Dariusz Raś

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Dariusz Raś
Kapelan Jego Świątobliwości
Ilustracja
ks. prałat Dariusz Raś
Kraj działania

Polska

Data i miejsce urodzenia

1969
Proszowice

Archiprezbiter Bazyliki Mariackiej
Okres sprawowania

od 2011

Wyznanie

katolicyzm

Kościół

rzymskokatolicki

Inkardynacja

archidiecezja krakowska

Prezbiterat

14 maja 1994

Dariusz Raś (ur. 10 sierpnia 1969 w Proszowicach) – polski duchowny katolicki, prałat, infułat - archiprezbiter kościoła Mariackiego w Krakowie.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

ks. infułat Dariusz Raś podczas odpustu parafialnego w Bazylice Mariackiej w Krakowie, Uroczystość Wniebowzięcia NMP, 15. sierpnia 2015
ks. infułat Dariusz Raś w siedzibie Zarządu Trasy Łagiewnickiej w Krakowie, sierpień 2022

Urodził się 10 sierpnia 1969 w podkrakowskich Proszowicach. Pochodzi z parafii pw. św. Brata Alberta w Krakowie. Po ukończeniu XI Liceum Ogólnokształcące, wstąpił do Wyższego Seminarium Duchownego Archidiecezji Krakowskiej, uzyskał magisterium z teologii i 14 maja 1994 przyjął święcenia kapłańskie z rąk ks. kard. Franciszka Macharskiego. W latach 1994–1998 pracował jako wikariusz w parafii św. Barbary w Libiążu[1]. Pod kierunkiem ks. prof. Krzysztofa Szczygła, w 1998 obronił licencjat kościelny (bioetyka) na Papieskiej Akademii Teologicznej w Krakowie. W 1998 podjął studia licencjacko-doktoranckie w zakresie komunikacji społecznej instytucjonalnej na Papieskim Uniwersytecie Santa Croce w Rzymie[2], ukończone licencjatem w 2001[3]. W 2004 tamże obronił pracę doktorską pt. „La visione della globalizzazione solidale di Giovanni Paolo II: una strategia di comunicazione”[4].

Po powrocie do Krakowa, w latach 2004–2005 był dyrektorem katolickiego Radia Plus Kraków, zaś od września 2005 do listopada 2011 sekretarzem metropolity krakowskiego kard. Stanisława Dziwisza. Związany z Papieską Akademią Teologiczną, a następnie Uniwersytetem Papieskim Jana Pawła II w Krakowie jako wykładowca i adiunkt w Instytucie Dziennikarstwa i Komunikacji Społecznej. 4 listopada 2011 Metropolita Krakowski kard. Stanisław Dziwisz mianował go 44. z kolei archiprezbiterem (proboszczem) parafii pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Krakowie[5].

W latach 2012–2015, dodatkowo pełnił funkcję dyrektora instytucji kultury Muzeum Dom Rodzinny Ojca Św. Jana Pawła II w Wadowicach. Wraz z zespołem współpracowników, doprowadził do uruchomienia w 2014 nowej multimedialnej ekspozycji przy ul. Kościelnej w Wadowicach[6]. Od 2009 jest honorowym kapelanem Ojca Świętego, a nieprzerwanie od 2010 pełnomocnikiem Archidiecezji Krakowskiej ds. instytucji kultury Muzeum Dom Rodzinny Ojca Świętego Jana Pawła II w Wadowicach. Jest również kapelanem ludzi rzemiosła w Archidiecezji Krakowskiej, kapelanem Miejskiego Klubu Sportowego Cracovia oraz Towarzystwa Strzeleckiego Bractwo Kurkowe w Krakowie. Ostatnią funkcję pełni po ks. infułacie Jerzym Bryle.

Wybrane publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Aktualność etyki mediów pontyfikatu Jana Pawła II, w: „Studia Socialia Cracoviensia”, 4 (2011).
  • Rewolucja życia. W poszukiwaniu współczesnego języka ruchu pro life, w: „Warszawskie Studia Pastoralne”, 32 (2016).
  • Muzeum wielu narracji: o nowej ekspozycji w Muzeum Dom Rodzinny Ojca Świętego Jana Pawła II w Wadowicach, Wadowice 2016.
  • Powołanie sieci: o propagowaniu wiary w XXI wieku, w: Bramy prawdy i wiary: Benedykt XVI o mediach, red. M. Legan, Kraków 2016.
  • Ostrzeżenie przed medialną bańką. Black Mirror, odcinek specjalny White Christmas (Białe święta), w: Czarne lustro: Od wizji mediów do technologii przyszłości, red. M. Legan, Kraków 2017.
  • Chrześcijanin multimedialny - śladami videoblogerów katolickich, w: „Studia Socialia Cracoviensia” 17 (2017).
  • Etos nowych mediów, czyli o powołaniu sieci, w: Etyczność w mediach – między pogardą a szacunkiem, red. M. Drożdż, K. Cymanow-Sosin, Kraków 2017.
  • Museum space as a modern storytelling medium: new narrative model of exhibition in Yad Vashem and Wadowice Museums, w: „International Multidisciplinary Scientific Conference on Social Sciences and Arts-SGEM”, Sofia 2018.
  • Media – edukator i nauczyciel wiary. Ewangelizacja w świecie ekspozycji medialnych, w: „Studia Socialia Cracoviensia” 19 (2018).
  • Inspiracje krakowskiej prasy katolickiej w dobie odzyskiwania niepodległości i w początkach II Rzeczpospolitej, w: „Studia Środkowoeuropejskie i Bałkanistyczne”, Kraków 2019.
  • Influence of a multi-method style of narration style on stimulating learning environments in a museum, w: „Czasopismo Techniczne/ Technical Transactions” 23 (2019).

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Oaza Parafii św. Barbary w Libiążu [zarchiwizowane z adresu 2017-08-22].
  2. Byli alumni Kolegium, Papieskie Kolegium Polskie w Rzymie [zarchiwizowane z adresu 2013-05-03].
  3. Ks. dr Dariusz Raś, [w:] baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI) [online] [dostęp 2012-01-02].
  4. La visione della globalizzazione solidale di Giovanni Paolo II: una strategia di comunicazione w bazie „Prace badawcze” portalu Nauka Polska (OPI).
  5. Marta Paluch, Ksiądz Dariusz Raś obejmuje miejsce po ks. Fidelusie w bazylice mariackiej, naszemiasto.pl, 4 listopada 2011 [dostęp 2020-10-28].
  6. Muzeum Dom Rodzinny Jana Pawła II [dostęp 2020-10-28].