Daniel Odija

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Daniel Odija
Data i miejsce urodzenia 1974
Słupsk
Zawód prozaik, poeta, dziennikarz, animator kultury

Daniel Odija (ur. 13 maja 1974 w Słupsku[1]) – polski pisarz, dziennikarz, publicysta i animator kultury[2].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Uczęszczał do I Liceum Ogólnokształcącego im. Bolesława Krzywoustego w Słupsku, gdzie w 1993 zdał egzaminy maturalne[1]. Student polonistyki na Uniwersytecie Gdańskim. Studiował później w Mistrzowskiej Szkole Reżyserii Filmowej Andrzeja Wajdy w Warszawie[1]. Pracował w słupskim oddziale Telewizji Polskiej[3].

Publikował w wielu periodykach literackich[3], w roku 2000 – nakładem słupskiego oddziału Związku Literatów Polskich – ukazał się zbiór jego opowiadań zatytułowany Podróże w miejscu. Kolejne jego książki zostały wydane przez Wydawnictwo Czarne. Jego twórczość zalicza się do tzw. Prozy Północy. Jest Członkiem Klubu Literackiego przy gdańskim oddziale Stowarzyszenia Pisarzy Polskich[3].

Jego pierwszą książką, która się ukazała jest Ulica. W swoich utworach pisarz maluje realistyczny obraz tzw. Polski B przełomu tysiącleci. Akcja jego powieści i opowiadań rozgrywa się w podupadłych miasteczkach (Ulica) oraz na popegeerowskiej wsi (Tartak). Bohaterami Odiji są przegrani transformacji ustrojowej – bezrobotni, bezdomni, podupadli intelektualiści, robotnicy oraz drobni kombinatorzy, złodzieje i oszuści, ale także młodzi ludzie dopiero wkraczający w dorosłość. Wszyscy z trudem utrzymują się na powierzchni, żyjąc z dnia na dzień bez większej nadziei na poprawę losu. Powieść Tartak w 2004 znalazła się wśród finalistów Nagrody Literackiej Nike[4], a Kronika umarłych była nominowana do Nagrody Literackiej Nike w 2011[5]. Od 2012 felietony Daniela Odiji czytać można w magazynie „Pragnienie Piękna”. Przez pewien czas był felietonistą tygodnika społecznego „Ozon”.

Mieszka w Słupsku, gdzie od 2014 pracuje w Miejskiej Bibliotece Publicznej, w dziale udostępniania muzyki i książek audio[1][2].

Twórczość (wybór)[edytuj | edytuj kod]

  • Podróże w miejscu (Wydawnictwo Agora, 2000)
  • Ulica (Wydawnictwo Czarne, 2001)
  • Tartak (Wydawnictwo Czarne, 2003)
  • Szklana huta (Wydawnictwo Czarne, 2005)
  • Niech to nie będzie sen (Wydawnictwo Literackie, 2008)
  • Kronika umarłych (Wydawnictwo W.A.B., 2010)
  • Stolp. Komiks, rys.: Wojciech Stefaniec. Warszawa: Wyd. Komiksowe 2017[1]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e Barbara Tyszkiewicz: Biogram: Daniel Odija. Instytut Badań Literackich Polskiej Akademii Nauk, 2016. [dostęp 2018-07-04].
  2. a b Daniel Odija: Nie wtrącam się do adaptacji Ulicy. e-teatr.pl, 2016. [dostęp 2018-07-04].
  3. a b c Tartak jak muzyka. e-teatr.pl. [dostęp 2018-07-04].
  4. Nagroda Nike 2004. nike.org.pl. [dostęp 2015-07-19].
  5. Nagroda Nike 2011. nike.org.pl. [dostęp 2015-07-19].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]