Dariusz Ratajczak

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Dariusz Zdzisław Ratajczak
Data i miejsce urodzenia 28 listopada 1962
Opole
Data i miejsce śmierci maj-czerwiec 2010
Opole
Zawód historyk, publicysta
Wikicytaty Dariusz Ratajczak w Wikicytatach

Dariusz Zdzisław Ratajczak (ur. 28 listopada 1962 w Opolu, zm. przed 11 czerwca 2010 tamże) – polski historyk i publicysta.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Dariusz Ratajczak ukończył studia historyczne na Uniwersytecie Adama Mickiewicza w Poznaniu. W 1997 obronił pracę doktorską pt. Zagadnienie postaw ludności Śląska Opolskiego w świetle wyroków WSR-ów w Katowicach i w Opolu w latach 1945-1955 (promotor prof. Stanisław Nicieja). W latach 1988–2000 pracownik naukowy Uniwersytetu Opolskiego (wcześniej – Wyższej Szkoły Pedagogicznej) na Wydziale Historyczno-Pedagogicznym. W 1999, po wydaniu Tematów niebezpiecznych, zbioru esejów historyczno-politycznych, zawierających m.in. omówienie poglądów rewizjonistów Holokaustu, zawieszony, a następnie wydalony z Uniwersytetu Opolskiego z zakazem pracy w zawodzie nauczycielskim na 3 lata, podjął pracę stróża nocnego w jednej z opolskich firm[1].

Równocześnie wytoczono mu proces sądowy o złamanie art. 55 ustawy o Instytucie Pamięci Narodowej. Sprawa została umorzona wyrokiem Sądu Okręgowego w Opolu (2002)[1].

Autor i współautor kilku książek naukowych i popularnonaukowych oraz wielu artykułów publikowanych w "Myśli Polskiej", "Najwyższym CZASIE!", "Narodni Myslence" (Czechy), "Opcji na Prawo", "Kronice” (Norwegia), "Polonii" (USA).

W wyborach 1991 bez powodzenia ubiegał się o mandat poselski z ramienia Stronnictwa Narodowego w województwie opolskim[2]. W wyborach do Parlamentu Europejskiego w 2004 był kandydatem Ogólnopolskiego Komitetu Obywatelskiego "OKO".

11 czerwca 2010 znaleziono jego zwłoki w zaparkowanym samochodzie pod Centrum Handlowym Karolinka w Opolu, w którym mogły przeleżeć wg śledczych kilka dni[3][4]. Sekcja zwłok wykazała, że zmarł w wyniku zatrucia alkoholem[5]. 22 czerwca 2010 został pochowany na cmentarzu komunalnym w opolskiej Półwsi[6][7].

Publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Polacy na Wileńszczyźnie 1939-1944 (Opole 1990)
  • Świadectwo księdza Wojaczka (Opole 1994)
  • Krajowa Armia Podziemna w powiecie prudnickim 1949-1952 (współautor, Opole-Gliwice 1996)
  • Tematy niebezpieczne (Opole 1999)
  • Tematy jeszcze bardziej niebezpieczne (Kociaty, New York, 2001)
  • Inkwizycja po polsku, czyli sprawa dr Dariusza Ratajczaka (Poznań 2003)
  • Prawda ponad wszystko (Opole 2004)
  • Spowiedź "antysemity" (Opole 2005)

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Dorota Wodecka-Lasota: Kłamca nie ma już siły. wyborcza.pl, 25 grudnia 2007. [dostęp 22 marca 2011].
  2. Wyniki wyborów do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej w dniu 27 października 1991 roku. Cz. 1. Wyniki głosowania w okręgach wyborczych, Państwowa Komisja Wyborcza, Warszawa 1991, s. 105
  3. Zidentyfikowano zwłoki znalezione przy Karolince. gazeta.pl. [dostęp 16 stycznia 2010].
  4. Zygmunt Marek: Samobójstwo ofiary nagonki „Gazety Wyborczej”. Nasz Dziennik 2010, 140 (3766), str. 4. [dostęp 18 czerwca 2010].
  5. pig: Zatrucie alkoholowe przyczyną śmierci dra Ratajczaka. gazeta.pl, 5 lipca 2010. [dostęp 6 lipca 2010].
  6. Przemilczany pogrzeb dr Dariusza Ratajczaka (pol.). wirtualnapolonia.com, 2010-06-25. [dostęp 2013-09-13].
  7. Pogrzeb dr Dariusza Ratajczaka (pol.). opole.gazeta.pl, 2010-06-22. [dostęp 2013-09-13].

Źródła[edytuj | edytuj kod]