Daniel Odija

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Daniel Odija
Data i miejsce urodzenia 1974
Słupsk
Zawód prozaik, poeta, dziennikarz, animator kultury

Daniel Odija (ur. 1974 w Słupsku) – polski pisarz, dziennikarz, publicysta i animator kultury[1].

Życiorys[edytuj]

Absolwent polonistyki na Uniwersytecie Gdańskim. Pracował w słupskim oddziale Telewizji Polskiej. Publikował w wielu periodykach literackich[2], w roku 2000 - nakładem słupskiego oddziału Związku Literatów Polskich - ukazał się zbiór jego opowiadań zatytułowany Podróże w miejscu. Kolejne jego książki zostały wydane przez Wydawnictwo Czarne. Jego twórczość zalicza się do tzw. Prozy Północy.

Jego pierwszą książką która się ukazała to "Ulica". W swoich utworach pisarz maluje realistyczny obraz tzw. Polski B przełomu tysiącleci. Akcja jego powieści i opowiadań rozgrywa się w podupadłych miasteczkach (Ulica) oraz na popegeerowskiej wsi (Tartak). Bohaterami Odiji są przegrani transformacji ustrojowej - bezrobotni, bezdomni, podupadli intelektualiści, robotnicy oraz drobni kombinatorzy, złodzieje i oszuści, ale także młodzi ludzie dopiero wkraczający w dorosłość. Wszyscy z trudem utrzymują się na powierzchni, żyjąc z dnia na dzień bez większej nadziei na poprawę losu. Powieść Tartak w 2004 znalazła się wśród finalistów Nagrody Literackiej Nike[3] a Kronika umarłych była nominowana do Nagrody Literackiej Nike w 2011[4]. Od 2012 felietony Daniela Odiji czytać można w magazynie Pragnienie Piękna. Przez pewien czas był felietonistą tygodnika społecznego Ozon.

Mieszka w Słupsku, gdzie pracuje w Miejskiej Bibliotece Publicznej[1].

Twórczość[edytuj]

  • Podróże w miejscu (Wydawnictwo Agora, 2000)
  • Ulica (Wydawnictwo Czarne, 2001)
  • Tartak (Wydawnictwo Czarne, 2003)
  • Szklana huta (Wydawnictwo Czarne, 2005)
  • Niech to nie będzie sen (Wydawnictwo Literackie, 2008)
  • Kronika umarłych (Wydawnictwo W.A.B., 2010)

Linki zewnętrzne[edytuj]

Przypisy

  1. a b Daniel Odija: Nie wtrącam się do adaptacji "Ulicy". e-teatr.pl, 2016. [dostęp 2016].
  2. "Tartak" jak muzyka. e-teatr.pl.
  3. Nagroda Nike 2004. nike.org.pl. [dostęp 2015-07-19].
  4. Nagroda Nike 2011. nike.org.pl. [dostęp 2015-07-19].