Daniel Sikorski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Daniel Sikorski
Ilustracja
Sikorski w barwach FK Chimki.
Data i miejsce urodzenia 2 listopada 1987
Warszawa
Wzrost 183 cm
Pozycja napastnik
Informacje klubowe
Klub Aris Limassol
Numer w klubie 9
Kariera juniorska
Lata Klub
1993–2002 SV Waidhofen
2002–2005 SKN St. Pölten
2005–2006 Bayern Monachium
Kariera seniorska[a]
Lata Klub Wyst. Gole
2005–2010 Bayern Monachium II 135 (33)
2010–2011 Górnik Zabrze 26 (6)
2011–2012 Polonia Warszawa 15 (0)
2012–2013 Wisła Kraków 19 (1)
2013–2015 FC Sankt Gallen 8 (1)
2015–2016 SV Ried 20 (3)
2016–2017 FK Chimki 10 (4)
2017 Gaz Metan Mediaș 15 (4)
2017–2018 Pafos FC 28 (7)
2018–2019 Nea Salamina Famagusta 25 (0)
2019–2020 CD Guijuelo 12 (2)
2020– Aris Limassol 38 (25)
W sumie: 351 (86)
Kariera reprezentacyjna[b]
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
2005–2006  Austria U-19 7 (2)
2007  Austria U-20 1 (0)
2008  Austria U-21 3 (2)
W sumie: 11 (4)
  1. Aktualne na: 13 października 2021.
  2. Aktualne na: 13 października 2021.

Daniel Sikorski (ur. 2 listopada 1987 w Warszawie) – austriacki piłkarz polskiego pochodzenia występujący na pozycji napastnika w cypryjskim klubie Aris Limassol.

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Sikorski zaczął swoją karierę w juniorskim zespole SV Waidhofen, następnie grał w SKN St. Pölten, zdobywając w tym czasie dwukrotnie tytuł króla strzelców juniorskiej austriackiej Bundesligi[1]. Przed sezonem 2005/2006 Sikorski przeszedł do Bayernu Monachium, gdzie trafił do drużyny rezerw. Występował w niej przez kolejne pięć sezonów. W tym czasie rozegrał 135 spotkań ligowych i zdobył 33 bramki. W sierpniu 2007 Sikorski trenował z pierwszym zespołem Bayernu. Po zakończeniu sezonu 2009/2010 jego kontrakt z Bayernem wygasł i Sikorski postanowił szukać nowego klubu[2].

Przebywał na testach w Śląsku Wrocław[1] oraz Lechii Gdańsk[3]. Ostatecznie jednak 24 czerwca 2010, Sikorski podpisał trzyletni kontrakt z Górnikiem Zabrze[4]. 6 sierpnia 2010, w meczu z Polonią Warszawa, Sikorski zadebiutował w Ekstraklasie, zaś 31 października 2010, w spotkaniu z Legią Warszawa, strzelił pierwszego gola w lidze. Po udanym sezonie zawodnika kupiła Polonia Warszawa, gdzie przeszedł razem z Róbertem Ježem, a w ramach transakcji wiązanej do Górnika trafił Daniel Gołębiewski[5]. W czerwcu 2012 rozwiązał kontrakt z Polonią[6], a następnie podpisał roczną umowę z Wisłą Kraków[7]. W nowych barwach zadebiutował 11 sierpnia 2012, w wygranym 5:0 meczu Pucharu Polski z Lubońskim KS[8]. Po zakończeniu sezonu 2012/2013 Sikorski opuścił klub na zasadzie wolnego transferu[9].

W lipcu 2013 przebywał na testach w niemieckim MSV Duisburg[10]. 24 września 2013, Sikorski podpisał dwuletni kontrakt ze szwajcarskim FC Sankt Gallen[11]. Z początkiem sezonu 2015/2016 rozpoczął występy w austriackim SV Ried[12], z którego odszedł po sezonie.

15 października 2016, Sikorski podpisał kontrakt z rosyjskim drugoligowcem FK Chimki[13]. Na rosyjskich boiskach zadebiutował 26 października 2016, w meczu 14. kolejki z Bałtiką Kaliningrad. W następnej kolejce, 2 listopada 2016, strzelił swojego pierwszego gola dla nowego klubu, w spotkaniu przeciwko drugiej drużynie Zenitu Petersburg.

31 stycznia 2017, podpisał kontrakt z rumuńskim klubem Gaz Metan Mediaș[14][15].

W sezonie 2017/2018 występował w cypryjskim pierwszoligowcu Pafos FC[16], a kolejny sezon spędził w innym cypryjskim klubie – Nea Salamina Famagusta[17][18].

24 września 2019, napastnik podpisał kontrakt z hiszpańskim trzecioligowcem CD Guijuelo[19].

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

Sikorski ma za sobą występy w juniorskich i młodzieżowych reprezentacjach Austrii. Z kadrą do lat 19 wystąpił w 2006 roku na Mistrzostwach Europy, gdzie Austria dotarła do półfinału, przegrywając z późniejszym triumfatorem rozgrywek, Hiszpanią.

Statystyki[edytuj | edytuj kod]

Stan na 13 października 2021.
Występy i bramki według klubów, sezonów i rozgrywek
Klub Sezon Liga Puchar kraju Suma
Poziom Występy Bramki Występy Bramki Występy Bramki
Bayern Monachium II 2005/2006 Regionalliga Süd 11 1 11 1
2006/2007 28 3 28 3
2007/2008 28 12 28 12
2008/2009 3. Liga 35 10 35 10
2009/2010 33 7 33 7
Łącznie 135 33 135 33
Górnik Zabrze 2010/2011 Ekstraklasa 26 6 1 0 27 6
Polonia Warszawa 2011/2012 15 0 0 0 15 0
Wisła Kraków 2012/2013 19 1 4 0 23 1
Sankt Gallen 2013/2014 Swiss Super League 8 1 2 2 10 3
SV Ried 2015/2016 Bundesliga 20 3 2 4 22 7
FK Chimki 2016/2017 FNL 10 4 1 0 11 4
Gaz Metan Mediaș 2016/2017 Liga I 15 4 0 0 15 4
Pafos FC 2017/2018 Protathlima A’ Kategorias 28 7 5 1 33 8
Nea Salamina Famagusta 2018/2019 25 0 2 0 27 0
CD Guijuelo 2019/2020 Segunda División B 12 2 1 0 13 2
Aris Limassol 2020/2021 Protathlima B’ Kategorias 33 24 0 0 33 24
2021/2022 Protathlima A’ Kategorias 5 1 1 1 6 2
Łącznie 38 25 1 1 39 26
Łącznie w karierze 351 86 19 8 370 94

Życie osobiste[edytuj | edytuj kod]

Sikorski urodził się w Polsce, jednakże po krótkim czasie wraz ze swoimi rodzicami przeniósł się do Austrii, gdzie piłkarską karierę kontynuował jego ojciec Witold[20].

Sukcesy[edytuj | edytuj kod]

Indywidualne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Daniel Sikorski na testach w Śląsku (pol.). 90minut.pl, 18 maja 2010. [dostęp 14 listopada 2010].
  2. Bayern II: Sikorski geht, [w:] baza Transfermarkt (wiadomości) [online] [dostęp 2020-12-20] (niem.).
  3. Trójka kandydatów do gry w Lechii - LigaPolska.info, ligapolska.info, 24 maja 2010 [dostęp 2020-12-20] [zarchiwizowane z adresu 2013-09-28] (pol.).
  4. Marcin Ziach, Gierczak i Sikorski zagrają w Górniku, sportowefakty.wp.pl, 24 czerwca 2010 [dostęp 2020-12-20] (pol.).
  5. Maciej Wąsowski, T-Mobile Ekstraklasa: Roszada Polonii z Górnikiem, przegladsportowy.pl, 27 października 2011 [dostęp 2020-12-20] (pol.).
  6. Sadlok, Sikorski i Szultes odchodzą z Polonii, sport.pl, 12 czerwca 2012 [dostęp 2020-12-20] (pol.).
  7. Artur Kurzawa, Sikorski w Wiśle Kraków, igol.pl, 25 czerwca 2012 [dostęp 2020-12-20] (pol.).
  8. Debiuty Daniela Sikorskiego i Romella Quioto, wislaportal.pl, 11 sierpnia 2012 [dostęp 2020-12-20] (pol.).
  9. „Dzisiaj się rozstaniemy...”, wisla.krakow.pl, 2 czerwca 2013 [dostęp 2020-12-20] [zarchiwizowane z adresu 2016-04-15] (pol.).
  10. Marcin Krzysztof Lach, Daniel Sikorski na testach w MSV Duisburg, gol24.pl, 15 lipca 2013 [dostęp 2020-12-20] (pol.).
  11. Markus Schildknecht, FC St.Gallen verpflichtet Daniel Sikorski, sport-fan.ch, 24 września 2013 [dostęp 2020-12-20] (niem.).
  12. Mario Singer, Sikorski in Ried, Pliquett auf Mallorca, sturmnetz.at, 30 czerwca 2015 [dostęp 2020-12-20] (niem.).
  13. Футбольные "Химки" подписали бывшего игрока "Баварии", 360tv.ru, 15 października 2016 [dostęp 2020-12-20] (ros.).
  14. Maciej Kmita, Oficjalnie: Daniel Sikorski w Gaz Metan Medias, sportowefakty.wp.pl, 31 stycznia 2017 [dostęp 2020-12-20] (pol.).
  15. Stürmer Sikorski zum rumänischen Erstligisten Gaz Metan, skysportaustria.at, 31 stycznia 2017 [dostęp 2020-12-20] (niem.).
  16. Ανακοινώθηκε ο Ντάνιελ Σιρόφσκι., athleticpafos.net, 4 sierpnia 2017 [dostęp 2020-12-20] (gr.).
  17. Ενίσχυση με Σικόρσκι για Νέα Σαλαμίνα, offsite.com.cy, 29 czerwca 2018 [dostęp 2020-12-20] (gr.).
  18. Νέα Σαλαμίνα: Δικός της ο Σικόρσκι, 24sports.com.cy, 29 czerwca 2018 [dostęp 2020-12-20] (gr.).
  19. Juanjo Gonález, El CD Guijuelo firma al delantero austriaco Daniel Sikorski, elnortedecastilla.es, 24 września 2019 [dostęp 2020-12-20] (hiszp.).
  20. Górnik pozyskał Piotra Gierczaka i Daniela Sikorskiego, 90minut.pl, 24 czerwca 2010 [dostęp 2020-12-20] (pol.).
  21. Daniel Sikorski najlepszym piłkarzem ligi! To był wspaniały sezon byłego zawodnika Wisły Kraków, dziennikpolski24.pl, 28 maja 2021 [dostęp 2021-05-31] (pol.).

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]