Dariusz Kołodziejczyk

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ten artykuł dotyczy historyka dyplomacji. Zobacz też: Dariusz Kołodziejczyk - polityk i przedsiębiorca.
Dariusz Włodzimierz Kołodziejczyk
Kraj działania  Polska
Data i miejsce urodzenia 25 maja 1962
Warszawa
Profesor nauk humanistycznych w zakresie historii
Specjalność: historia dyplomacji
Alma Mater Uniwersytet Warszawski
Doktorat 1990 – nauki historyczne
Uniwersytet Warszawski
Habilitacja 2001
Profesura 2003
Nauczyciel akademicki
Uczelnia Uniwersytet Warszawski
Okres zatrudn. od 1988
Instytut Instytut Historyczny Uniwersytetu Warszawskiego
Stanowisko dyrektor
Okres zatrudn. 2012-2016

Dariusz Włodzimierz Kołodziejczyk (ur. 25 maja 1962 w Warszawie) – polski historyk, profesor nauk humanistycznych, nauczyciel akademicki Uniwersytetu Warszawskiego, profesor Instytutu Historii PAN. Dyrektor Instytutu Historycznego Uniwersytetu Warszawskiego w kadencji 2012-2016.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Syn historyka Ryszarda Kołodziejczyka i Ireny z d. Skolimowskiej. W 1986 ukończył studia w Instytucie Historycznym Uniwersytetu Warszawskiego. W 1990 uzyskał stopień naukowy doktora nauk humanistycznych w zakresie historii na podstawie rozprawy pt. Ejalet kamieniecki 1672–1699. Studium z dziejów panowania tureckiego na Podolu, a w 2001 stopień doktora habilitowanego nauk humanistycznych w zakresie historii na podstawie pracy pt. Ottoman-Polish Diplomatic Relations. Jest uczniem Mariana Małowista, Antoniego Mączaka i Halila Inalcika.

Od 1988 jest zatrudniony w Instytucie Historycznym Uniwersytetu Warszawskiego jako kolejno: asystent stażysta, asystent, starszy asystent, adiunkt i od 2003 profesor UW. Od 1996 pełni funkcję sekretarza naukowego Instytutu Historycznego UW, a od 2002 pełnomocnika dyrektora ds. kontaktów zagranicznych. W 2012 r. został dyrektorem (kadencja 2012-2016).

Zatrudniony także w Instytucie Historii PAN od 2010 jako profesor IH PAN.

W latach 1991–1992 pracował jako research associate w Harvard University Ukrainian Research Institute, a w latach 1994–1995 w Nahost-Institut na Uniwersytecie Ludwika i Maksymiliana w Monachium. Jesienią 2004 był visitng associate professor na University of Notre Dame.

W 2012 został wyróżniony Nagrodą Prezesa Rady Ministrów „Za osiągnięcia naukowe lub artystyczne w tym za wybitny dorobek naukowy lub artystyczny” (przyznana w 2012 za rok 2011)[1].

Specjalizuje się w historii dyplomacji, historii nowożytnej Polski i historii powszechnej z zakresu XVI-XVIII wieku oraz historii Turcji i stosunków polsko-tureckich.

Publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Ksawery Pruszyński, Publicystyka, t. 1-2, wybór tekstów Gotfryd Pyka i Janusz Roszko komentarz D. Kołodziejczyk, Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy 1990.
  • Podole pod panowaniem tureckim. Ejalet Kamieniecki 1672-1699, Warszawa: „Polczek” 1994.
  • Ottoman-Polish Diplomatic Relations (15th-18th century). An Annotated Edition of 'Ahdnames and Other Documents, Leiden: Brill 2000.
  • Turcja, Warszawa: „Trio” 2000 (wyd. 2 2011).
  • Jean-Paul Roux, Historia Turków, przeł. Krystyna Dąbrowska, posłowie Dariusz Kołodziejczyk, Gdańsk: „Marabut” 2003.
  • Defter-i Mufassal-i Ejalet-i Kamanice: The Ottoman Survey Register of Podolia (ca. 1681), t. 1-2, Text, translation, and commentary Dariusz Kołodziejczyk, Cambridge, MA: distr. by Harvard University Press for the Harvard Ukrainian Research Institute 2004.
  • Inner lake or frontier? The Ottoman Black Sea in the sixteenth and seventeenth centuries [w:] Enjeux politiques, économiques et militaires en Mer Noire (XIV-XXI siècles): études à la mémoire de Mihail Guboglu, sour la dir. de Faruk Bilici, Ionel Cândea, Anca Popescu, Braïla: Musée de Brăila - Éditions Istros 2007.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]