Danny Clark

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Danny Clark
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 30 sierpnia 1951
Launceston, Australia
Dyscypliny kolarstwo torowe i szosowe
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Australia
Igrzyska olimpijskie
srebro Monachium 1972 kolarstwo
(Na dochodzenie)
Mistrzostwa świata w kolarstwie torowym
złoto Besançon 1980 Keirin
złoto Brno 1981 Keirin
złoto Barcelona 1984 Derny
złoto Bassano 1985 Derny
złoto Colorado Springs 1986 Derny
złoto Gandawa 1988 Derny
złoto Gandawa 1988 Start zatrzymany
złoto Lyon 1989 Derny
złoto Stuttgart 1991 Start zatrzymany
srebro Brno 1981 Wyścig punktowy
srebro Leicester 1982 Keirin
srebro Zurych 1983 Keirin
srebro Bassano 1985 Start zatrzymany
srebro Wiedeń 1987 Start zatrzymany
brąz Maebashi 1990 Wyścig punktowy
brąz Maebashi 1990 Start zatrzymany

Daniel "Danny" Clark OAM (ur. 30 sierpnia 1951 w Launceston) – australijski kolarz torowy i szosowy, wicemistrz olimpijski oraz szesnastokrotny medalista torowych mistrzostw świata.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Pierwszy sukces w karierze Danny Clark osiągnął w 1970 roku, kiedy zdobył srebrny medal w indywidualnym wyścigu na dochodzenie podczas igrzysk Brytyjskiej Wspólnoty Narodów w Edynburgu. Na rozgrywanych dwa lata później igrzyskach olimpijskich w Monachium wywalczył drugie miejsce w wyścigu na 1 km, ulegając jedynie Nielsowi Fredborgowi z Danii. Pierwszy złoty medal zdobył na mistrzostwach świata w Besançon w 1980 roku, gdzie był najlepszy w keirinie. W konkurencji tej wygrał także na mistrzostwach w Brnie, przy czym zajął także drugie miejsce w wyścigu punktowym. Podczas mistrzostw świata w Leicester w 1982 roku i mistrzostw w Zurychu rok później Clark zdobywał srebrne medale w keirinie, w pierwszym przypadku przegrywając z Gordonem Singletonem z Kanady, a w drugim ze Szwajcarem Ursem Freulerem. Na trzech kolejnych mistrzostwach: Barcelona 1984, Bassano 1985 i Colorado Springs 1986 zdobywał złote medale w derny. W Bassano zdobył także srebrny medal w wyścigu ze startu zatrzymanego, ustępując tylko Włochowi Bruno Vicino. Wynik ten powtórzył na mistrzostwach świata w Wiedniu w 1987 roku (wygrał Szwajcar Max Hürzeler), a podczas mistrzostw świata w Gandawie w 1988 roku zdobył kolejne dwa złote medale: w derny i wyścigu ze startu zatrzymanego. Z mistrzostw świata w Maebashi w 1990 roku wrócił z dwoma brązowymi i medalami: był trzeci w wyścigu punktowym za Laurentem Biondim z Francji i Michaelem Markussenem z Danii oraz trzeci w wyścigu ze startu zatrzymanego za Włochem Walter Brugną i Szwajcarem Peterem Steigerem. Ostatni medal Danny zdobył na mistrzostwach świata w Stuttgarcie w 1991 roku, gdzie po raz drugi w karierze był najlepszy w wyścigu ze startu zatrzymanego. Ponadto Australijczyk 74 razy wygrywał zawody cyklu Six Days i zwyciężał w wyścigach szosowych. Ostatni sukces osiągnął w 2000 roku, kiedy wspólnie z Graeme'em Brownem zwyciężył w zawodach Six Days we francuskiej miejscowości Nouméa.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]