Stany Zjednoczone Bob Bryan
Stany Zjednoczone Mike Bryan
6:4, 6:7(1), 3:6
Zwycięzca 25. 18 sierpnia 2002 Indianapolis Twarda Bahamy Mark Knowles Indie Mahesh Bhupathi
Białoruś Maks Mirny
7:6(4), 6:7(5), 6:4
Finalista 22. 13 października 2002 Lyon Dywanowa (hala) Bahamy Mark Knowles Zimbabwe Wayne Black
Zimbabwe Kevin Ullyett
4:6, 6:3, 6:7(3)
Zwycięzca 26. 20 października 2002 Madryt Twarda (hala) Bahamy Mark Knowles Indie Mahesh Bhupathi
Białoruś Maks Mirny
6:3, 7:5, 6:0
Finalista 23. 27 października 2002 Bazylea Dywanowa (hala) Bahamy Mark Knowles Stany Zjednoczone Bob Bryan
Stany Zjednoczone Mike Bryan
6:7(1), 5:7
Finalista 24. 5 stycznia 2003 Ad-Dauha Twarda Bahamy Mark Knowles Czechy Martin Damm
Czechy Cyril Suk
4:6, 6:7(8)
Finalista 25. 25 stycznia 2003 Australian Open, Melbourne Twarda Bahamy Mark Knowles Francja Michaël Llodra
Francja Fabrice Santoro
4:6, 6:3, 3:6
Zwycięzca 27. 23 lutego 2003 Memphis Twarda (hala) Bahamy Mark Knowles Stany Zjednoczone Bob Bryan
Stany Zjednoczone Mike Bryan
6:2, 7:6(3)
Zwycięzca 28. 2 marca 2003 Acapulco Ceglana Bahamy Mark Knowles Hiszpania David Ferrer
Hiszpania Fernando Vicente
6:3, 6:3
Zwycięzca 29. 27 kwietnia 2003 Houston Ceglana Bahamy Mark Knowles Stany Zjednoczone Jan-Michael Gambill
Stany Zjednoczone Graydon Oliver
6:4, 6:3
Zwycięzca 30. 18 maja 2003 Hamburg Ceglana Bahamy Mark Knowles Indie Mahesh Bhupathi
Białoruś Maks Mirny
6:4, 7:6(10)
Zwycięzca 31. 15 czerwca 2003 Londyn (Queen's) Trawiasta Bahamy Mark Knowles Indie Mahesh Bhupathi
Białoruś Maks Mirny
5:7, 6:4, 7:6(3)
Zwycięzca 32. 26 października 2003 Bazylea Dywanowa (hala) Bahamy Mark Knowles Argentyna Lucas Arnold Ker
Argentyna Mariano Hood
6:4, 6:2
Zwycięzca 33. 29 lutego 2004 Marsylia Twarda (hala) Bahamy Mark Knowles Czechy Martin Damm
Czechy Cyril Suk
7:5, 6:3
Zwycięzca 34. 2 maja 2004 Barcelona Ceglana Bahamy Mark Knowles Argentyna Mariano Hood
Argentyna Sebastián Prieto
4:6, 6:3, 6:4
Finalista 26. 13 czerwca 2004 Londyn (Queen's) Trawiasta Bahamy Mark Knowles Stany Zjednoczone Bob Bryan
Stany Zjednoczone Mike Bryan
4:6, 4:6
Zwycięzca 35. 8 sierpnia 2004 Cincinnati Twarda Bahamy Mark Knowles Szwecja Jonas Björkman
Australia Todd Woodbridge
6:2, 3:6, 6:3
Zwycięzca 36. 5 września 2004 US Open, Nowy Jork Twarda Bahamy Mark Knowles Indie Leander Paes
Czechy David Rikl
6:3, 6:3
Zwycięzca 37. 24 października 2004 Madryt Twarda (hala) Bahamy Mark Knowles Stany Zjednoczone Bob Bryan
Stany Zjednoczone Mike Bryan
6:3, 6:4
Finalista 27. 13 lutego 2005 Marsylia Twarda (hala) Bahamy Mark Knowles Czechy Martin Damm
Czechy Radek Štěpánek
6:7(4), 6:7(5)
Zwycięzca 38. 20 marca 2005 Indian Wells Twarda Bahamy Mark Knowles Australia Wayne Arthurs
Australia Paul Hanley
7:6(6), 7:6(2)
Zwycięzca 39. 24 kwietnia 2005 Houston Ceglana Bahamy Mark Knowles Argentyna Martín García
Peru Luis Horna
6:3, 6:4
Zwycięzca 40. 16 października 2005 Wiedeń Twarda (hala) Bahamy Mark Knowles Izrael Jonathan Erlich
Izrael Andy Ram
5:3, 5:4(2)
Zwycięzca 41. 23 października 2005 Madryt Twarda (hala) Bahamy Mark Knowles Indie Leander Paes
Serbia i Czarnogóra Nenad Zimonjić
3:6, 6:3, 6:2
Finalista 28. 6 listopada 2005 Paryż Dywanowa (hala) Bahamy Mark Knowles Stany Zjednoczone Bob Bryan
Stany Zjednoczone Mike Bryan
4:6, 7:6(3), 4:6
Zwycięzca 42. 5 lutego 2006 Delray Beach Twarda Bahamy Mark Knowles Republika Południowej Afryki Chris Haggard
Republika Południowej Afryki Wesley Moodie
6:2, 6:3
Finalista 29. 19 lutego 2006 Marsylia Twarda (hala) Bahamy Mark Knowles Czechy Martin Damm
Czechy Radek Štěpánek
2:6, 7:6(4), 3–10
Finalista 30. 5 marca 2006 Dubaj Twarda Bahamy Mark Knowles Australia Paul Hanley
Zimbabwe Kevin Ullyett
6:1, 2:6, 1–10
Zwycięzca 43. 19 marca 2006 Indian Wells Twarda Bahamy Mark Knowles Stany Zjednoczone Bob Bryan
Stany Zjednoczone Mike Bryan
6:4, 6:4
Zwycięzca 44. 30 kwietnia 2006 Barcelona Ceglana Bahamy Mark Knowles Polska Mariusz Fyrstenberg
Polska Marcin Matkowski
6:2, 6:7(4), 10–5
Zwycięzca 45. 14 maja 2006 Rzym Ceglana Bahamy Mark Knowles Izrael Jonathan Erlich
Izrael Andy Ram
6:4, 5:7, 13–11
Finalista 31. 22 maja 2006 Hamburg Ceglana Bahamy Mark Knowles Australia Paul Hanley
Zimbabwe Kevin Ullyett
2:6, 6:7(8)
Finalista 32. 22 października 2006 Madryt Twarda (hala) Bahamy Mark Knowles Stany Zjednoczone Bob Bryan
Stany Zjednoczone Mike Bryan
5:7, 4:6
Zwycięzca 46. 29 października 2006 Bazylea Dywanowa (hala) Bahamy Mark Knowles Polska Mariusz Fyrstenberg
Polska Marcin Matkowski
4:6, 6:4, 10–8
Finalista 33. 19 listopada 2006 Szanghaj Twarda (hala) Bahamy Mark Knowles Szwecja Jonas Björkman
Białoruś Maks Mirny
2:6, 4:6
Finalista 34. 14 stycznia 2007 Sydney Twarda Bahamy Mark Knowles Australia Paul Hanley
Zimbabwe Kevin Ullyett
4:6, 7:6(3), 6–10
Finalista 35. 18 lutego 2007 Marsylia Twarda (hala) Bahamy Mark Knowles Francja Arnaud Clément
Francja Michaël Llodra
5:7, 6:4, 8–10
Finalista 36. 15 kwietnia 2007 Houston Ceglana Bahamy Mark Knowles Stany Zjednoczone Bob Bryan
Stany Zjednoczone Mike Bryan
6:7(3), 4:6
Zwycięzca 47. 9 czerwca 2007 French Open, Paryż Ceglana Bahamy Mark Knowles Czechy Lukáš Dlouhý
Czechy Pavel Vízner
2:6, 6:3, 6:4
Zwycięzca 48. 17 czerwca 2007 Londyn (Queen's) Trawiasta Bahamy Mark Knowles Stany Zjednoczone Bob Bryan
Stany Zjednoczone Mike Bryan
7:6(4), 7:5
Zwycięzca 49. 28 października 2007 Petersburg Dywanowa (hala) Serbia Nenad Zimonjić Austria Jürgen Melzer
Australia Todd Perry
6:1, 7:6(3)
Finalista 37. 4 listopada 2007 Paryż Twarda (hala) Serbia Nenad Zimonjić Stany Zjednoczone Bob Bryan
Stany Zjednoczone Mike Bryan
3:6, 6:7(4)
Zwycięzca 50. 18 listopada 2007 Szanghaj Twarda (hala) Bahamy Mark Knowles Szwecja Simon Aspelin
Austria Julian Knowle
6:2, 6:3
Finalista 38. 23 marca 2008 Indian Wells Twarda Serbia Nenad Zimonjić Izrael Jonathan Erlich
Izrael Andy Ram
4:6, 4:6
Finalista 39. 11 maja 2008 Rzym Ceglana Serbia Nenad Zimonjić Stany Zjednoczone Bob Bryan
Stany Zjednoczone Mike Bryan
6:3, 4:6, 8–10
Zwycięzca 51. 18 maja 2008 Hamburg Ceglana Serbia Nenad Zimonjić Stany Zjednoczone Bob Bryan
Stany Zjednoczone Mike Bryan
6:4, 5:7, 10–8
Finalista 40. 8 czerwca 2008 French Open, Paryż Ceglana Serbia Nenad Zimonjić Urugwaj Pablo Cuevas
Peru Luis Horna
2:6, 3:6
Zwycięzca 52. 15 czerwca 2008 Londyn (Queen's) Trawiasta Serbia Nenad Zimonjić Brazylia Marcelo Melo
Brazylia André Sá
6:4, 7:6(3)
Zwycięzca 53. 6 lipca 2008 Wimbledon, Londyn Trawiasta Serbia Nenad Zimonjić Szwecja Jonas Björkman
Zimbabwe Kevin Ullyett
7:6(12), 6:7(3), 6:3, 6:3
Zwycięzca 54. 27 lipca 2008 Toronto Twarda Serbia Nenad Zimonjić Stany Zjednoczone Bob Bryan
Stany Zjednoczone Mike Bryan
6:2, 4:6, 10–6
Zwycięzca 55. 16 listopada 2008 Szanghaj Twarda (hala) Serbia Nenad Zimonjić Stany Zjednoczone Bob Bryan
Stany Zjednoczone Mike Bryan
7:6(3), 6:2
Finalista 41. 11 stycznia 2009 Ad-Dauha Twarda Serbia Nenad Zimonjić Hiszpania Marc López
Hiszpania Rafael Nadal
6:4, 4:6, 8–10
Finalista 42. 18 stycznia 2009 Sydney Twarda Serbia Nenad Zimonjić Stany Zjednoczone Bob Bryan
Stany Zjednoczone Mike Bryan
1:6, 6:7(3)
Zwycięzca 56. 15 lutego 2009 Rotterdam Twarda (hala) Serbia Nenad Zimonjić Czechy Lukáš Dlouhý
Indie Leander Paes
6:2, 7:5
Zwycięzca 57. 19 kwietnia 2009 Monte Carlo Ceglana Serbia Nenad Zimonjić Stany Zjednoczone Bob Bryan
Stany Zjednoczone Mike Bryan
6:4, 6:1
Zwycięzca 58. 26 kwietnia 2009 Barcelona Ceglana Serbia Nenad Zimonjić Indie Mahesh Bhupathi
Bahamy Mark Knowles
6:3, 7:6(9)
Zwycięzca 59. 3 maja 2009 Rzym Ceglana Serbia Nenad Zimonjić Stany Zjednoczone Bob Bryan
Stany Zjednoczone Mike Bryan
7:6(5), 6:3
Zwycięzca 60. 17 maja 2009 Madryt Ceglana Serbia Nenad Zimonjić Szwecja Simon Aspelin
Republika Południowej Afryki Wesley Moodie
6:4, 6:4
Zwycięzca 61. 5 lipca 2009 Wimbledon, Londyn Trawiasta Serbia Nenad Zimonjić Stany Zjednoczone Bob Bryan
Stany Zjednoczone Mike Bryan
7:6(7), 6:7(3), 7:6(3), 6:3
Zwycięzca 62. 23 sierpnia 2009 Cincinnati Twarda Serbia Nenad Zimonjić Stany Zjednoczone Bob Bryan
Stany Zjednoczone Mike Bryan
3:6, 7:6(2), 15–13
Zwycięzca 63. 8 listopada 2009 Bazylea Twarda (hala) Serbia Nenad Zimonjić Stany Zjednoczone Bob Bryan
Stany Zjednoczone Mike Bryan
6:2, 6:3
Zwycięzca 64. 15 listopada 2009 Paryż Twarda (hala) Serbia Nenad Zimonjić Hiszpania Marcel Granollers
Hiszpania Tommy Robredo
6:3, 6:4
Zwycięzca 65. 16 stycznia 2010 Sydney Twarda Serbia Nenad Zimonjić Wielka Brytania Ross Hutchins
Australia Jordan Kerr
6:3, 7:6(5)
Finalista 43. 31 stycznia 2010 Australian Open, Melbourne Twarda Serbia Nenad Zimonjić Stany Zjednoczone Bob Bryan
Stany Zjednoczone Mike Bryan
3:6, 7:6(5), 3:6
Zwycięzca 66. 14 lutego 2010 Rotterdam Twarda (hala) Serbia Nenad Zimonjić Szwecja Simon Aspelin
Australia Paul Hanley
6:4, 4:6, 10–7
Finalista 44. 21 marca 2010 Indian Wells Twarda Serbia Nenad Zimonjić Hiszpania Marc López
Hiszpania Rafael Nadal
6:7(8), 3:6
Zwycięzca 67. 18 kwietnia 2010 Monte Carlo Ceglana Serbia Nenad Zimonjić Indie Mahesh Bhupathi
Białoruś Maks Mirny
6:3, 2:0 krecz
Zwycięzca 68. 25 kwietnia 2010 Barcelona Ceglana Serbia Nenad Zimonjić Australia Lleyton Hewitt
Bahamy Mark Knowles
4:6, 6:3, 10–6
Finalista 45. 16 maja 2010 Madryt Ceglana Serbia Nenad Zimonjić Stany Zjednoczone Bob Bryan
Stany Zjednoczone Mike Bryan
3:6, 4:6
Zwycięzca 69. 6 czerwca 2010 French Open, Paryż Ceglana Serbia Nenad Zimonjić Czechy Lukáš Dlouhý
Indie Leander Paes
7:5, 6:2
Zwycięzca 70. 31 października 2010 Wiedeń Twarda (hala) Serbia Nenad Zimonjić Polska Mariusz Fyrstenberg
Polska Marcin Matkowski
7:5, 3:6, 10–5
Finalista 46. 7 listopada 2010 Bazylea Twarda (hala) Serbia Nenad Zimonjić Stany Zjednoczone Bob Bryan
Stany Zjednoczone Mike Bryan
3:6, 6:3, 3–10
Zwycięzca 71. 28 listopada 2010 Londyn Twarda (hala) Serbia Nenad Zimonjić Indie Mahesh Bhupathi
Białoruś Maks Mirny
7:6(6), 6:4
Zwycięzca 72. 20 lutego 2011 Memphis Twarda (hala) Białoruś Maks Mirny Stany Zjednoczone Eric Butorac
Curaçao (terytorium) Jean-Julien Rojer
6:2, 6:7(6), 10–3
Finalista 47. 3 kwietnia 2011 Miami Twarda Białoruś Maks Mirny Indie Mahesh Bhupathi
Indie Leander Paes
7:6(5), 2:6, 5–10
Zwycięzca 73. 4 czerwca 2011 French Open, Paryż Ceglana Białoruś Maks Mirny Kolumbia Juan Sebastián Cabal
Argentyna Eduardo Schwank
7:6(3), 3:6, 6:4
Zwycięzca 74. 16 października 2011 Szanghaj Twarda Białoruś Maks Mirny Francja Michaël Llodra
Serbia Nenad Zimonjić
3:6, 6:1, 12–10
Finalista 48. 30 października 2011 Wiedeń Twarda (hala) Białoruś Maks Mirny Stany Zjednoczone Bob Bryan
Stany Zjednoczone Mike Bryan
6:7(10), 3:6
Finalista 49. 6 listopada 2011 Bazylea Twarda (hala) Białoruś Maks Mirny Francja Michaël Llodra
Serbia Nenad Zimonjić
4:6, 5:7
Zwycięzca 75. 27 listopada 2011 Londyn Twarda (hala) Białoruś Maks Mirny Polska Mariusz Fyrstenberg
Polska Marcin Matkowski
7:5, 6:3
Zwycięzca 76. 8 stycznia 2012 Brisbane Twarda Białoruś Maks Mirny Austria Jürgen Melzer
Niemcy Philipp Petzschner
6:1, 6:2
Zwycięzca 77. 26 lutego 2012 Memphis Twarda (hala) Białoruś Maks Mirny Chorwacja Ivan Dodig
Brazylia Marcelo Melo
4:6, 7:5, 10–7
Finalista 50. 1 kwietnia 2012 Miami Twarda Białoruś Maks Mirny Indie Leander Paes
Czechy Radek Štěpánek
6:3, 1:6, 8–10
Finalista 51. 22 kwietnia 2012 Monte Carlo Ceglana Białoruś Maks Mirny Stany Zjednoczone Bob Bryan
Stany Zjednoczone Mike Bryan
2:6, 3:6
Zwycięzca 78. 9 czerwca 2012 French Open, Paryż Ceglana Białoruś Maks Mirny Stany Zjednoczone Bob Bryan
Stany Zjednoczone Mike Bryan
6:4, 6:4
Zwycięzca 79. 17 czerwca 2012 Londyn (Queen's) Trawiasta Białoruś Maks Mirny Stany Zjednoczone Bob Bryan
Stany Zjednoczone Mike Bryan
6:3, 6:4
Zwycięzca 80. 28 października 2012 Bazylea Twarda (hala) Serbia Nenad Zimonjić Filipiny Treat Huey
Wielka Brytania Dominic Inglot
7:5, 6:7(4), 10–5
Finalista 52. 28 kwietnia 2013 Barcelona Ceglana Szwecja Robert Lindstedt Austria Alexander Peya
Brazylia Bruno Soares
7:5, 6:7(7), 4–10
Zwycięzca 81. 24 sierpnia 2013 Winston-Salem Twarda Indie Leander Paes Filipiny Treat Huey
Wielka Brytania Dominic Inglot
7:6(10), 7:5
Finalista 53. 20 października 2013 Wiedeń Twarda (hala) Austria Julian Knowle Rumunia Florin Mergea
Czechy Lukáš Rosol
5:7, 4:6
Zwycięzca 82. 5 stycznia 2014 Brisbane Twarda Polska Mariusz Fyrstenberg Kolumbia Juan Sebastián Cabal
Kolumbia Robert Farah
6:7(4), 6:4, 10–7
Zwycięzca 83. 11 stycznia 2014 Sydney Twarda Serbia Nenad Zimonjić Indie Rohan Bopanna
Pakistan Aisam-ul-Haq Qureshi
7:6(3), 7:6(3)
Finalista 54. 1 marca 2014 Dubaj Twarda Serbia Nenad Zimonjić Indie Rohan Bopanna
Pakistan Aisam-ul-Haq Qureshi
4:6, 3:6
Finalista 55. 27 kwietnia 2014 Barcelona Ceglana Serbia Nenad Zimonjić Holandia Jesse Huta Galung
Francja Stéphane Robert
3:6, 3:6
Zwycięzca 84. 11 maja 2014 Madryt Ceglana Serbia Nenad Zimonjić Stany Zjednoczone Bob Bryan
Stany Zjednoczone Mike Bryan
6:4, 6:2
Zwycięzca 85. 18 maja 2014 Rzym Ceglana Serbia Nenad Zimonjić Holandia Robin Haase
Hiszpania Feliciano López
6:4, 7:6(2)
Zwycięzca 86. 17 stycznia 2015 Sydney Twarda Indie Rohan Bopanna Holandia Jean-Julien Rojer
Rumunia Horia Tecău
6:4, 7:6(5)
Zwycięzca 87. 28 lutego 2015 Dubaj Twarda Indie Rohan Bopanna Pakistan Aisam-ul-Haq Qureshi
Serbia Nenad Zimonjić
6:4, 6:1
Finalista 56. 16 sierpnia 2015 Montreal Twarda Francja Édouard Roger-Vasselin Stany Zjednoczone Bob Bryan
Stany Zjednoczone Mike Bryan
6:7(5), 6:3, 6–10
Zwycięzca 88. 23 sierpnia 2015 Cincinnati Twarda Francja Édouard Roger-Vasselin Polska Marcin Matkowski
Serbia Nenad Zimonjić
6:2, 6:2

Przypisy

  1. Polska Agencja Prasowa: ATP Toronto: Doktorat honoris causa dla Daniela Nestora (pol.). sportowefakty.pl, 2012-08-08. [dostęp 2012-08-09].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]